การบริหารงานคุณภาพของผู้บริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในจังหวัดลำปาง
Article Sidebar
เผยแพร่แล้ว:
ม.ค. 14, 2020
คำสำคัญ:
การบริหารงานคุณภาพ ผู้บริหารองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น จังหวัดลำปาง
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) คุณลักษณะของผู้บริหารพฤติกรรมการบริหารงานคุณภาพของผู้บริหาร และประสิทธิผลการบริหารงานของผู้บริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในจังหวัดลำปาง 2) ความสัมพันธ์ระหว่างคุณลักษณะของผู้บริหารและพฤติกรรมการบริหารงานคุณภาพของผู้บริหารกับประสิทธิผลการบริหารงานของผู้บริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในจังหวัดลำปาง และ 3) อิทธิพลของคุณลักษณะของผู้บริหารและพฤติกรรมการบริหารงานคุณภาพของผู้บริหารต่อประสิทธิผลการบริหารงานของผู้บริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในจังหวัดลำปาง
การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงสำรวจ ใช้วิธีการวิจัยเชิงปริมาณ ประชาการ ได้แก่ บุคลากรองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในจังหวัดลำปาง เลือกกลุ่มตัวอย่างด้วยวิธีการสุ่มแบบแบ่งชั้น กำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างโดยใช้ตารางของเครจซี่และมอร์แกน ที่ระดับความเชื่อมั่น 95% ความคลาดเคลื่อน 5% ได้กลุ่มตัวอย่างจำนวน 416 คน เครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูลเป็นแบบสอบถาม มีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.95 วิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติเชิงอนุมาน ได้แก่ การวิเคราะห์สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สันและการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณ
ผลการวิจัยพบว่า
- คุณลักษณะของผู้บริหาร อยู่ในระดับมาก (
= 3.57, S.D. = 0.43) พฤติกรรมการบริหารงานคุณภาพของผู้บริหาร อยู่ในระดับปานกลาง (
- คุณลักษณะของผู้บริหารและพฤติกรรมการบริหารงานคุณภาพของผู้บริหารมีความสัมพันธ์กับประสิทธิผลการบริหารงานของผู้บริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในจังหวัดลำปาง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01
- คุณลักษณะของผู้บริหาร (EC) และพฤติกรรมการบริหารงานคุณภาพของผู้บริหาร (PA) มีอิทธิพลทางบวกต่อประสิทธิผลการบริหารงานของผู้บริหาร (EA) องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 โดยมีสมการพยากรณ์ คือ EAβ = .701EC + .195PA
Article Details
รูปแบบการอ้างอิง
อินทราย ณ., & เกิดเรือง อ. (2020). การบริหารงานคุณภาพของผู้บริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในจังหวัดลำปาง. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 6(10), 5286–5304. สืบค้น จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/JMND/article/view/224200
ประเภทบทความ
บทความวิจัย
เอกสารอ้างอิง
กรรณิการ์ ประมูลจักโก และเชิงชาญ จงสมชัย. (2559). ปัญหาการบริหารงบประมาณขององค์การบริหารส่วนตำบลในเขต อำเภอศรีสมเด็จ จังหวัดร้อยเอ็ด. วารสารการเมืองการปกครอง, 6(1), 202-212.
โกวิทย์ พวงงาม. (2552). มิติใหม่การปกครองท้องถิ่น:วิสัยทัศน์กระจายอำนาจและการบริหารงานท้องถิ่น. (พิมพ์ครั้งที่5). กรุงเทพมหานคร: วิญญูชน.
ขนิษฐา แก้วนารี. (2557). ภาวะผู้นําการเปลี่ยนแปลงที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพและประสิทธิผลการปฏิบัติงานของหัวหน้าส่วนองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจังหวัดลําปาง. ใน วิทยานิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาบริหารธุรกิจ. มหาวิทยาลัยเนชั่น ลำปาง.
ชัยวุฒิ วรพินธุ์ และคณะ. (2557). คุณลักษณะภาวะผู้นำยุคใหม่กับสมรรถนะการบริหารงานแบบมืออาชีพของปลัดเทศบาลในภาคกลาง. วารสารสมาคมนักวิจัย, 19(1. 86-96.
ดนุวัศ สุวรรณวงศ์ และนวิทย์ เอมเอก. (2558). แนวทางการพัฒนาความร่วมมือระหว่างองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในการจัดบริการสาธารณะ กรณีศึกษาเทศบาลในพื้นที่อำเภอหาดใหญ่. ใน รายงานการวิจัย. มหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา.
ทรงสิทธิ์ ประสานศักดิ์ และคณะ. (2557). ปัจจัยที่มีผลต่อประสิทธิภาพการบริหารงานคลังขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในเขตจังหวัดอุดรธานี. วารสารบัณฑิตศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา, 5(2). 74-84.
