การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้เชิงรุกตามแนวคิด K-SLAVE เพื่อส่งเสริมทักษะสร้างสรรค์นวัตกรรมการจัดการเรียนรู้ ของนักศึกษาครูระดับบัณฑิตศึกษา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้เชิงรุกตามแนวคิด K-SLAVE สำหรับนักศึกษาครูระดับบัณฑิตศึกษา 2) ศึกษาผลการทดลองใช้การจัดการเรียนรู้เชิงรุกตามแนวคิด K-SLAVE สำหรับนักศึกษาครูระดับบัณฑิตศึกษา และ 3) ประเมินความพึงพอใจของนักศึกษาครูระดับบัณฑิตศึกษาที่มีต่อการใช้รูปแบบการเรียนรู้เชิงรุกตามแนวคิด K-SLAVE ลักษณะการวิจัยและพัฒนา โดยใช้ระเบียบวิจัยแบบผสานวิธี แบ่งเป็น 2 ระยะ ได้แก่ ระยะที่ 1 พัฒนารูปแบบการเรียนรู้เชิงรุกตามแนวคิด K-SLAVE โดยศึกษาและวิเคราะห์วรรณกรรมทฤษฎีที่เกี่ยวข้อง ร่างรูปแบบ 5 องค์ประกอบ และนำไปตรวจสอบคุณภาพรูปแบบโดยผู้เชี่ยวชาญ 5 ท่าน และระยะที่ 2 ทดลองใช้รูปแบบการจัดการเรียนรู้ฯ กับนักศึกษาครูระดับบัณฑิตศึกษา จำนวน 25 คน เครื่องมือวิจัย ได้แก่ 1) รูปแบบการจัดการเรียนรู้เชิงรุกตามแนวคิด K-SLAVE 2) แบบประเมินทักษะสร้างสรรค์นวัตกรรมการจัดการเรียนรู้ และ 3) แบบประเมินความพึงพอใจของนักศึกษาที่มีต่อการใช้รูปแบบการเรียนรู้เชิงรุกตามแนวคิด K-SLAVE วิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติเชิงพรรณนาและสถิติเชิงอนุมาน (t-test) และวิเคราะห์เชิงคุณภาพด้วยวิธีการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1) รูปแบบการจัดการเรียนรู้ที่พัฒนาขึ้นมี 5 องค์ประกอบ ได้แก่ ความเป็นมาและความสำคัญ หลักการ วัตถุประสงค์ ขั้นตอนการจัดการเรียนรู้ และการวัดและประเมินผล ผลการประเมินความเหมาะสมโดยผู้เชี่ยวชาญอยู่ในระดับเหมาะสมมากที่สุด และ 2) นักศึกษามีทักษะสร้างสรรค์นวัตกรรมการจัดการเรียนรู้ทั้งภาพรวมและ
รายด้าน มีคะแนนหลังการทดลองสูงกว่าก่อนการทดลอง สอดคล้องกับผลการประเมินโดยเพื่อนและทีมผู้สอน พบว่า นักศึกษามีทักษะดังกล่าวในระดับมากที่สุดเช่นกัน และนักศึกษามีความพึงพอใจต่อการใช้รูปแบบการจัดการเรียนรู้เชิงรุกตามแนวคิด K-SLAVE อยู่ในระดับมากที่สุด
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
คะเณยะ อ่อนนาง. (2567). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนตามแนวคิดการเรียนรู้ที่เน้นกิจกรรม เพื่อส่งเสริมการเป็นผู้สร้างสรรค์นวัตกรรมในวิชาภาษาไทย สำหรับนักศึกษา สาขาวิชาการประถมศึกษา. วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 13(5), 42-54.
นิภาพร กุลสมบูรณ์ และสุวิมล ว่องวาณิช. (2565). Active Learning: จากความเข้าใจที่คลาดเคลื่อน สู่ปรัชญาและทฤษฎีรากฐาน ตั้งทิศให้ถูก เพื่อไม่ทิ้งครูให้หลงทางอีกต่อไป. คุรุสภาวิทยาจารย์, 3(2), 1-17.
วิชัย วงษ์ใหญ่ และมารุต พัฒผล. (2562). การพัฒนาทักษะสร้างสรรค์นวัตกรรม. กรุงเทพมหานคร: ศูนย์ผู้นำนวัตกรรมหลักสูตรและการเรียนรู้.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษามหาสารคาม. (2562). รายงานผลการดำเนินงาน. มหาสารคาม: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษามหาสารคาม.
สุดาพร ปัญญาพฤกษ์. (2562). การพัฒนาทักษะในศตวรรษที่ 21 โดยการจัดกิจกรรมการเรียนรู้แบบ Active Learning สำหรับนักศึกษาวิชาชีพครู คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย. วารสารศึกษาปริทัศน์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์, 34(2), 31-40.
อัปสร อินทิแสง และคณะ. (2567). การศึกษาพฤติกรรมและความพึงพอใจของนักศึกษาต่อการจัดกิจกรรมการเรียนการสอนแบบเชิงรุก (Active Learning). วารสารวิทยาศาสตร์และวิทยาศาสตร์ศึกษา, 7(2), 374-383.
Bloom, B. S. et al. (1956). Taxonomy Of Educational Objectives. New York: David McKay Co Inc.
Bonwell, C. C. & Eison, J. A. (1991). Active learning: Creating Excitement in the Classroom. ASHE-ERIC, Higher Education Report n. 1. Washington, DC: George Washington University.
Council of Europe. (2020). Common European Framework of Reference for languages: Learning, teaching, assessment. (3rd ed.). Cambridge: Cambridge University Press.
Covey, S. R. (1989). The 7 Habits of Highly Effective People. New York: Simon and Schuster.
Denzin, N. K. (1978). The research act: a theoretical introduction to sociological methods. New York: McGraw-Hill.
Dweck, C. S. (2006). Mindset: Changing the way you think to fulfil your potential. Retrieved September 29, 2025, from https://shorturl.asia/oGMCy
Furrer, C. & Skinner, E. (2003). Sense of relatedness as a factor in children's academic engagement and performance. Journal of Educational Psychology, 95(1), 148-162.
Holland, J. L. (1997). Making Vocational Choices: A Theory of Vocational Personalities and Work Environments. (3rd ed.). Odessa, FL: Psychological Assessment Resources.
Kolb, D. A. (2014). Experiential Learning: Experience as the Source of Learning and Development. (2nd ed.). New Jersey: FT Press.
Likert, R. (1967). The Human Organization: Its Management and Value. New York: McGraw-Hill Book.
Nonaka, I. & Takeuchi, H. (1995). The Knowledge-Creating Company: How Japanese Companies Create the Dynamics of Innovation. New York: Oxford University Press.
The Partnership for 21st Century Learning. (2019). Partnership for 21st Century Learning Frameworks & Resources. Retrieved September 29, 2025, from https://shorturl.asia/lH7j8
UNESCO. (2018). UNESCO Competency Framework for Teachers: Version 3. UNESCO. Retrieved September 29, 2025, from https://shorturl.asia/2hk6C
Vygotsky, L. S. (1978).Zone of proximal development: A new approach. In M. Cole, V. John-Steiner, S. Scribner & E. Souberman (Eds.), Mind in society: The development of higher psychological processes (pp. 84 - 91). Cambridge: Harvard University Press.
