บุพปัจจัยของความตั้งใจสนับสนุนสินค้าไทย ของผู้บริโภคชาวเวียดนาม และชาวกัมพูชา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาอิทธิพลของคุณค่าตราสินค้า ภาพลักษณ์ประเทศแหล่งกำเนิดสินค้า สิ่งกระตุ้นทางการตลาด และ ความภาคภูมิใจในความเป็นชาติที่มีต่อความตั้งใจสนับสนุนสินค้าไทยการวิจัยนี้ใช้วิธีการวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่างคือ ผู้บริโภคในประเทศเวียดนาม และประเทศกัมพูชาที่มีประสบการณ์ใช้ผลิตภัณฑ์ที่มีแหล่งกำเนิดจากประเทศไทย จำนวน 400 คน ใช้วิธีการสุ่มตัวอย่างแบบหลายขั้นตอน เก็บข้อมูลด้วยแบบสอบถาม และวิเคราะห์ด้วยแบบจำลองสมการโครงสร้าง
ผลการวิจัยพบว่า
สิ่งกระตุ้นทางการตลาดมีอิทธิพลโดยรวมต่อความตั้งใจสนับสนุนสินค้าไทยของผู้บริโภคชาวเวียดนาม และชาวกัมพูชา มากที่สุด รองลงมา คือ คุณค่าตราสินค้า ความภาคภูมิใจในความเป็นชาติ และภาพลักษณ์ประเทศแหล่งกำเนิดสินค้า ตามลำดับ ผลของการวิจัยนี้ นักลงทุนชาวไทยสามารถนำข้อค้นพบมาใช้เป็นแนวทางในการบริหารจัดการการส่งออก รวมถึงการบริหารจัดการกลยุทธ์ส่วนประสมทางการตลาด และการสื่อสารข้อมูลข่าวสารต่าง ๆ เพื่อพัฒนาภาพลักษณ์และคุณค่าให้กับผลิตภัณฑ์ ตราสินค้าองค์กร รวมถึงประเทศไทย อันถือเป็นก้าวสำคัญในการส่งเสริมให้เกิดความตั้งใจที่จะสนับสนุนสินค้าไทยของผู้บริโภคชาวอาเซียนต่อไปในอนาคต ขณะที่กระทรวงพาณิชย์สามารถใช้ผลการศึกษาในการวางแผนและกำหนดนโยบายเพื่อส่งเสริมให้เกิดความตั้งใจที่จะสนับสนุนสินค้าไทยของผู้บริโภคชาวอาเซียน โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้บริโภคชาวเวียดนาม และผู้บริโภคชาวกัมพูชา ซึ่งถือได้ว่าเป็นตลาดสำคัญสำหรับนักธุรกิจไทยในการส่งออกไปสู่ตลาดอาเซียน
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กรมส่งเสริมการค้าระหว่างประเทศ. (2558). ประเทศกัมพูชา. เรียกใช้เมื่อ 10 พฤศจิกายน 2560 จาก http://www.ditp.go.th/contents_attach/ 169851/169851.pdf
ฐานเศรษฐกิจ. (2560). Deepening CLMV Urbanization เจาะลึกศักยภาพ 4 เมืองใหม่ เตรียมพร้อมสู่การลงทุนเต็มรูปแบบ. เรียกใช้เมื่อ 10 พฤศจิกายน 2560 จาก http://www.thansettakij.com/content/131904
พิชญ์สินี ฐิติสมบูรณ์. (2558). ส่องโอกาส วางกลยุทธ์เจาะตลาด CLMV. เรียกใช้เมื่อ 10 พฤศจิกายน 2560 จาก https://www.scbeic.com/th/detail/ product/1480
Abril C. & Rodriguez-Cánovas B. (2016). Marketing mix effects on private labels brand equity. European Journal of Management and Business Economics, 25(3), 168-175.
Ahmed S. N. B. & Judhi N. (2010). Organic food: A study on demographic characteristics and factors influencing purchase intentions among consumers in Klang Valley. International Journal of Business and Management, 5(2), 105-118.
Bee Lian S. et al.. (2016). The Effects of Marketing Stimuli Factors on Consumers’ Perceived Value and Purchase of Organic Food in Malaysia. Jurnal Pengurusan (UKM Journal of Management), 47(1), 119-130.
Kapferer J. N. (2012). The new strategic brand management: Advanced insights and strategic thinking. London United Kingdom: Kogan page publishers.
Kline R. B. (2005). Principle and practice of structural equation modeling. New York: Guilford.
Kock N. & Hadaya P. (2018). Minimum sample size estimation in PLS-SEM: The inverse square root and gamma-exponential methods. Information Systems Journal, 28(1), 227-261.
Lee D. & Ganesh G. (1999). Effects of partitioned country image in the context of brand image and familiarity: A categorization theory perspective. International Marketing Review, 16(1), 18-41.
Orbaiz L. V. & Papadopoulos N. (2003). Toward a model of consumer receptivity of foreign and domestic products. Journal of International Consumer Marketing, 15(3), 101-126.
Shimp T. A. & Sharma S. . (1987). Consumer ethnocentrism: Construction and validation of the CETSCALE. Journal of marketing research, 24(3), 280-289.
Tasurru H. H. & Salehudin I. (2014). Global brands and consumer ethnocentrism of youth soft drink consumers in Greater Jakarta. ASEAN marketing journal, 4(2), 77-88.
Tulipa D. & Muljani N. (2015). The country of origin and brand image effect on purchase intention of smartphone in Surabaya-Indonesia. Mediterranean Journal of Social Sciences, 6(5), 64-70.
Zhen J. S. & Mansori S. (2012). Young female motivations for purchase of organic food in Malaysia. International Journal of Contemporary Business Studies, 3(5), 61-72.
