ผลของการจัดการเรียนรู้เชิงสร้างสรรค์ด้วยปัญญาประดิษฐ์ที่มีต่อ พฤติกรรมป้องกันตนเองจากสารเสพติดของวัยรุ่นชายกลุ่มเสี่ยง ที่ศึกษาในระดับมัธยมศึกษาตอนต้น กรุงเทพมหานคร
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาผลของการจัดการเรียนรู้เชิงสร้างสรรค์ด้วยปัญญาประดิษฐ์ที่มีต่อพฤติกรรมป้องกันตนเองจากสารเสพติดในวัยรุ่นชายกลุ่มเสี่ยง ศึกษาแบบ Randomized Pretest-Posttest Follow up Control Group Design กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนชายมัธยมศึกษาตอนต้น มีคะแนนพฤติกรรมเสี่ยงต่อการใช้สิ่งเสพติด ตั้งแต่เปอร์เช็นไทล์ที่ 75 ขึ้นไป จำนวน 40 คน แบ่งออกเป็น 2 กลุ่มที่มีจำนวนเท่ากัน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บข้อมูลครั้งนี้ ได้แก่ การจัดการเรียนรู้เชิงสร้างสรรค์ด้วยปัญญาประดิษฐ์ และแบบวัดพฤติกรรมป้องกันตนเองจากสารเสพติด สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล Repeated Measure ANOVA และ ANCOVA ผลการศึกษาพบว่า 1) กลุ่มทดลองมีการเปลี่ยนแปลงของพฤติกรรมหลีกเลี่ยงสถานการณ์เสี่ยง ที่ระยะหลังทดลองและติดตามผลหลังทดลอง 1 เดือน สูงกว่าก่อนทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ในขณะที่ด้านพฤติกรรมปฏิเสธการชักชวนมีการเปลี่ยนแปลงอย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และ 2) เมื่อพิจารณาเปรียบเทียบกับกลุ่มควบคุม กลุ่มทดลองมีพฤติกรรมปฏิเสธการชักชวนในระยะหลังการทดลองแตกต่างจากกลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 แต่พฤติกรรมหลีกเลี่ยงสถานการณ์เสี่ยงไม่แตกต่างจากกลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 การจัดการเรียนรู้เชิงสร้างสรรค์ด้วยปัญญาประดิษฐ์ สามารถพัฒนาพฤติกรรมปฏิเสธการชักชวนได้ผ่านการนำทักษะที่ได้จากกิจกรรมครั้งก่อนมาต่อยอดด้วยการคิดซ้ำ ปฏิบัติซ้ำในกิจกรรมครั้งต่อไปเสมอจนเป็นวัฏจักรของเกลียวการเรียนรู้เชิงสร้างสรรค์ ในขณะเดียวกันพฤติกรรมหลีกเลี่ยงสถานการณ์เสี่ยง ยังคงต้องได้รับการสนับสนุนจากสภาพแวดล้อมอื่นด้วย ไม่สามารถพัฒนาได้ด้วยการเรียนรู้ภายในสถานศึกษาเพียงอย่างเดียว
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กรมพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชน. (2566). รายงานสถิติคดี ประจำปี พ.ศ. 2565. เรียกใช้เมื่อ 17 กุมภาพันธ์ 2567 จาก https://shorturl.asia/h6Ram
ศูนย์เทคโนโลยีสารสนเทศ กรมพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชน. (2567). ข้อมูลสถิติคดีเด็กและเยาวชน จำแนกรายไตรมาส ปีงบประมาณ พ.ศ. 2567. เรียกใช้เมื่อ 17 กุมภาพันธ์ 2567 จาก https://shorturl.asia/QeFTl
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 1. (2567). สารสนเทศแสดงจำนวนนักเรียนแผนที่โรงเรียน. เรียกใช้เมื่อ 14 พฤษภาคม 2567 จาก https://eoffice.sesao1.go.th/info/maps/student
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 2. (2567). ระบบ BIG DATA สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานครเขต 2. เรียกใช้เมื่อ 14 พฤษภาคม 2567 จาก https://shorturl. asia/mDw3I
อับดุลคอลิก อัรรอฮีมีย์ และคณะ. (2565). การป้องกันการเสพยาเสพติดซ้ำด้วยตนเอง: กรณีศึกษา ผู้ผ่านการบำบัดรักษาอาการติดสารเสพติดในพื้นที่จังหวัดปัตตานี. วารสารการพัฒนาชุมชนและคุณภาพชีวิต, 10(3), 345-357.