ธนสรร ธรรมสอน และบุญทัน ดอกไธสง. (2558). ภาวะผู้นำทางการเมืองของนายกเทศมนตรีในการบริหารเทศบาลตำบล ในเขตพื้นที่ภาคเหนือตอนบน. วารสารวิชาการคณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยราชมงคลธัญบุรี, 10(1). 171-190.
เนตร์พัณณา ยาวิราช. (2547). การจัดการสมัยใหม่. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพมหานคร: เซ็นทรัล เอ็กเพลส.
ปณัยกร บุญกอบ. (2558). นวัตกรรมท้องถิ่นว่าด้วยการจัดทำงบประมาณรายจ่ายเพื่อการพัฒนาท้องถิ่น ศึกษาเฉพาะกรณีเทศบาลเมืองศรีสะเกษ. วารสารนิติสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่, 8(1). 198-223.
ปริญญา สร้อยทอง และสมศักดิ์ ศรีสันติสุข. (2555). การศึกษารูปแบบการบริหารจัดการเทศบาลที่ดีในประเทศไทย. วารสารการวิจัยเพื่อพัฒนาชุมชน, 5(1). 91-100.
ปัณณทัต นอขุนทด. (2556). ปัจจัยที่มีผลต่อการบริหารจัดการองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น กรณีศึกษาองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในอำเภอขามสะแกแสง จังหวัดนครราชสีมา. ใน สารนิพนธ์วิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาวิศวกรรมโยธา. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี.
พิชญ์ณิฐา พรรณศิลป์ และคณะ. (2558). บทบาทของผู้บริหารท้องถิ่นในศตวรรษที่ 21. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร, 3(2). 146-161.
รุ่ง แก้วแดง. (2555). ปฏิวัติการศึกษาไทย. (พิมพ์ครั้งงที่ 5). กรุงเทพมหานคร: พิมพ์ดี.
สมคิด บางโม. (2559). องค์การและการจัดการ. (พิมพ์ครั้งที่ 6). กรุงเทพมหานคร: วิทยพัฒน์.
สมบัติ บุญเลี้ยง และคณะ. (2555). ลักษณะภาวะผู้นำที่ดีสำหรับผู้บริหารองคก์รปกครองส่วนท้องถิ่น. วารสารมนุษยศาสตร์
สังคมศาสตร์, 29(2). 97-112 .
สะอาด ราชเฉลิม. (2540). แบบผู้นำของผู้บริหารโรงเรียน สังกัดสำนักงานการประถมศึกษา จังหวัดอุตรดิตถ์. ใน วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
สุพจน์ บุญวิเศษ. (2551). ประสิทธิผลในการบริหารงานขององค์การบริหารส่วนตำบลในเขตอำเภอเมือง จังหวัดชลบุรี. วารสารการเมือง การบริหาร และกฎหมาย, 10(2). 183-197.
อมรศักดิ์ เงาะผล และวราภรณ์ เทพสัมฤทธิ์พร. (2561). แนวทางการพัฒนาคุณภาพการจัดการศูนย์พัฒนาเด็กเล็กองค์การบริหารส่วนตำบลโคกเจริญ อำเภอทับปุด จังหวัดพังงา. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏภูเก็ต, 14(2). 217-237.
Cronbach, L.J. (1951). Coefficient alpha and the internal structure of tests. Psychometrika, 16(3), 297-334.
Deming, E. W. (1995). Out of The Crisis . Cambridge: Massachusetts Institute of Technology.
Kaplan & Norton. (1996). The Balanced Scorecard : Translating Strategies into Action. Boston: Harvard Business School Press.
Krejcie, R. V. & Morgan, D. W. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Retrieved July 28, 2018, from https://home.kku.ac.th /sompong/guest_speaker/KrejcieandMorgan_article.pdf
Likert, R. (1932). A technique for the measurement of attitude. New York: Wood Worth.
โกวิทย์ พวงงาม. (2552). มิติใหม่การปกครองท้องถิ่น:วิสัยทัศน์กระจายอำนาจและการบริหารงานท้องถิ่น. (พิมพ์ครั้งที่5). กรุงเทพมหานคร: วิญญูชน.
ขนิษฐา แก้วนารี. (2557). ภาวะผู้นําการเปลี่ยนแปลงที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพและประสิทธิผลการปฏิบัติงานของหัวหน้าส่วนองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจังหวัดลําปาง. ใน วิทยานิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาบริหารธุรกิจ. มหาวิทยาลัยเนชั่น ลำปาง.
