รูปแบบการบริหารการพัฒนาประสิทธิผลทางวิชาการของครูระดับประถมศึกษาของจังหวัด เขตปริมณฑลของกรุงเทพมหานคร ที่ให้ความสำคัญกับอิทธิพลของปัจจัยด้านผู้บริหาร ด้านสถานศึกษา และด้านบุคคล
คำสำคัญ:
รูปแบบการบริหาร, ประสิทธิผลทางวิชาการของครู, ปัจจัยเชิงสาเหตุบทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาปัจจัยเชิงสาเหตุประสิทธิผลทางวิชาการของครูระดับประถมศึกษาของจังหวัดเขตปริมณฑลของกรุงเทพมหานคร 2) ศึกษารูปแบบการพัฒนาประสิทธิผลทางวิชาการของครูระดับประถมศึกษาของจังหวัดเขตปริมณฑลของกรุงเทพมหานคร และ 3) ศึกษารูปแบบการบริหารการพัฒนาประสิทธิผลทางวิชาการของครูระดับประถมศึกษาของจังหวัดเขตปริมณฑลของกรุงเทพมหานคร ที่เป็นไปได้ในเชิงปฏิบัติ กลุ่มตัวอย่างเป็นครู จำนวน 395 คน ได้จากการสุ่มแบบแบ่งเป็นชั้นภูมิกำหนดโควตา เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย เป็นแบบวัดมาตรประเมินรวมค่า 12 แบบวัด มีค่าความเที่ยง (α) ตั้งแต่ .963 ถึง .970 และแบบประเมินรูปแบบการบริหารการพัฒนา สถิติที่ใช้มีทั้งสถิติพื้นฐานและสถิติอ้างอิง สถิติที่ใช้ทดสอบสมมุติฐาน ได้แก่ การทดสอบที การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว การวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณ และการวิเคราะห์เส้นทางอิทธิพล
ผลการวิจัยพบว่า 1) 6 จาก 9 ตัวแปรของกลุ่มตัวแปรปัจจัยด้านบุคคล กลุ่มตัวแปรปัจจัยด้านผู้บริหาร และกลุ่มตัวแปรปัจจัยด้านสถานศึกษา ร่วมกันอธิบายประสิทธิผลทางวิชาการของครูระดับประถมศึกษาของจังหวัดเขตปริมณฑลของกรุงเทพมหานคร ได้ร้อยละ 88.7 2) รูปแบบการพัฒนาประสิทธิผลทางวิชาการของครูระดับประถมศึกษาในเขตปริมณฑลสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์ และ 3) รูปแบบการบริหารการพัฒนาประสิทธิผลทางวิชาการของครูระดับประถมศึกษาของจังหวัดเขตปริมณฑลของกรุงเทพมหานคร ที่ประเมินโดยผู้ทรงคุณวุฒิ ผ่านเกณฑ์ความเหมาะสมที่จะนำไปใช้ได้จริง
เอกสารอ้างอิง
กรทิพย์ รัตนภุมมะ. (2565). ภาวะผู้นำของผู้บริหารสถานศึกษากับการสนับสนุนการทำงานของครูในโรงเรียนสังกัดกรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
กรินทร์ เหมหงษา. (2565). ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษากับประสิทธิผลการสอนของครู. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
จิราพร เซ็นหอม(.2562).รูปแบบการบริหารการพัฒนาเพื่อเสริมสร้างการพึ่งตนเองของ นิสิตนักศึกษาการศึกษานอกระบบ ในกรุงเทพมหานคร.หลักสูตรปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต,สาขาวิชาการบริหารการศึกษา,มหาวิทยาลัยพะเยา.
ชาติ ธาดาธำรงเวช. (2554). การศึกษาไทยในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ฐาณิศรา กาบบัวศรี. (2562). การประยุกต์แนวคิดการบริหาร POSDCoRB ในการบริหารสถานศึกษา. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร
ดุจเดือน พันธุมนาวิน. (2543). จิตวิทยาเพื่อพัฒนาคนในองค์กร. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ทิศนา แขมมณี.(2550).ศาสตร์การสอน : องค์ความรู้เพื่อการจัดการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ.กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ธนาคาร จันทร์ลือชัย.(2567).รูปแบบการบริหารการพัฒนาสมรรถนะการทำงานของครูในโรงเรียนเครือ คาทอลิก อัครสังฆมณฑลกรุงเทพ, หลักสูตรปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต, สาขาวิชาการบริหาร,มหาวิทยาลัยพะเยา.
นีออน พิณประดิษฐ์.(2557).วิจัยระบบดัชนีความไว้วางใจสังคมอย่างฉลาดของนักศึกษาปริญญาตรี มหาวิทยาลัยในสามจังหวัดชายแดนภาคใต.การวิจัยและพัฒนาระบบพฤติกรรมไทย.สำนักงานคณะกรรมการวิจัยแหงชาติ.
ปรมัตถ์ปัญปรัชญ์ ต้องประสงค์.(2567).รูปแบบการบริหารการพัฒนาการทำงานมุ่งผลสัมฤทธิ์ร่วมกับการทำงานอย่างริเริ่มสร้างสรรค์ของอาจารย์มหาวิทยาลัยราชภัฏกลุ่มรัตนโกสินทร์ .หลักสูตรปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต,สาขาวิชาการบริหารการศึกษา,มหาวิทยาลัยพะเยา.
