รูปแบบการจัดการอย่างยั่งยืนเพื่อสร้างเสริมคุณภาพและเพิ่มมูลค่าของผลิตภัณฑ์จากต้นจากตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง

Main Article Content

ศิริพร หมื่นหัสถ์
วีรวรรณ จงจิตร ศิริจิรกาล
ลดาวัลย์ แก้วสีนวล

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างรูปแบบการจัดการอย่างยั่งยืนเพื่อสร้างเสริมคุณภาพและเพิ่มมูลค่าของผลิตภัณฑ์จากต้นจากตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง พื้นที่ศึกษาคือป่าจากตำบลขนาบนาก ผู้ให้ข้อมูลหลัก จำนวน 35 คน ได้แก่ กลุ่มเกษตรกรผู้ทำอาชีพสวนจาก คณะกรรมการและสมาชิกกลุ่มอาชีพผลิตภัณฑ์จากต้นจาก ผู้นำชุมชน ภาครัฐ และภาคเอกชนที่เกี่ยวข้องกับป่าจาก ใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ โดยการศึกษาเอกสาร การสัมภาษณ์เชิงลึก การสังเกตแบบไม่มีส่วนร่วม การสนทนากลุ่ม และแนวปฏิบัติที่เป็นเลิศ วิเคราะห์ข้อมูลนำข้อมูลที่ได้มาสรุปผลและข้อเสนอแนะโดยการสังเคราะห์เนื้อหาด้วยการจัดหมวดหมู่และจัดลำดับ


          ผลจากการวิจัยค้นพบใหม่ คือ รูปการจัดการอย่างยั่งยืนเพื่อสร้างเสริมคุณภาพและเพิ่มมูลค่าของผลิตภัณฑ์จากต้นจากตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง “NIPA PALM MODEL” ประกอบด้วย “SEP + 7 M + WISE 2” โดยใช้หลักการสร้างความเข็มแข็งภายในสู่ภายนอกให้กับผลิตภัณฑ์ต้นจาก ประกอบด้วย 3 ด้านคือด้านที่ 1 การประยุกต์ใช้หลักปรัชญาของเศรษฐกิจของพอเพียง(SEP) โดยมี 3 ห่วง ความพอประมาณ ความมีเหตุผล การมีภูมิคุ้มกันที่ดี 2 เงื่อนไข ความรู้ คุณธรรม ด้านที่ 2 การจัดการ 7 ประการ “7M” ได้แก่ 1) การจัดการกลุ่ม 2) การจัดการทรัพยากรมนุษย์ 3) จัดการความรู้ 4) การจัดการผลิต 5) การจัดการเพิ่มมูลค่า 6) การจัดการทางการเงิน 7) การจัดการตลาด และด้านที่ 3 ความยั่งยืน 5 ประการ“WISE 2”ได้แก่ 1) ด้านสืบทอดภูมิปัญญา 2) ด้านสังคม 3) ด้านเศรษฐกิจ 4) ด้านสิ่งแวดล้อม 5) การพึ่งพาตนเอง

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
หมื่นหัสถ์ ศ., ศิริจิรกาล ว. จ., & แก้วสีนวล ล. (2019). รูปแบบการจัดการอย่างยั่งยืนเพื่อสร้างเสริมคุณภาพและเพิ่มมูลค่าของผลิตภัณฑ์จากต้นจากตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 6(4), 1670–1687. สืบค้น จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/JMND/article/view/185529
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

ขวัญกมล ดอนขวา. (2556). การจัดการธุรกิจชุมชนบนพื้นฐานปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง. ใน รายงานการวิจัย. มหาวิทยาลัยสุรนารี.

เพ็ญจันทร์ สังข์แก้ว. (2551). การสร้างรูปแบบการจัดการองค์กรธุรกิจชุมชนเพื่อการพึ่งตนเองตามแนวเศรษฐกิจพอเพียงประเภทธุรกิจเกษตรของเกษตรกรปลูกมะขามหวานเพื่อการค้า จังหวัดเพชรบูรณ์. ใน รายงานการวิจัย. มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบูรณ์.

มูลนิธิชัยพัฒนา. (2562). เศรษฐกิจพอเพียง. เรียกใช้เมื่อ 24 มกราคม 2562 จาก https://www.chaipat.or.th/site_content/item/1309-2010-06-03-09-50-07.html

สำนักงานคณะกรรมการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2550). การประยุกต์ใช้ปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง . (พิมพ์ครั้งที่ 1). กรุงเทพมหานคร: กลุ่มงานเศรษฐกิจพอเพียง สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจพอเพียง.

สำนักอนุรักษ์ทรัพยากรป่าชายเลน กรมทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง. (2557). การจัดการป่าจากในลุ่มน้ำปากพนัง . (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพมหานคร: สำนักอนุรักษ์ทรัพยากรป่าชายเลน.

Markusen A. (2004). Targeting Occupations in Regional and Community Economic Development. Journal of the American Planning Association, 70(3), 253-268.

Miller N. J. and Besser T. L. (2000). The importance of community values in small business strategy formation: Evidence from rural Iowa. Journal of Small Business Management, 38(1), 68-85.