การใช้นวัตกรรมเชิงพุทธ เพื่อแก้ปัญหาทางการเมืองการปกครอง
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความฉบับนี้เกี่ยวข้องปัญหาความขัดแย้งทางการปกครอง ด้วยพฤติกรรมทางการเมืองของนักการเมือง จึงต้องพึ่งหลักพุทธธรรมมาประยุกต์และสนับสนุนปรับเปลี่ยนพฤติกรรม เพื่อนำมาแก้ปัญหาการเมืองการปกครอง โดยมีวัตถุประสงค์ เพื่อแก้ไขความขัดแย้งทางการเมืองการปกครอง จากพฤติกรรมทางการเมืองของนักการเมือง โดยการนำหลักพุทธธรรมมาเป็นนวัตกรรมในการแก้ปัญหา โดยเฉพาะหลักธรรมที่นำมาจากคัมภีรพระไตรปิฎกแห่งการบริหารและการปกครองกายและใจของนักปกครองที่มีคุณธรรมในการปกครองผู้ใต้บังคับบัญชา หลักธรรมในการปกครองตามแนวพุทธศาสตร์ที่สำคัญ ได้แก่ 1) หลักอิทธิบาท ฉันทะ คือ ต้องพอใจในงานที่ตนเองบริหารอยู่ วิริยะ คือ ต้องมีความขยันหมั่นเพียร ปฏิบัติงานด้วยความพยายาม เข้มแข็ง อดทน จิตตะ คือ ต้องใส่ใจในงานและหน้าที่ของตนจะส่งผลให้บรรลุผลสำเร็จได้ วิมังสา คือการหมั่นตริตรองพิจารณาหาเหตุผลในสิ่งนั้น ใช้ปัญญาไตร่ตรองสิ่งใดผิด สิ่งใดถูก และ 2) หลักพรหมวิหาร ด้านเมตตา มีความรักความปรารถนาดีต่อประชาชนอย่างแท้จริง ด้านกรุณา มีการช่วยเหลือและเต็มความสามารถที่จะช่วยได้ ด้านมุทิตา มีการสนับสนุนและส่งเสริมให้ขวัญกำลังใจด้วยคำพูดหรือชื่นชมด้วยวิธีอื่น ด้านอุเบกขา มีความยุติธรรมในการบริหารงานทุกด้าน เน้นย้ำความซื่อสัตย์สุจริตตรวจสอบได้ และหลักอคติ 4 หลักธรรมข้อนี้มีความสำคัญ คือ ต้องละเว้นจากอคตินี้อย่างเด็ดขาดให้ได้ คือ ฉันทาคติ ลำเอียงเพราะชอบ โทสาคติ ลำเอียงเพราะชัง โมหาคติ ลำเอียงเพราะหลงหรือเขลา และภยาคติ ลำเอียงเพราะขลาดกลัว อาจจะกลัวเพราะเขามีเงินมีทอง มีอำนาจ จึงเป็นหลักธรรมเนนความรับผิดชอบต่อส่วนรวมสามัคคีหมูคณะ
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กาญจนา แสงลิ้มสุวรรณ. (2555). นวัตกรรมทางสังคมมีประโยชน์มากกว่าที่คิด. วารสารนักบริหาร มหาวิทยาลัยกรุงเทพ, 32(3), 12-15.
เกียรติศักดิ์ แสงอรุณ. (2563). รูปแบบการใช้หลักพุทธธรรมพัฒนานวัตกรรมประชาธิปไตยในสถานศึกษา. วารสารสังคมศาสตร์และมานุษยวิทยาเชิงพุทธ, 5(7), 40-53.
จำนงค์ ทองประเสริฐ. (2520). แบบเรียนศาสนาสากล. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์วัฒนาพานิช.
เจริญชัย กุลวัฒนาพร. (2564). การออกแบบระบบงานและการวิเคราะห์งานเพื่อความสำเร็จของการจัดการองค์กร. วารสารปัญญาปณิธาน, 4(3), 52-64.
