การส่งเสริมคุณภาพชีวิตของคนพิการในช่วงสูงวัย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษามาตรการในการส่งเสริมคุณภาพชีวิตคนพิการในช่วงสูงวัยในมุมมองของหน่วยงานภาครัฐ ภาคเอกชนหรือองค์กรอิสระ (NGO) ทั่วไป และองค์กรเฉพาะหรือสมาคมคนพิการ (Stakeholder organization) 2) เพื่อศึกษาปัญหา อุปสรรค และข้อเสนอแนะในการส่งเสริมคุณภาพชีวิตคนพิการในช่วงสูงวัยของหน่วยงานภาครัฐ ภาคเอกชนหรือองค์กรอิสระ (NGO) ทั่วไป และองค์กรเฉพาะหรือสมาคมคนพิการ (Stakeholder organization) และ 3) เพื่อศึกษาเปรียบเทียบการดำเนินงานตามนโยบายของหน่วยงานภาครัฐ ภาคเอกชนหรือองค์กรอิสระ (NGO) ทั่วไป และองค์กรเฉพาะหรือสมาคมคนพิการ เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ (qualitative research) กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ศึกษา คือ ผู้ให้ข้อมูลสำคัญ (Key-informants) ที่เป็นผู้บริหาร 4 คนและนักวิชาการ 1 คน จากหน่วยงานภาครัฐ ที่เกี่ยวข้องกับคนพิการในช่วงสูงวัย ภาคเอกชนหรือองค์กรอิสระ (NGO) ทั่วไป 2 คน องค์กรเฉพาะหรือสมาคมคนพิการ (Stakeholder organization) 1 คน คนพิการในช่วงสูงวัยที่อาศัยอยู่ในเขตกรุงเทพมหานคร 5 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสัมภาษณ์เชิงลึก (in-depth interview) ได้ใช้วิธีการตรวจสอบข้อมูลแบบสามเส้า (Triangulation) ทั้งนี้ในการวิเคราะห์ข้อมูล มีการตรวจสอบทบทวนกับผู้ให้สัมภาษณ์เดิม เพื่อยืนยันความถูกต้อง และสังเคราะห์ข้อมูลในระหว่างการเก็บข้อมูลเชิงพรรณนา เพื่อหาความแตกต่างโดยการตีความและการแปลความหมาย และนำมาประมวลสรุปสาระสำคัญเป็นภาพรวม แล้วนำเสนอรายงานวิจัยตามวัตถุประสงค์ของการวิจัย
ผลการวิจัยพบว่า
- มาตรการในการส่งเสริมคุณภาพชีวิตคนพิการในช่วงสูงวัย ได้แก่ มาตรการในการติดตามการดำเนินงานและจัดทำมาตรฐานคุณภาพชีวิตเพื่อเสริมพลังคนพิการในช่วงสูงวัย สร้างความเท่าเทียมกันในสังคมมีตัวชี้วัดไปถึงครัวเรือนคนพิการในช่วงสูงวัย มาตรการในเรื่องของการจัดสวัสดิการ ที่อยู่อาศัย สิ่งอำนวยความสะดวก การใช้ชีวิต การประกอบอาชีพ การฝึกอบรม การศึกษาส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการในช่วงสูงวัย โดยกองยุทธศาสตร์และแผนงาน มาตรการส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตและทำคุณประโยชน์ให้กับชุมชนและสังคมโดยให้คนพิการในช่วงสูงวัยใช้บริการ BTS ฟรีตลอด โดยให้เจ้าหน้าที่ดูแล (take care) และบริการวิทยุสื่อสารให้เจ้าหน้าที่รถไฟฟ้ามารับ มีการวิทยุส่งต่อไปให้ถึงที่ การเดินทางด้วยระบบของรถไฟฟ้า BTS ปลอดภัยและส่งถึงที่หมายได้อย่างปลอดภัยที่สุด
- ปัญหา อุปสรรค และข้อเสนอแนะในการส่งเสริมคุณภาพชีวิตคนพิการในช่วงสูงวัย คือ 1) ปัญหาทัศนคติของครอบครัวคนพิการในช่วงสูงวัยเอง 2) ปัญหาด้านกฎหมาย ระเบียบ คำสั่ง ในการรองรับการปฏิบัติงานด้านคนพิการในช่วงสูงวัยยังไม่มี 3) ปัญหาด้านการบูรณาการประสานร่วมมือกันระหว่างหน่วยงานภาครัฐ เอกชน และองค์กรคนพิการ
