ANALYSIS OF THE ELDERLY PENSION POLICY IN THAILAND

Main Article Content

Napaporn Kaewtip
Prangthip Saithong
Piyanut Puengpin
Pimnara Sato
Meena Thaworrakool
Yuvadee Phongrod

Abstract

The elderly pension policy in Thailand is a form of social welfare designed to address the country’s transition into an aged society. Thailand has now fully entered an aged society and is projected to become a super-aged society in the near future. This demographic shift necessitates the development of effective policies to improve the quality of life for elderly citizens, particularly those with low or no income. This academic article aims to examine three key aspects: 1) Examine the effectiveness of the program, 2) Identify key problems and obstacles in its implementation, and 3) Explore strategies for the development of the elderly allowance system. The analysis is conducted within the framework of Van Meter and Van Horn’s implementation theory. The findings reveal that although the policy demonstrates strengths such as clearly defined objectives and local-level administration that facilitates close engagement with citizens, it faces limitations including insufficient allowance amounts relative to the cost of living, limited coverage of eligible recipients, and an increasing fiscal burden. The study also draws comparisons with elderly welfare systems in countries such as France, Japan, and Sweden, with the aim of learning from international practices. Policy recommendations include adjusting allowance rates in line with the cost of living using the poverty line as a benchmark, enhancing administrative efficiency and accessibility, promoting stakeholder participation, establishing continuous monitoring and evaluation systems, encouraging retirement savings, and supporting income-generating opportunities for older persons. These measures aim to make the policy more inclusive, equitable, and sufficient to meet the needs of Thailand’s ageing population.

Article Details

How to Cite
Kaewtip, N. ., Saithong, P. ., Puengpin, P. ., Sato, P. ., Thaworrakool, M. ., & Phongrod, Y. . (2025). ANALYSIS OF THE ELDERLY PENSION POLICY IN THAILAND. Journal of MCU Nakhondhat, 12(6), 180–191. retrieved from https://so03.tci-thaijo.org/index.php/JMND/article/view/289168
Section
Academic Article

References

แอร์เว บูลโฮล และโมนิกา เควสเซอร์. (2566). การปฏิรูปเงินบำนาญของฝรั่งเศสปี 2023. เศรษฐศาสตร์ระหว่างรัฐ, 5(3), 130-131.

กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น. (2568). ข้อเสนอ การพัฒนาหลักประกัน บริการทางสังคมแก่กลุ่มเป้าหมายที่สอดคล้องกับสถานการณ์ปัจจุบัน. เรียกใช้เมื่อ 24 มีนาคม 2568 จาก https://www.dla.go.th/upload/document/type2/2568/2/33294_1_1740449656888.pdf?time=1740456893931

ขวัญตา เบ็ญจะขันธ์. (2563). แนวทางในการพัฒนาระบบการจ่ายเงินสงเคราะห์เบี้ยยังชีพผู้สูงอายุ ในเขตพื้นที่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจังหวัดชลบุรี. ใน รายงานการวิจัย. มหาวิทยาลัยบูรพา.

ชนกนันท์ แสงศักดิ์ชัย. (2553). ผลจากการจัดสวัสดิการเบี้ยยังชีพที่มีต่อผู้สูงอายุในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านด้าย อำเภอสว่างดินแดน จังหวัดสกลนคร. ใน วิทยานิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการปกครองท้องถิ่น. วิทยาลัยการปกครองท้องถิ่น มหาวิทยาลัยขอนแก่น.

ธนัตถ์วนันท์ เอียดพวง. (2554). การประเมินโครงการเบี้ยยังชีพผู้สูงอายุ ศึกษาองค์การบริหารส่วนตำบลโพธิ์แทน จังหวัดนครนายก. ใน สารนิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขานโยบายสาธารณะ. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

ธัญวรัตน์ สุวรรณะ. (2564). การเตรียมความพร้อมทางการเงินเพื่อวัยเกษียณของแรงงานนอกระบบ ในเขต กรุงเทพมหานครและปริมณฑล. วารสารเครือข่ายส่งเสริมการวิจัยทางมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 4(2), 58-72.

