A MODEL OF AGING’S HOLISTIC WELLNESS PROMOTION LIVING IN THE NORTHEAST ELDERLY WELFARE CENTER

Main Article Content

ณัฏฐ์สิชา ภาภัคธนานันท์
กฤติกา แสนโภชน์
ประจญ กิ่งมิ่งแฮ

Abstract

This research purposed to investigate aging’s wellness problem and need, and to develop a model of aging’s holistic wellness promotion in the Northeast Elderly Welfare Center. Samples for studying problem and need involving wellness consisted of 67 agings living in Nahonpanom Provincial Elder Social Welfare Development Center and Bann Thammakorn Pho Klang Elderly Home, Nakhorn Ratchasima Province. Research instruments were 4 rating scale questionnaires of aging wellness problem a need, with reliability (Alpha Coefficient) of .90 and .89, respectively. The data were then analysed by using Mean and Standard Deviation and interpreted results according to specified criteria. In the development of aging’s holistic wellness promotion model, was carried outby analyzing the problems and need regarding the elderly well-being, and specified the activities combined with the synthesis of Pender’s theory of health promotion, PROCEDE - PROCEED, and Care Model, the developing model was then present for summarizing in the focus group discussion.


          Results revealed as follow:


          Agings living in the Northeast Elderly Welfare Center had a well-being problems and needs at a high level both overall and each aspect, the highest mean score was the aspect of mental wellness, followed by physical wellness aspect, intelligence/spiritual wellness aspect, and social wellness aspect, respectively.A model of aging’s holistic wellness promotion consisting of 3 components, which were 1) activities enhanced wellness of physical, mental, social, and intelligence/spiritual aspects, 2) the management system of the elderly welfare center, and 3) encouragement from community, society, and government

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

How to Cite
ภาภัคธนานันท์ณ., แสนโภชน์ก., & กิ่งมิ่งแฮป. (2020). A MODEL OF AGING’S HOLISTIC WELLNESS PROMOTION LIVING IN THE NORTHEAST ELDERLY WELFARE CENTER. Journal of MCU Nakhondhat, 6(10), 6001-6016. Retrieved from https://so03.tci-thaijo.org/index.php/JMND/article/view/228347
Section
Research Articles

References

กาญจนา พิบูลย์ และคณะ. (2559). ความต้องการในการจัดการการดูแลผู้สูงอายุแบบไปกลับ. วารสารสาธารณสุข มหาวิทยาลยบูรพา, 11(2), 44-52.

จารุวรรณ สุกใส และวิมลฤดี พงษ์หิรัญญ์. (2556). ปัญหาและความต้องการสวัสดิการของผู้สูงอายุที่รับเบี้ยยังชีพผู้สูงอายุ สำนักงานเขตดินแดง กรุงเทพมหานคร. วารสารเผยแพร่ความรู้ทางวิชาการและงานวิจัย, 20 (1), 46-56.

ชวลิต สวัสดิ์ผล และคณะ. (2560). การดูแลผู้สูงอายุที่อยู่ในภาวะพึ่งพิงในพื้นที่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือของไทย. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร, 5(ฉบับพิเศษ), 387–405.

นิภาพร พุ่มซ้อน และสุทธิดา สิงหสุต. (2552). วิถีชีวิตผู้สูงอายุในสถานสงเคราะห์คนชราบ้านบางแค 2. ใน สารนิพนธ์ปริญญาศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการชุมชน. มหาวิทยาลัยศิลปากร.

เบญจมาศ สุขศรีเพ็ง. (2556). รูปแบบการส่งเสริมสุขภาพของเพนเดอร์ (Pender’s Health Promoting Model). เรียกใช้เมื่อ 2 ตุลาคม 2562 จาก https://www.gotoknow /Org/post/115422

เบญจวรรณ ซูสารอ. (2558). แนวทางการแก้ไขปัญหาผู้สูงอายุถูกทอดทิ้ง ขององค์การบริหารส่วนจังหวัดปัตตานี. ใน การประชุมวิชาการระดับชาติ เทคโนโลยีภาคใต้ วิจัยครั้งที่ 5 “Social Concern : Engaging Minds for a Sustainable Future”. วิทยาลัยเทคโนโลยีภาคใต้.

ปนัดดา พาลี. (2553). กระบวนการพัฒนาคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุอย่างมีส่วนร่วมในชุมชนบ้านโนนคูณและบ้านโนนคำ ตำบลโนนคอ อำเภอโนนคูณ จังหวัดศรีสะเกษ. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตฺโต). (2548). สุขภาวะองค์รวมแนวพุทธ. วารสารพุทธจักร, 59(11), 5–10.