3. ผลการเปรียบเทียบการดำเนินงานตามนโยบายของหน่วยงานภาครัฐ ภาคเอกชนหรือองค์กรอิสระ (NGO) ทั่วไป และองค์กรเฉพาะหรือสมาคมคนพิการ คือ ทั้งสามภาคส่วน ต่างก็มีการนำนโยบายการส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการในช่วงสูงวัยไปปฏิบัติอย่างจริงจัง เพื่อให้บังเกิดผลสำเร็จอย่างเป็นรูปธรรม แต่ก็มีข้อจำกัดในการปฏิบัติงานบางส่วน โดยหน่วยงานภาครัฐจะเป็นเรื่องของการสร้างเจตคติของคนในสังคมให้เอาใจใส่คนพิการในช่วงสูงวัย หรือการอยู่ร่วมกัน แบบไม่กีดกัน ไม่เลือกปฏิบัติต่อคนพิการในช่วงสูงวัย ในส่วนของภาคเอกชนหรือองค์กรอิสระ (NGO) ทั่วไป ได้แก่ BTS ก็มีข้อจำกัดในการสร้างสิ่งอำนวยความสะดวกให้กับคนพิการในช่วงสูงวัย เช่น ลิฟต์โดยสารจะมีปัญหาเรื่องพื้นที่คับแคบ รถเข็ญไม่สามารถเคลื่อนผ่านไปได้ มีปัญหาเกี่ยวกับเสาไฟฟ้า ฟุตบาธ ทำให้ไม่สามารถติดตั้งลิฟต์เพิ่มเติมได้ สำหรับ องค์กรเฉพาะหรือสมาคมคนพิการ (Stakeholders organization) จะมีปัญหาเกี่ยวกับการจัดหาสิ่งอำนวยความสะดวกของภาครัฐ ไม่ตรงกับความต้องการของคนพิการในช่วงสูงวัย เช่น Wheel Chair
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กิตติ ชุณหศรีวงศ์. (2559). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อคุณภาพชีวิตในการทำงานของพนักงานในธุรกิจขนาดกลางและขนาดย่อม. ใน ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์. มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
จิรโชค วีระสย. (2555). สังคมวิทยาการเมือง. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
นิติพัฒน์ กิตติรักษกุล. (2559). ความสัมพันธ์เชิงสาเหตุของคุณภาพชีวิตการทำงานของข้าราชการตำรวจ สำนักงานตำรวจแห่งชาติ. ใน ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชารัฐศาสตร์. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
ราชกิจจานุเบกษา. (2556). พระราชบัญญัติส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการ พ.ศ. 2550 และที่แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2 ) พ.ศ. 2556 (ฉบับอ้างอิง ปรับปรุงครั้งที่ 13) เล่ม 130 ตอนที่ 30 ก. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
สุภาพ ชุมรัมย์. (2556). การนำนโยบายว่าด้วยการส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการไปสู่การปฏิบัติในประเทศไทย. ใน ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชารัฐศาสตร์. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
Ministry of Community Development, Youth and Sports. (2008). Sporting culture committee report. Singapore: Author.
Nussbaum, M., & Sen, A. (Eds.). (1993). The quality of life. Oxford, England: Clarendon Press.
World Health Organization (WHO). (1980). International classification of impairment disabilities and handicaps. Geneva, Switzerland: Author.