ชัยวุฒิ วรพินธุ์ และคณะ. (2557). คุณลักษณะภาวะผู้นำยุคใหม่กับสมรรถนะการบริหารงานแบบมืออาชีพของปลัดเทศบาลในภาคกลาง. วารสารสมาคมนักวิจัย, 19(1. 86-96.
ดนุวัศ สุวรรณวงศ์ และนวิทย์ เอมเอก. (2558). แนวทางการพัฒนาความร่วมมือระหว่างองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในการจัดบริการสาธารณะ กรณีศึกษาเทศบาลในพื้นที่อำเภอหาดใหญ่. ใน รายงานการวิจัย. มหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา.
ทรงสิทธิ์ ประสานศักดิ์ และคณะ. (2557). ปัจจัยที่มีผลต่อประสิทธิภาพการบริหารงานคลังขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในเขตจังหวัดอุดรธานี. วารสารบัณฑิตศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา, 5(2). 74-84.
ธนสรร ธรรมสอน และบุญทัน ดอกไธสง. (2558). ภาวะผู้นำทางการเมืองของนายกเทศมนตรีในการบริหารเทศบาลตำบล ในเขตพื้นที่ภาคเหนือตอนบน. วารสารวิชาการคณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยราชมงคลธัญบุรี, 10(1). 171-190.
เนตร์พัณณา ยาวิราช. (2547). การจัดการสมัยใหม่. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพมหานคร: เซ็นทรัล เอ็กเพลส.
ปณัยกร บุญกอบ. (2558). นวัตกรรมท้องถิ่นว่าด้วยการจัดทำงบประมาณรายจ่ายเพื่อการพัฒนาท้องถิ่น ศึกษาเฉพาะกรณีเทศบาลเมืองศรีสะเกษ. วารสารนิติสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่, 8(1). 198-223.
ปริญญา สร้อยทอง และสมศักดิ์ ศรีสันติสุข. (2555). การศึกษารูปแบบการบริหารจัดการเทศบาลที่ดีในประเทศไทย. วารสารการวิจัยเพื่อพัฒนาชุมชน, 5(1). 91-100.
ปัณณทัต นอขุนทด. (2556). ปัจจัยที่มีผลต่อการบริหารจัดการองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น กรณีศึกษาองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในอำเภอขามสะแกแสง จังหวัดนครราชสีมา. ใน สารนิพนธ์วิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาวิศวกรรมโยธา. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี.
พิชญ์ณิฐา พรรณศิลป์ และคณะ. (2558). บทบาทของผู้บริหารท้องถิ่นในศตวรรษที่ 21. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร, 3(2). 146-161.
รุ่ง แก้วแดง. (2555). ปฏิวัติการศึกษาไทย. (พิมพ์ครั้งงที่ 5). กรุงเทพมหานคร: พิมพ์ดี.
สมคิด บางโม. (2559). องค์การและการจัดการ. (พิมพ์ครั้งที่ 6). กรุงเทพมหานคร: วิทยพัฒน์.
สมบัติ บุญเลี้ยง และคณะ. (2555). ลักษณะภาวะผู้นำที่ดีสำหรับผู้บริหารองคก์รปกครองส่วนท้องถิ่น. วารสารมนุษยศาสตร์
สังคมศาสตร์, 29(2). 97-112 .
สะอาด ราชเฉลิม. (2540). แบบผู้นำของผู้บริหารโรงเรียน สังกัดสำนักงานการประถมศึกษา จังหวัดอุตรดิตถ์. ใน วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
สุพจน์ บุญวิเศษ. (2551). ประสิทธิผลในการบริหารงานขององค์การบริหารส่วนตำบลในเขตอำเภอเมือง จังหวัดชลบุรี. วารสารการเมือง การบริหาร และกฎหมาย, 10(2). 183-197.
อมรศักดิ์ เงาะผล และวราภรณ์ เทพสัมฤทธิ์พร. (2561). แนวทางการพัฒนาคุณภาพการจัดการศูนย์พัฒนาเด็กเล็กองค์การบริหารส่วนตำบลโคกเจริญ อำเภอทับปุด จังหวัดพังงา. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏภูเก็ต, 14(2). 217-237.
Cronbach, L.J. (1951). Coefficient alpha and the internal structure of tests. Psychometrika, 16(3), 297-334.
Deming, E. W. (1995). Out of The Crisis . Cambridge: Massachusetts Institute of Technology.
Kaplan & Norton. (1996). The Balanced Scorecard : Translating Strategies into Action. Boston: Harvard Business School Press.
Krejcie, R. V. & Morgan, D. W. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Retrieved July 28, 2018, from https://home.kku.ac.th /sompong/guest_speaker/KrejcieandMorgan_article.pdf
Likert, R. (1932). A technique for the measurement of attitude. New York: Wood Worth.
