การนำมาตรการทางปกครองมาใช้ในการป้องกันและปราบปรามการค้ามนุษย์

Main Article Content

ไตรรงค์ ชัยชนะ
สังเวียน เทพผา

บทคัดย่อ

ดุษฎีนิพนธ์ฉบับนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการนำมาตรการทางปกครองมาใช้ในการป้องกันและปราบปรามการค้ามนุษย์ที่ให้อำนาจแก่เจ้าหน้าที่ของรัฐในการเข้าไปดำเนินการทั้งในด้านของการออกคำสั่งทางปกครอง ให้เจ้าของผู้ครอบครอง หรือผู้ดำเนินกิจการสถานประกอบต้องปฏิบัติตาม หากฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามแล้ว ก็อาจทำให้ไม่สามารถประกอบกิจการนั้น ๆ ได้ รวมทั้งจะถูกบังคับใช้มาตรการทางปกครองที่เป็นโทษทางปกครองด้วย นอกจากนั้นปัญหาการค้ามนุษย์แม้มีที่มาจากสนธิสัญญาและพิธีสาร แต่รูบแบบหลักเกณฑ์ข้อห้าม และการกดดันบังคับคล้ายยุโรปยุคมืด ที่อ้างและไล่ล่าคนไม่นับถือพระเจ้าเป็นแม่มด ต้องลงโทษ เมื่อไม่มีแม่มดแล้วอเมริกาอ้างไม่เป็นประชาธิปไตยหรือเป็นคอมมิวนิสต์ ต้องกดดันทำลายล้าง ล่าสุดกล่าวอ้างเรื่องค้ามนุษย์ แล้วกดดันบีบคั้นและตัดสิทธิประโยชน์ เช่นเดียวกับแนวคิดล่าแม่มดและคอมมิวนิสต์


ผลการศึกษา ผู้วิจัยได้ศึกษาพบว่าในพระราชบัญญัติป้องกันและปราบปรามการค้ามนุษย์ พ.ศ.2551 แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติป้องกันและปราบปรามการค้ามนุษย์ (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2558 ซึ่งประกาศในราชกิจจานุเบกษา ตามเล่มที่ 132 ตอนที่ 34 ลง 28 เมษายน 2558 แล้วปรากฏว่ามีมาตรการทางปกครองอยู่หลายประการ  ที่สามารถนำมาใช้ในการป้องกันและปราบปรามการค้ามนุษย์ได้ ประกอบกับได้มีประกาศสำนักงานนายกรัฐมนตรี ฉบับลงวันที่ 15 พฤศจิกายน 2558  ประกาศราชกิจจานุเบกษา วันที่ 19 พฤศจิกายน 2558 เรื่อง มาตรการป้องกันและปราบปรามการค้ามนุษย์ในสถานประกอบกิจการโรงงาน และยานพาหนะประกาศดังกล่าวได้กำหนดสถานที่อยู่ภายใต้มาตรการไว้หลายสถานที่ซึ่งเป็นสถานที่เสี่ยงอาจเกิดการค้ามนุษย์  พบว่ามาตรการทางปกครองมีบทบาทและความเหมาะสมในการที่จะนำมาประยุกต์ในการควบคุมป้องกันและปรามปรามการค้ามนุษย์ในด้านการป้องกันสถานที่เสี่ยงต่อการกระทำความผิดฐานค้ามนุษย์หรือความผิดอื่นที่เกี่ยวข้อง หากพนักงานเจ้าหน้าที่เข้าใจบทบาทหน้าที่ก็สามารถนำมาบังคับใช้ตามที่กฎหมายบัญญัติ เนื่องจากการใช้อำนาจของพนักงานเจ้าหน้าที่ที่มีอำนาจตามพระราชบัญญัติป้องกันและปราบปรามการค้ามนุษย์ พ.ศ.2551 กฎหมายกำหนดให้อำนาจไว้เป็นการเฉพาะ โดยไม่ต้องผ่านกระบวนวิธีพิจารณาของศาล  แต่เนื่องจากยังมีปัญหาในการนำมาตรการทางปกครองมาใช้ในทางปฏิบัติและมีข้อขัดข้องบางประการ ในการนำกฎหมายมาสู่การปฏิบัติให้เกิดประสิทธิภาพได้เต็มรูปแบบ จึงมีข้อเสนอแนะว่าควรให้พนักงานเจ้าหน้าที่มีอำนาจในการนำมาตรการทางปกครองมาปรับใช้ให้เกิดความเหมาะสม โดยเสนอแนะให้แก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติป้องกันและปราบปรามการค้ามนุษย์ พ.ศ.2551 ให้สอดคล้องรองรับกับมาตรการทางปกครองมาเพื่อใช้ในการป้องกันและปราบปรามการค้ามนุษย์ตรงตามเจตนารมณ์ที่แท้จริงตลอดไป

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ชัยชนะ ไ., & เทพผา ส. (2020). การนำมาตรการทางปกครองมาใช้ในการป้องกันและปราบปรามการค้ามนุษย์. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 6(10), 5224–5244. สืบค้น จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/JMND/article/view/227458
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์. (2551). คู่มือสำหรับเจ้าหน้าที่ในการปฏิบัติงานป้องกันและปราบปรามการค้ามนุษย์. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์สำนักพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.

กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์. (2560). คู่มือการปราบปรามการค้ามนุษย์ และคุ้มครองช่วยเหลือผู้เสียหายจากการค้ามนุษย์. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์วิญญูชน.

คณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ. (2561). หลักกฎหมายระหว่างประเทศเกี่ยวกับสนธิสัญญาด้านสิทธิมนุษยชน.อนุสัญญาว่าด้วยสิทธิเด็ก.พิธีสารเลือกรับของอนุสัญญาว่าด้วยสิทธิเด็ก เรื่อง การค้าเด็ก การค่าประเวณีและสื่อลามก. กรุงเทพมหานคร: จัดพิมพ์โดยสำนักงานคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ.

บรรเจิด สิงคะเนติ. (2561). หลักกฎหมายมหาชน หลักนิติธรรม/นิติรัฐ ในฐานะ”เกณฑ์”จำกัดอำนาจรัฐ. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์ บริษัท สำนักพิมพ์วิญญูชน จำกัด.

วรเจตน์ ภาคีรัตน์. (2559). คำบรรยายว่าด้วยคำสั่งทางปกครอง. กรุงเทพมหานคร: มูลนิธิวิจัยวิทยาลัยกระบวนการยุติธรรมทางปกครอง.

สมยศ เชื้อไทย. (2557). หลักกฎหมายมหาชนเบื้องต้น. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์วิญญูชน.

U.S. Department of State. (2016). U.S. Department of State’s Traffiking in Person Report 2016. เรียกใช้เมื่อ 16 May 2016 จาก www.state.gov/documents/organization/258876.pdf