ธีรพงศ์ วิจารณาญาณ. (2558). การเปลี่ยนแปลงโครงสร้างประชากรกับผลกระทบต่อความยั่งยืนทางการคลังของเบี้ยยังชีพผู้สูงอายุ. ใน วิทยานิพนธ์เศรษฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาเศรษฐศาสตร์. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

นิพัชชา โอทกานนท์. (2562). คุณค่าร่วมอย่างยั่งยืนของสังคมผู้สูงอายุในประเทศไทย. วารสารวิชาการ สถาบันพัฒนาพระวิทยากร, 2(2), 55-66.

บุญเกียรติ การะเวกพันธุ์. (2555). พัฒนาการของนโยบายเบี้ยยังชีพผู้สูงอายุในประเทศไทย. วารสารการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์, 8(1), 18-32.

บุญมี โททำ และคณะ. (2561). การนำนโยบายเบี้ยยังชีพผู้สูงอายุไปปฏิบัติ. วารสารวิชาการ, 12(2), 149-158.

ปิยะนุช เรืองโพน์ และกมลรัตน์ แสงพรมชาลี. (2567). การพัฒนาประสิทธิภาพในการบริหารนโยบายเบี้ยยังชีพผู้สูงอายุไปปฏิบัติ กรณีศึกษา สำนักงานเทศบาลตำบลท่าแร่ อำเภอเมืองสกลนคร จังหวัดสกลนคร. วารสารศิลปะศาสตร์และวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์, 11(2), 140-157.

พรทิพย์ ทัพวัฒน์. (2561). คุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุที่ได้รับเบี้ยยังชีพตามนโยบายของรัฐบาลในเขตเทศบาลเมืองชุมแสง จังหวัดนครสวรรค์. วารสารวิจัยวิชาการ, 1(3), 37-53.

มาวิน ทรงประไพ. (2563). ปัญหาการบังคับใช้พระราชบัญญัติผู้สูงอายุ พ.ศ. 2546 (ฉบับแก้ไข พ.ศ. 2560) กรณีศึกษาการจ่ายเบี้ยยังชีพผู้สูงอายุ. ใน วิทยานิพนธ์นิติศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชานิติศาสตร์. มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.

วรเวศม์ สุวรรณระดา. (2557). ปฏิรูประบบบำนาญภาครัฐ : ก้าวสู่สังคมวัยบำนาญอันมั่นคงและระบบการคลังที่ยั่งยืน. (พิมพ์ครั้งที่ 1). กรุงเทพมหานคร: คณะเศรษฐศาสตร จุฬาลงกรณมหาวิทยาลัย.

วรนาถ พรหมศวร. (2559). การวิเคราะห์นโยบายเร่งด่วนเรื่อง การจ่ายเบี้ยยังชีพผู้สูงอายุ. ราชาวดีสารวิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี สุรินทร์, 6(2), 41-46.

สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2567). การสำรวจประชากรสูงอายุในประเทศไทย พ.ศ.2567 ระดับจังหวัด. เรียกใช้เมื่อ 24 มีนาคม 2568 จาก https://www.nso.go.th/nsoweb/storage/survey_detail/2025/20250103144326_51634.pdf

สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2567). รายงานการวิเคราะห์สถานการณ์ความยากจนและความเหลื่อมล้ำในประเทศไทย. เรียกใช้เมื่อ https://www.nesdc.go.th/ewt_dl_link.php?nid=15744

สุภาภรณ์ โฉมฉิน และคณะ. (2555). สัมฤทธิ์ผลของโครงการจ่ายเงินสงเคราะห์ เบี้ยยังชีพผู้สูงอายุเทศบาลตำบลพระอินทราชา อำเภอบางปะอิน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา. ใน วิทยานิพนธ์หลักสูตรรัฐประศาสนศาสตรบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์. มหาวิทยาลัยราชภัฏ วไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์.

Mercer CFA Institute Global Pension Index. (2565). รายงานการจัดอันดับประเทศที่มีระบบบำนาญดีที่สุดปี 2565. เรียกใช้เมื่อ 8 มิถุนายน 2568 จาก https://www.sdgmove.com/2023/08/15/policy-for-pensions-and-retirement/

The Matter. (2564). เมื่อโลกเข้าสู่สังคมสูงวัย สำรวจสวัสดิการผู้สูงอายุแต่ละประเทศเป็นยังไงบ้าง. เรียกใช้เมื่อ 8 มิถุนายน 2568 จาก https://thematter.co/social/social-welfare-in-other-country

Van Meter, D. S. & Van Horn, C. E. (1975). The Policy Implementation Process: A conceptual Framework. Administration and Society, 6(4), 445-488.