ชัยเสฎฐ์ พรหมศรี. (2550). การจัดการความขัดแย้งในองค์กร. กรุงเทพมหานคร: ออฟเซ็ทครีเอชั่น จำกัด.
ชานนท์ โกมลมาลย์. (2561). นวัตกรรมทางสังคมเพื่อขับเคลื่อนสุขภาวะโดยการมีส่วนร่วมของเด็กและเยาวชน. วารสารสังคมสงเคราะห์ศาสตร์, 26(1), 120-145.
ชื่นฤทัย กาญจนะจิตรา และวาสนา อิ่มเอม. (2546). นวัตกรรมทางสังคม : ทางเลือกเพื่อประเทศไทยรอด. วารสารสถาบันวิจัยระบบสาธารณะสุข, 1(3), 145-148.
ธีรภัทร์ เสรีรังสรรค. (2561). วัฏจักรของ 4 ระบอบการเมืองแบบผสมผสานราชาธิปไตย อำมาตยาธิปไตย ธนาธิปไตย และประชาธิปไตย. เรียกใช้เมื่อ 15 มกราคม 2564 จาก https://kpilib.com/library/books /kpibook-17215/
พระครูปลัดสุวัฑฒนพรหมจริยคุณ (คํามาก). (2563). พระพุทธศาสนากับการพัฒนาทางการเมืองการปกครองในสังคมไทย. วารสารปัญญาปณิธาน, 5(1), 1-14.
พระครูอุปกิตปริยัติโสภณ (สุข อุปการะ). (2565). พระพุทธศาสนากับการเมือง. วารสารนิตยสารเสียงธรรมจากมหายาน, 8(1), 1-17.
พระธรรมปิฎก (ป.อ.ปยุตฺโต). (2542). พระพุทธศาสนาพัฒนาคนและสังคม. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์กรมการศาสนา.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2549). พุทธธรรม. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์บริษัท สหธรรมิก จำกัด.
พระสมุห์พงศธร ปภงฺกโร. (2564). การประยุกต์ใช้หลักอิทธิบาท 4 การบริหารงานของเทศบาลกุดจับ อําเภอกุดจับ จังหวัดอุดรธานี. ใน วิทยานิพน์หลักสูตรพุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ไพบูลย์ สุขเจตนี. (2562). การเมืองการปกครองตามแนวพระพุทธศาสนา. วารสารวิจัยวิชาการ, 2 (2), 163-175.
ราชบัณฑิตยสถาน. (2546). พจนานุกรมศัพท์ศาสนาสากล. กรุงเทพมหานคร: บริษัท นานมีบุ๊คส์พลับลิเคชั่นส์ จำกัด.
สมบูรณ์ สุขสำราญ. (2527). ความขัดแย้งทางการเมืองและบทบาทของพระสงฆ์กรุงเทพมหานคร. กรุงเทพมหานคร: สมาคมสังคมศาสตร์แห่งประเทศไทย.
สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร. (2557). การพัฒนาการเมืองการปกครองในระบอบประชาธิปไตยกลุ่มงานผลิตเอกสาร สำนักประชาสัมพันธ์. เรียกใช้เมื่อ 15 มกราคม 2567 จาก https://dl.parliament.go.th/ handle/20.500.13072/547682
สุขุม นวลสกุลิ และคณะ. (2564). รัฐศาสตร์ตามแนวพุทธศาสตร์. เรียกใช้เมื่อ 15 มกราคม 2567 จาก http://psiba.blogspot.com/political-science-in-buddhist-approach.html
สุชีพ พิริยสมิทธิ์. (2547). พุทธศาสนากับรัฐศาสตร์. เรียกใช้เมื่อ 25 ตุลาคม 2566 จาก http://kengkkoo. blogspot.com/2013/03/blog-post_7235.html
Prof, S.N. (1999). Modern Comparative Politics. New Delhi: Prentice Hall of India Prive Ltd.