Ahmed, M. T. (2023). The application of Artificial Intelligence (AI) in Mobile Learning (M-learning). Journal of Science and Technology, 28(1), 12-23.
Balasubramanian, K. (2023). Transforming Autodidactic Experiences with ChatGPT - New Challenges in Teaching-Learning. Thiagarajar College of Preceptors Edu Spectra, 5, 62-66. https://doi.org/10.34293/eduspectra.v5is1-may23.011
Dai, Y. et al. (2020). Promoting Students’ Well-Being by Developing Their Readiness for the Artificial Intelligence Age. Sustainability, 12(16), 6597. https://doi.org/10.3390/su12166597
Division of Adolescent School Health. (2023). DASH-Youth Risk Behavior Surveillance System (YRBSS): Middle School. Retrieved February 17, 2024, from https://shorturl.asia/3RmDb
Ginggar, B. S. & Kefi, Y. (2024). Technology Education and Innovation of ChatGPT and AI at SMPS RK Deli Murni Bandar Baru Middle School Students. Proceeding of International Conference on Education (PICE), 2(1), 293-296.
Hutmacher, F. & Appel, M. (2023). The psychology of personalization in digital environments: From motivation to well-being-A theoretical integration. Review of General Psychology, 27(1), 26-40.
Indraswati, D. et al. (2024). Optimalisasi Pembelajaran Melalui Pelatihan Pembuatan Media Classpoint bagi Guru Sekolah Dasar. DEDIKASI : Jurnal Pengabdian Kepada Masyarakat, 4(1), 10-15. https://doi.org/https://doi.org/10.70004/dedikasi.v4i01.81
Korochentseva, A. et al. (2020). Simulation role play as a contact work with students and its role in their communicative skills development. E3S Web of Conferences, 210, 18087. https://doi.org/10.1051/e3sconf/202021018087
Mennis, J. et al. (2016). Risky Substance Use Environments and Addiction: A New Frontier for Environmental Justice Research. International Journal of Environmental Research and Public Health, 13(6), 607. https://doi.org/10.3390/IJERPH13060607
Nagy, E. et al. (2024). Advanced Digital and Artificial Intelligence-Based Solutions for Interactive, Collaborative Learning Support. 2024 5th International Conference on Advances in Electrical Engineering and Power (CANDO-EPE), 103-108. https://doi.org/10.1109/cando-epe65072.2024.10772869
Obialo, F. K. (2022). Preventing Youth Substance Use Using Creative Problem Solving-Cognitive-Behavioural Skills Enhancement Approach. SAS Journal of Medicine, 8(3), 161-166.
Resnick, M. (2017). Lifelong kindergarten: Cultivating creativity through projects, passion, peers, and play. Cambridge, MA: MIT Press.
Saladino, V. et al. (2021). The Vicious Cycle: Problematic Family Relations, Substance Abuse, and Crime in Adolescence: A Narrative Review. Frontiers in Psychology, 12, 673954. https://doi.org/10.3389/FPSYG.2021.673954
Sullivan, H. (2022). Drug Education. In Doctor of Education. Northeastern University.
Tremblay, M. et al. (2020). Primary Substance Use Prevention Programs for Children and Youth: A Systematic Review. Pediatrics, 146(3). https://doi.org/10.1542/peds.2019-2747
