ศึกษาบทบาทการจัดการด้านการศึกษาของ พระเทพปัญญาสุธี (พร้อม โกวิโท)

Main Article Content

รงค์ บุญสวยขวัญ
สินไชย ไชยฤกษ์
สำเริง แก้วเรืองฤทธิ์

บทคัดย่อ

การศึกษา เรื่อง “ ศึกษาบทบาทการจัดการด้านการศึกษาของพระเทพปัญญาสุธี (พร้อม โกวิโท)” ในครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์ 1. เพื่อศึกษาประวัติความเป็นมาการจัดการด้านการศึกษาของพระเทพปัญญาสุธี (พร้อม โกวิโท) 2. เพื่อศึกษา บทบาท แนวคิดและวิธีการจัดการศึกษาตลอดถึงหลักการบริหารด้านการศึกษาของพระเทพปัญญาสุธี (พร้อม โกวิโท) และ 3. เพื่อศึกษาผลจากการจัดการด้านการศึกษาของพระเทพปัญญาสุธี (พร้อม โกวิโท) ใช้วิธีการศึกษาเชิงคุณภาพ (Qualitative Research) โดยวิธีการศึกษาจากเอกสาร และ การสัมภาษณ์เชิงลึกจากบุคคลที่เกี่ยวข้อง ประกอบด้วย กลุ่มผู้สนับสนุน กลุ่มผู้ร่วมงาน และ กลุ่มศิษยานุศิษย์


 


             ผลการวิจัยพบว่า


  1. ความเป็นมาของการจัดการด้านการศึกษาของ พระเทพปัญญาสุธี (พร้อม โกวิโท) พบว่า ท่านได้จัดการด้านการศึกษาให้แก่บรรพชิตและคฤหัสถ์ทั้งสายสามัญและสายปริยัติธรรม โดยมีวัตถุประสงค์ คือ 1) เพื่อให้พระภิกษุได้ศึกษาวิชาการทางพระพุทธศาสนาและวิชาสามัญควบคู่ กันไป 2) เพื่อส่งเสริมการศึกษาและปฏิบัติธรรม 3) เพื่อเป็นอนุสรณ์ถึงคณะสงฆ์ชาวภาคใต้ในอดีต 4) เพื่อเผยแผ่พระพุทธศาสนา 5) เพื่อบำเพ็ญประโยชน์สาธารณะ และ ร่วมมือกับหน่วยงานกุศลต่างๆ นอกจากนี้ท่านยังมีบทบาทสำคัญในการจัดการด้านการศึกษา พระปริยัติธรรม แผนกธรรม แผนกบาลี และ แผนกสามัญศึกษาควบคู่กันไป ผลจากการจัดการด้านการศึกษาเกิดประโยชน์แก่บุคคล สังคมและพระพุทธศาสนาตลอดมา

  2. พระเทพปัญญาสุธี (พร้อม โกวิโท) มีบทบาทในการจัดการศึกษา คือเป็นผู้จัดการใน ฐานะพระสงฆ์ ในฐานะครู และในฐานะผู้บริหาร โดยใช้แนวคิดใช้แนวคิดแบบโยนิโสมนสิการ และใช้หลักการบริหารการศึกษา 3 ด้าน คือ 1) การบริหารตน ด้วยการนำหลัก สัปปุริสธรรม มาฝึก กาย วาจา จิต และปัญญา 2) การบริหารคน นำพุทธวิธีบริหารตามหลักพหูสูต หลักวุฒิธรรม พัฒนาคนในองค์กรและใช้หลักเหฏฐิมทิศ บำรุงผู้ใต้บังคับบัญชา พรหมวิหารธรรม และสังคหวัตถุเป็นเครื่องยึดเหนี่ยวจิตใจผูกมัดใจคน และ 3) การบริหารงานใช้หลัก อิทธิบาทธรรม มาประยุกต์ใช้ในการบริหารงานได้อย่างลงตัว

