ศึกษาความเชื่อเกี่ยวกับการบวชในพระพุทธศาสนาเถรวาท : ศึกษาเฉพาะกรณีจังหวัดพัทลุง
Main Article Content
บทคัดย่อ
วิทยานิพนธ์นี้ มีวัตถุประสงค์ 1. เพื่อศึกษาแนวคิดเกี่ยวกับการบวชในพระพุทธศาสนาเถรวาท 2. เพื่อศึกษาความเชื่อเกี่ยวกับการบวชในสังคมไทยปัจจุบัน 3. เพื่อศึกษาความเชื่อเกี่ยวกับการบวชในพระพุทธศาสนาเถรวาทจังหวัดพัทลุง โดยใช้รูปแบบการวิจัยเชิงคุณภาพ ด้วยการศึกษาข้อมูล เอกสารและการสัมภาษณ์ผู้ให้ข้อมูลหลัก จำนวน 16 รูป/คน
ผลการวิจัยพบว่า
- แนวคิดเรื่องการบวชในพระพุทธศาสนาเถรวาท พบว่า 1. การบวช คือ การออกจากเรือน เป็นผู้ไม่มีเรือน มีชีวิตเป็นอิสระไม่ถูกครอบงำจากสิ่งต่างๆ หลุดพ้นจากการถูกกักขังอยู่ในภพ ในชาติ 2. การบวชมีประโยชน์เกื้อกูล เพื่อความสุขของพหูชน 3. การบวช คือ การทำชีวิตให้ดำเนินไปอย่างมีเป้าหมาย 4. การบวช คือ การประพฤติปฏิบัติในพระธรรมวินัยของพระผู้มีพระภาคเจ้า ทรงแสดงธรรมและบัญญัติพระวินัย เพื่อเป็นแบบแห่งการประพฤติพรหมจรรย์ 5. การบวช คือ การได้สนองงานของพระผู้มีพระภาคเจ้า
- ความเชื่อเกี่ยวการบวชในสังคมไทยในปัจจุบัน พบว่า การบวชเป็นการปลูกฝัง บ่มเพาะ หล่อหลอมคุณธรรม การบวช ได้ชื่อว่าเป็นการสร้างคนดีแล้วคืนคนดีนั้นกลับสู่สังคม ทั้งมีประโยชน์ต่อสังคมแบบชนบท พระภิกษุเป็นผู้นำชุมชนสู่ความเจริญ เนื่องจากความสัมพันธ์ระหว่างพระกับญาติโยมยังอยู่ในสภาพดี การบวชเป็นโอกาสได้ศึกษาหลักธรรมในพระพุทธศาสนา เพื่อนำข้อธรรมมาบอกเล่า อธิบายให้ญาติโยมได้เข้าใจ ได้ปฏิบัติตนอย่างสอดคล้องกับฐานะและภาวะต่างๆ
- ความเชื่อเรื่องการบวชในพระพุทธศาสนาของชาวจังหวัดพัทลุง พบว่า ชาวพัทลุงเชื่อในสิ่งศักดิ์สิทธิ์, เชื่อในวิญญาณบรรพชนและเชื่อในฤกษ์ยามกับทั้งได้นำหลักธรรมมาปฏิบัติอย่างผสมกลมกลืนกับสังคมเกษตรกรรม
Article Details
รูปแบบการอ้างอิง
วุฒิสาครธรรม พ., & จินดา พ. ป. (2017). ศึกษาความเชื่อเกี่ยวกับการบวชในพระพุทธศาสนาเถรวาท : ศึกษาเฉพาะกรณีจังหวัดพัทลุง. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 4(2), 31–48. สืบค้น จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/JMND/article/view/152979
ประเภทบทความ
บทความวิจัย
เอกสารอ้างอิง
แก้ว ชิดตะขบ. (2555). ประวัติความสำคัญของพระพุทธศาสนา. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์พระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตฺโต) . (2554). พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์ พิมพ์ครั้งที่ 35. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ บริษัท สหธรรมิก จำกัด.
พระมหาประศักดิ์ อคฺคปฺปญฺโญ (ชั่งแสง). (2541). ความเชื่อเรื่องโหราศาสตร์กับกฏแห่งกรรมของชาวพุทธไทยในปัจจุบัน. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
เสถียร พันธรังสี. (2534). ศาสนาเปรียบเทีย พิมพ์ครั้งที่ 7. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
เสถียร โพธินันทะ. (ม.ป.ป.). ประวัติพระพุทธศาสนา พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์บรรณาคาร.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตฺโต) . (2554). พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์ พิมพ์ครั้งที่ 35. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ บริษัท สหธรรมิก จำกัด.
พระมหาประศักดิ์ อคฺคปฺปญฺโญ (ชั่งแสง). (2541). ความเชื่อเรื่องโหราศาสตร์กับกฏแห่งกรรมของชาวพุทธไทยในปัจจุบัน. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
เสถียร พันธรังสี. (2534). ศาสนาเปรียบเทีย พิมพ์ครั้งที่ 7. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
เสถียร โพธินันทะ. (ม.ป.ป.). ประวัติพระพุทธศาสนา พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์บรรณาคาร.