ACADEMIC ADMINISTRATION MODEL FOR DEVELOPING SKILLS AND EXCELLENCE OF STUDENTS IN THE EDUCATIONAL INSTITUTION UNDER THE MUNICIPALITY SCHOOL, NAKHON SI THAMMARAT PROVINCE
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The objectives of this research were: 1) To investigate the current conditions, desirable conditions, and necessary needs of academic administration for promoting students’ giftedness and excellence in educational institutions; 2) To develop an administrative model; and 3) To validate the model. A multi-phase mixed-methods design was employed. The quantitative sample consisted of 269 participants, including school administrators, deputy administrators, heads of academic departments, and teachers under the municipalities of Nakhon Si Thammarat Province. For the qualitative phase, data were obtained from in-depth interviews with five school administrators, a 12-member expert seminar, and a nine-member focus group, selected through purposive sampling. Research instruments included a questionnaire with a reliability coefficient of 0.914, an in-depth interview form, an expert seminar form, a focus-group discussion form, and an evaluation form. Data were analyzed using mean, standard deviation, and the Priority Needs Index (PNI). The findings revealed that: 1) The current condition of academic administration was at a moderate level, while the desirable condition was at a high level, with an overall PNI of 0.268. Students’ giftedness and excellence were also rated at a moderate level ( = 3.43, S.D. = 0.27), whereas the desirable condition was high, with an overall PNI of 0.262. 2) The developed model consisted of five components: principles, objectives, components, operational procedures, and conditions for success. Academic administration comprised four elements: digital-era academic leadership, academic administration, academic administrative processes, and participatory academic administration. Students’ giftedness and excellence encompassed nine domains: linguistic, logical-mathematical, musical, spatial, bodily-kinesthetic, interpersonal, intrapersonal, naturalistic, and existential. 3) The model was evaluated as appropriate, accurate, useful, and feasible in all aspects.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น. (2564). สรุปสาระสำคัญมาตรฐานการบริการส/าธารณะขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. กรุงเทพมหานคร: กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น.
กรมส่งเสริมการปกครองส่วนท้องถิ่น. (2560). รวมกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. ฉะเชิงเทรา: ประสานมิตร.
กรมส่งเสริมการปกครองส่วนท้องถิ่น. (2563). แผนพัฒนาการศึกษาส่วนท้องถิ่น (พ.ศ. 2561 - 2565). กรุงเทพมหานคร: กองส่งเสริมและพัฒนาการจัดการศึกษาท้องถิ่น.
จินตนา แก้วอาสา. (2564). การจัดการเรียนรู้แบบห้องเรียนกลับด้าน เพื่อส่งเสริมการคิดวิเคราะห์และเจตคติเชิงวิทยาศาสตร์สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาวิทยาศาสตรศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
ไชยา หานุภาพ. (2564). การบริหารแบบมีส่วนร่วมที่ส่งผลต่อประสิทธิผลงานวิชาการของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุดรธานี เขต 3. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
นัทธนันท์ สุชาตตระกูล และคณะ. (2563). การพัฒนารูปแบบการบริหารงานวิชาการตามแนวคิดการจัดการเรียนรู้ที่เสริมสร้างทักษะชีวิตในศตวรรษที่ 21 ของนักเรียนระดับประถมศึกษา. วารสารการบริหารการศึกษาและภาวะผู้นำ มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, 8(2), 224-235.
พิชิต ฤทธิ์จรูญ. (2554). รายงานการวิจัยประเมินผลการจัดการศึกษาขององค์การบริหารส่วนตำบล. กรุงเทพมหานคร: สำนักนโยบายด้านประสิทธิภาพการบริหารจัดการและการมีส่วนร่วม สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.
พุธิตาพร ใจดี. (2565). การบริหารงานวิชาการเพื่อพัฒนาผลสัมฤทธิ์การทดสอบทางการศึกษาระดับชาติขั้นพื้นฐานด้านภาษาอังกฤษ (O-NET) สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพิจิตร เขต 1. ใน สารนิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยนเรศวร.
วลิดา อุ่นเรือน. (2563). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้ตามแนวทฤษฎีการสร้างความรู้ด้วยการปฏิสัมพันธ์ทางสังคมร่วมกับแนวคิดการเรียนรู้ตามสภาพจริงเพื่อส่งเสริมความสามารถในการจัดการเรียนรู้ที่เน้นความแตกต่างระหว่างบุคคลสำหรับนักศึกษาครู. ใน วิทยานิพนธ์การศึกษาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน. มหาวิทยาลัยนเรศวร.
วิสา แสนเลิง. (2565). การบริหารงานวิชาการสู่ความเป็นเลิศในสถานศึกษา. ใน รายงานการประชุมวิชาการบัณฑิตศึกษา ครั้งที่ 6 ประจำปี 2565. มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา.
ศักดิ์สิทธิ์ แร่ทอง. (2564). ตัวบ่งชี้ความพร้อมในการจัดการการศึกษาสำหรับเด็กที่มีความสามารถพิเศษของโรงเรียนอนุบาลประจำจังหวัด. ใน วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2565). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 12 พ.ศ. 2560 - 2564. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ สำนักนายกรัฐมนตรี.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2563). สภาวะการศึกษาไทย 2561/2562 การปฏิรูปการศึกษาในยุคดิจิทัล. กรุงเทพมหานคร: บริษัท ภาพพิมพ์ จำกัด.
สำนักงานศึกษาธิการจังหวัดนครศรีธรรมราช. (2565). รายงานผลการทดสอบและการประเมินคุณภาพการศึกษาในจังหวัดนครศรีธรรมราช. นครศรีธรรมราช: สำนักงานศึกษาธิการจังหวัดนครศรีธรรมราช.
สิรดา สายมายา. (2565). การพัฒนารูปแบบการบริหารงานวิชาการที่มีประสิทธิผลสำหรับโรงเรียนในโครงการ“การพัฒนาเด็กและเยาวชนในถิ่นทุรกันดารตามพระราชดำริ” สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี (โรงเรียน กพด.). ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารและพัฒนาการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
Becker, G. S. (1993). Human Capital: A Theoretical and Empirical Analysis, with Special Reference to Education. (3rd ed.). Chicago: University of Chicago Press.
Hallinger, P. (2011). Leadership for learning: Lessons from 40 years of empirical research. Journal of Educational Administration, 49(2), 125-142.
Krejcie, R. V. & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610.
