การเสริมสร้างคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุเชิงพุทธบูรณาการ

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ คือ 1) เพื่อศึกษาสภาพปัญหาและความต้องการเกี่ยวกับคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุในเขตเทศบาลตำบลลำปางหลวง อำเภอเกาะคา จังหวัดลำปาง      2) เพื่อศึกษารูปแบบการจัดกิจกรรมเสริมสร้างคุณภาพชีวิตของกลุ่มผู้สูงอายุในเขตเทศบาลตำบลลำปางหลวง อำเภอเกาะคา จังหวัดลำปาง และ 3) เพื่อเสริมสร้างคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุเชิงพุทธบูรณาการในเขตเทศบาลตำบลลำปางหลวง อำเภอเกาะคา จังหวัดลำปาง เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ (Quantitative research) และการวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative Research) โดยใช้แบบสอบถามกับผู้สูงอายุ จำนวน 332 คน จัดเก็บได้จำนวน 322 คน คิดเป็นร้อยละ 96.99 และการสัมภาษณ์ การสนทนากลุ่มกับกลุ่มผู้สูงอายุ จำนวน 58 คน ใช้การวิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณใช้สถิติความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการพรรณนา

          ผลการวิจัยพบว่า

          สภาพปัญหาคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุในตำบลลำปางหลวงโดยรวม อยู่ในระดับน้อย    ( = 2.44) และมีความต้องการเกี่ยวกับคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุในตำบลลำปางหลวงโดยรวม อยู่ในระดับมาก ( = 3.92) สภาพปัญหาและความต้องการเกี่ยวกับคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุ แบ่งเป็น 4 ด้าน คือ 1) ปัญหาและความต้องการด้านวัฒนธรรม 2) ปัญหาและความต้องการด้านสาธารณสุข 3) ปัญหาและความต้องการด้านเศรษฐกิจ และ 4) ปัญหาและความต้องการด้านสังคม รูปแบบการจัดกิจกรรมเสริมสร้างคุณภาพชีวิตของกลุ่มผู้สูงอายุในเขตเทศบาลตำบลลำปางหลวง พบว่า มี 4 กิจกรรม คือ 1) กิจกรรมเสริมสร้างคุณภาพชีวิตด้านวัฒนธรรม โดยมีการอนุรักษ์ประเพณีวัฒนธรรมทางศาสนา การถ่ายทอดศิลปวัฒนธรรมท้องถิ่น 2) กิจกรรมเสริมสร้างคุณภาพชีวิตด้านสาธารณสุข โดยมีกิจกรรมให้ความรู้เรื่องการออกกำลังกายด้วยผ้าขาวม้าเพื่อสุขภาพผู้สูงอายุ กิจกรรมก้าวย่างอย่างมีคุณค่า สูงวัยอย่างมีความสุข กิจกรรม 3 อ. สร้างสุขผู้สูงอายุแบบพอเพียง 3) กิจกรรมเสริมสร้างคุณภาพชีวิตด้านเศรษฐกิจ โดยจัดตั้งกลุ่มผลิตภัณฑ์จากไม้ กลุ่มวิสาหกิจชุมชนของกลุ่มแม่บ้าน กลุ่มผลิตภัณฑ์โอทอปศูนย์ ICT กิจกรรมส่งเสริมและพัฒนาผู้สูงอายุจากภาระให้เป็นพลัง “สูงวัยอย่างมีคุณค่า พึ่งพาตนเอง อย่างยั่งยืน” และ 4) กิจกรรมเสริมสร้างคุณภาพชีวิตด้านสังคม โดยการจัดตั้งโรงเรียนชะลอวัยใจมีสุข ตำบลลำปางหลวง การเสริมสร้างคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุเชิงพุทธบูรณาการ พบว่า มี 4 หลักการ คือ 1) หลักพรหมวิหารในการเสริมสร้างคุณภาพชีวิตด้านวัฒนธรรมของผู้สูงอายุ 2) หลักอายุวัฒนธรรมในการเสริมสร้างคุณภาพชีวิตด้านสาธารณสุขของผู้สูงอายุ 3) หลักอิทธิบาทในการเสริมสร้างคุณภาพชีวิตด้านเศรษฐกิจของผู้สูงอายุ และ     4) หลักสังคหวัตถุในการเสริมสร้างคุณภาพชีวิตด้านสังคมของผู้สูงอายุ