3. ผลจากการจัดการด้านการศึกษา ส่งให้เกิดผลประโยชน์ต่อสังคม 3 กลุ่มด้วยกัน คือ 1) ผลที่เกิดต่อบุคคล ได้ผลิตบุคลากรให้กับประเทศชาติ ผลิตศาสนบุคคลและพัฒนาบุคลากรให้กับคณะสงฆ์แก้ปัญหาการขาดแคลนบุคลากรทางศาสนา 2) ผลที่เกิดต่อสังคมคือให้สังคมมีคุณธรรมและจริยธรรม ส่งเสริมความสงบสุขของคนในสังคม การให้โอกาสทางการศึกษาแก่เยาวชนและประชาชน ทั้งในด้านความสัมพันธ์ระหว่างวัดกับชุมชน และ 3) ผลที่เกิดต่อศาสนา คือผลต่อศาสนธรรม การจัดการด้านการศึกษาของท่านทั้งแผนกธรรม แผนกบาลี และแผนกสามัญศึกษา เป็นการสร้างศาสนทายาท เพื่อดำรงพระพุทธศาสนาและเผยแผ่พระพุทธศาสนาให้เจริญรุ่งเรืองสืบต่อไป

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
บุญสวยขวัญ ร., ไชยฤกษ์ ส., & แก้วเรืองฤทธิ์ ส. (2015). ศึกษาบทบาทการจัดการด้านการศึกษาของ พระเทพปัญญาสุธี (พร้อม โกวิโท). วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 2(2), 79–97. สืบค้น จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/JMND/article/view/152951
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กรมการศาสนา. (2539). หลักการ บริหาร และการ จัดการวัดใน ยุคโลกาภิวัตน์. กรุงเทพมหานคร : บริษัท เอ พี กราฟิคดีไซน์และการพิมพ์ จำกัด.

กรมการศาสนา. (2554). คู่มือพระสังฆาธิการว่าด้วยพระราชบัญญัติ กฎ ระเบียบและคำสั่งของคณะสงฆ์. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์กรมการศาสนา.

นิภา แย้มวจี. (2549). กระทรวงศึกษาธิการ. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์กระทรวงศึกษาธิการ.

พระธรรมปิฎก (ป. อ. ปยุตฺโต). (2539). พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์ ครั้งที่ 10. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระธรรมปิฎก (ป. อ. ปยุตฺโต). (2541). การศึกษาเครื่องมือพัฒนาที่ยังต้องพัฒนา พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์สหธรรมิก.

พระธรรมปิฎก (ป. อ. ปยุตฺโต). (2546). พุทธธรรม ฉบับปรับปรุงและขยายความ. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระธรรมวรนายก (โอภาส นิรุตฺติเมธี). (2546). การพัฒนาวัดให้เป็นศูนย์กลางของชุมชน ในธรรมปริทัศน์ 46. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต) . (ม.ป.ป.). บันทึกประกอบคำบรรยาย ในโครงการอบรมบัณฑิตอาสาสมัครสายประชาบาล. เรียกใช้เมื่อ 8 มกราคม 2555 จาก วัดญาณเวศกวัน: https://www.watnyanaves.net/th/book_detail/423

พระราชวรมุนี (ประยุต ปยุตฺโต). (2526). พุทธธรรม กฎธรรมชาติ และคุณค่าสำหรับชีวิต ฉบับเดิม แก้ไขปรับปรุง. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์สุขภาพใจ.

พลาดิศัย สิทธิธัญกิจ. (2549). รัชกาลที่ 5 กับการปฏิรูปเมืองสยาม. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์กู๊ดมอนิ่ง.

มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

รังสรรค์ บุษยะมา. (2550). การจัดการเรียนรู้. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยราชภัฎธนบุรี.

วุฒิชัย มูลศิลป์. (2542 ). เมื่อเริ่มปฏิรูปการศึกษาสมัยรัชการที่ 5 - รัชกาลที่ 7. กรุงเทพมหานคร: บริษัท เวิลด์มีเดีย จำกัด.