ปรียาภรณ์ เรืองเจริญ. (2560). ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษายุคใหม่. วารสารครุศาสตร์, 45(3), 24–31
ปวีณา คำมูล. (2561). วัฒนธรรมองค์กรกับการพัฒนาคุณภาพโรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขต พื้นที่การศึกษา. กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา
พัฒนกิจ วงค์ลาศ.(2566).รูปแบบการบริหารการพัฒนาครูอาชีวศึกษาในการแสวงหาและใช้องค์ความรู้ เพื่อยกระดับวิชาชีพและคุณภาพชีวิต กลุ่มตัวอย่างในการวิจัยเป็นครูสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา.หลักสูตรปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต,สาขาวิชาการบริหารการศึกษา,มหาวิทยาลัยพะเยา.
วิโรจน์ สารรัตนะ. (2555). การบริหารคุณภาพทางการศึกษา. กรุงเทพฯ: หาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช
วีระยุทธ ชาตะกาญจน์. (2560). รายงานผลการประเมินคุณภาพการศึกษาขั้นพื้นฐานของประเทศไทย. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน
ศักดิ์ไทย สุรกิจบวร, และคณะ. (2546). หลักการบริหารงานวิชาการในสถานศึกษา. กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขาธิการคุรุสภา
ศิริวรรณ เสรีรัตน์, และคณะ. (2545). การจัดการทั่วไป. กรุงเทพฯ: ธรรมสาร
สมบัติ แซ่เบ้. (2567). ภาวะผู้นำเชิงการเปลี่ยนแปลงกับประสิทธิผลของครู. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร
สรายุทธ วรเวก.(2563).รูปแบบบริหารการพัฒนาครูเพื่อสร้างนักเรียนให้เป็นคนดี.หลักสูตรปริญญาการศึกษาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา,มหาวิทยาลัยพะเยา.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2560). รายงานการพัฒนาการเรียนการสอนในเขตปริมณฑล. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2567). รายงานประจำปี 2567 สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. กระทรวงศึกษาธิการ.
อารี สวัสดี. (2562). การพัฒนาคุณภาพการศึกษาไทยในยุคดิจิทัล. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
Archambault, L., & Barnett, J. (2011). Revisiting technological pedagogical content knowledge: Exploring the TPACK framework. Computers & Education, 55(4), 1656–1662
Bass, B. M. (1985). Leadership and performance beyond expectations. New York: Free Press
Hauser, R. M. (1981). Socioeconomic background and educational performance. Washington, DC: American Sociological Association.
Hoy, W. K., & Miskel, C. G. (2008). Educational administration: Theory, research, and practice. New York: McGraw-Hill
International Institute for Management Development. (2024). World Competitiveness Yearbook 2024. Lausanne: IMD.
Koehler, M. J., & Mishra, P. (2009). What is technological pedagogical content knowledge (TPACK) Contemporary Issues in Technology and Teacher Education, 9(1), 60–70
Mishra, P., & Koehler, M. J. (2006). Technological pedagogical content knowledge: A framework for teacher knowledge. Teachers College Record, 108(6), 1017-1054
Shewhart, W. A. (1939). Statistical Method from the Viewpoint of Quality Control. Graduate School of the Department of Agriculture, Washington, D.C.
Shulman, L. S. (1986). Paradigms and research programs in the study of teaching: A contemporary perspective. In M. C. Wittrock (Ed.), Handbook of research on teaching (3rd ed., pp. 3–36). Macmillan.
Stronge, J. H. (2018). Qualities of effective teachers. Alexandria, VA: ASCD
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
จรรยาบรรณผู้เขียนบทความ
ผู้เขียนบทความต้องรับรองว่าบทความนี้ไม่เคยตีพิมพ์ในวารสารใดหรือสิ่งพิมพ์อื่นๆ มาก่อน ต้องไม่คัดลอกผลงานผู้อื่นมาปรับแต่งเป็นบทความของตน และไม่ได้อยู่ระหว่างการเสนอเพื่อพิจารณาตีพิมพ์ อีกทั้งยอมรับหลักเกณฑ์การพิจารณาและการตรวจแก้ไขบทความต้นฉบับโดยกองบรรณาธิการวารสารวิทยาลัยนครราชสีมา สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์
บทความทุกเรื่องได้รับการตรวจพิจารณาทางวิชาการโดยผู้ทรงคุณวุฒิที่มีประสบการณ์และมีความเชี่ยวชาญตรงตามสาขาของบทความ ซึ่งผู้เขียนต้องแก้ไขตามคำแนะนำของผู้ทรงคุณวุฒิภายในระยะเวลาที่กำหนด หากไม่เป็นไปตามกำหนดกองบรรณาธิการขอสงวนสิทธิ์และยกเลิกการตีพิมพ์โดยจะแจ้งให้ทราบต่อไป
ข้อความที่ปรากฏในบทความของวารสารนี้เป็นความคิดเห็นของผู้เขียนซึ่งไม่เกี่ยวข้องกับวิทยาลัยนครราชสีมาแต่อย่างใด และกองบรรณาธิการขอสงวนสิทธิ์ในการพิจารณาและตรวจประเมินบทความเพื่อตีพิมพ์ในวารสารของวิทยาลัยนครราชสีมา สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์
