การตรวจสอบค้นหาความจริงในคดีอาญา
Main Article Content
บทคัดย่อ
ดุษฎีนิพนธ์ เรื่องนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษากฎหมายที่เกี่ยวกับการตรวจสอบค้นหาความจริงในการดำเนินคดีอาญาของไทยและต่างประเทศ 2) ศึกษาปัญหาการตรวจสอบค้นหาความจริงในคดีอาญาซึ่งเกี่ยวกับ โครงสร้างในการตรวจสอบค้นหาความจริง และบทบาทในการตรวจสอบค้นหาความจริงขององค์กรในกระบวนการยุติธรรมตามกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา
การศึกษาพบว่า การตรวจสอบค้นหาความจริงในคดีอาญาของประเทศไทยนั้นมีโครงสร้างในการค้นหาความจริง และบทบาทขององค์กรในกระบวนการยุติธรรมทางอาญาที่ไม่สอดคล้องกับหลักการและทฤษฎี ซึ่งความผิดเพี้ยนเกิดจากปัจจัยที่แตกต่างกันออกไป เช่น ตัวบทบัญญัติ การตีความปรับใช้กฎหมาย การศึกษาและการผลิตนักกฎหมาย จนส่งผลเสียทั้งทางด้านประสิทธิภาพในการค้นหาความจริง และการคุ้มครองสิทธิผู้ต้องหาหรือจำเลย เมื่อเทียบกับการตรวจสอบค้นหาความจริงในต่างประเทศที่ใช้ระบบเดียวกัน
ข้อเสนอแนะคือ ควรนำแนวคิดเกี่ยวกับหลักการดำเนินคดีอาญาโดยรัฐที่ใช้ระบบกล่าวหาในแบบภาคพื้นยุโรปที่มีการดำเนินคดีโดยอาศัยหลักการตรวจสอบค้นหาความจริง ซึ่งรัฐมีบทบาทหลักในการพิสูจน์ความจริง โดยทุกฝ่ายในกระบวนการมีหน้าที่ร่วมกันตรวจสอบค้นหาเพื่อให้ได้มาซึ่งความ จริงแท้ของเรื่องราวที่เกี่ยวกับการกระทำที่ถูกกล่าวหา และที่เกี่ยวข้องกับตัวผู้กระทำความผิดให้ครบถ้วนสมบูรณ์ที่สุด ควบคู่กันไปกับการตรวจสอบการปฏิบัติหน้าที่ซึ่งกันและกัน ที่ถูกต้องเข้ามาปรับปรุงแก้ไขกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญาของประเทศไทย
Article Details
เอกสารอ้างอิง
คณิต ณ นคร. (2530). วิธีพิจารณาความอาญาไทย: หลักกฎหมายกับทางปฏิบัติที่ไม่ตรงกัน. วารสารนิติศาสตร์, 15(3), 78-91.
ณัฐดนัย สุภัทรากุล. (2554). มาตรการต่อรองคำรับสารภาพกับการอำนวยความยุติธรรมทางอาญาแก่ประชาชน. ใน ดุษฎีนิพนธ์ นิติศาสตร์ดุษฎีบัณฑิตย์. มหาวิทยาลับธุรกิจบัณฑิตย์.
สำนักงานอัยการพิเศษฝ่ายสารสนเทศ. (2562). สถิติคดีสำนักงานอัยการสูงสุดประจำปี พ.ศ. 2560. สำนักแผนงานและงบประมาณศาลยุติธรรม.
สุรสิทธิ์ แสงวิโรจนพัฒน์. (2554). การมีส่วนร่วมของผู้เสียหายในกระบวนการพิจารณา คดีอาญาตามกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญาเยอรมัน. กรุงเทพมหานคร: ดุลพาห.
อุทัย อาธิเวช. (2557). กระบวนการยุติธรรมทางอาญาของประเทศสาธารณรัฐฝรั่งเศส. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์ห้างหุ้นส่วนจำกัด วี.เจ.พริ้นติ้ง .