พระมหาสุทิตย์ อาภาโร และสายชล ปัญญาชิต. (2558). รูปแบบการเสริมสร้างสุขภาวะและการเรียนรู้ของสังคมตามแนวพระพุทธศาสนา. Veridian E-Journal, Silpakon University ฉบับภาษาไทย สาขามนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์ และศิลปะ, 8(1), 958-971.

เพ็ญศรี พงษ์ประภาพันธ์ สุวิมล แสนเวียงจันทร์ และประทีป ปัญญ. (2555). การพัฒนารูปแบบการส่งเสริมสุขภาพแบบองค์รวมของผู้ป่วยเบาหวานในชุมชนวัดปรณาวาส. วารวารพยาบาล กระทรวงสาธารณสุข, 2(3), 100-111.

ไพบูลย์ พงษ์แสงพันธุ์ และยุวดี รอดจากภัย. (2557). การมีส่วนร่วมของชุมชนในการส่งเสริมสุขภาพของผู้สูงอายุในภาคตะวันออกของประเทศไทย. วารสารสาธารณสุข มหาวิทยาลัยบูรพา, 9(2), 13-20.

ภาควิชาอนามัยครอบครัว. (2542). เครื่องมืองานวิจัยด้านอนามัยครอบครัว. กรุงเทพมหานคร: คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล.

ภิรมย์ เจริญผล. (2553). ศึกษาวิเคราะห์หลักพุทธธรรมที่ใช้ในการดำเนินชีวิตของผู้สูงอายุ : กรณีศึกษาผู้สูงอายุในสถานสงเคราะห์ จังหวัดนครปฐม. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญาพุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาพระพุทธศาสนา. มหาวิทยาลัยจุฬาลงกรณ์ราชวิทยาลัย.

มุจลินท์ แปงศิริ. (2558). การพัฒนารูปแบบการสร้างเสริมสุขภาพผู้สูงอายุโดยบูรณาการภูมิปัญญาท้องถิ่น และการมีส่วนร่วมของชุมชน องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านกลาง อำเภอบ้านกลาง อำเภอสันป่าตอง จังหวัดเชียงใหม่. วารสารวิจัยราชภัฏเชียงใหม่, 16(2), 87–95.

มูลนิธิสถาบันวิจัยและพัฒนาผู้สูงอายุไทย. (2560). สถานการณ์ผู้สูงอายุไทย พ.ศ. 2559. กรุงเทพมหานคร: บริษัท พริ้นเทอรี่ จำกัด.

วิทยาลัยประชากรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. (2560). สำรวจประชากรสูงอายุในประเทศไทย. เรียกใช้เมื่อ 15 กันยายน 2562 จาก http://www.cps.chula.ac.th/ newcps/hot_news_detail.php?id=24

สถาบันวิจัยสังคม มหาวิทยาลัยเชียงใหม่. (2558). นโยบายของรัฐและแนวทางการจัดบริการสังคมสำหรับผู้สูงอายุในอนาคต. เรียกใช้เมื่อ 10 พฤศจิกายน 2562 จาก http://www.sri.cmu.ac.th/~srilocal/research_a/DATA/39_B.html

สมัชชาสุขภาพแห่งชาติ. (2552). การพัฒนาระบบการดูแลระยะยาวสำหรับผู้สูงอายุที่อยู่ในภาวะพึ่งพิง. เรียกใช้เมื่อ 29 ตุลาคม 2562 จาก https://www.samatcha. org/node/97

สุมนทิพย์ บุญเกิด และคณะ. (2561). ความสัมพันธ์ระหว่างการสนับสนุนทางสังคมกับภาวะซึมเศร้าในผู้สูงอายุของสถานสงเคราะห์คนชรา. วารสารพยาบาลทหารบก, 19 (1), 182-190.

Adams, T., Bezner, J., & Steinhardt, M. (1997). The conceptualization and measurement of perceived wellness : integrating balance across and within dimensions. American Journal of Health Promotion, 11(3), 208–218.

Agency for Healthcare Research and Quality. (2013). Practice Facilitation Handbook Module 16. Introduction to the Care Model. Retrieved September 15, 2019, from https://www.ahrq.gov/ncepcr/tools/pf-handbook/mod16.html

Hettler, B. (1976). Six Dimensions of Wellness Model. Wisconsin USA: National Wellness Institute.

Myers, J.T. Sweeney, T.J., and Witmer, T.M. (2000). The Wheel of Wellness Counseling for Wellness : A Wholistic Model for Treatment planning. Journal of Counseling and Development, 78, 251–266.

Raingruber, B. (2012). Health Promotion Theories. Retrieved September 15, 2019, from https://www.verpleegkunde.net/assets/health-promotion-theories.pdf

Most read articles by the same author(s)