การจัดการเรียนรู้โดยใช้ DACIR ร่วมกับสื่อมัลติมีเดีย เพื่อพัฒนาทักษะการรู้เท่าทันสื่อ ในรายวิชาสังคมศึกษา ศาสนาและวัฒนธรรมของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6
DOI:
https://doi.org/10.60027/iarj.2026.e294823คำสำคัญ:
การจัดการเรียนรู้แบบ DACIR, สื่อมัลติมีเดีย, ทักษะการรู้เท่าทันสื่อบทคัดย่อ
ภูมิหลังและวัตถุประสงค์: ทักษะการรู้เท่าทันสื่อเป็นทักษะที่จำเป็นสำหรับเด็กและเยาวชนในศตวรรษที่ 21 ในการใช้ชีวิตในยุคดิจิทัลอย่างปลอดภัย สร้างสรรค์ และเกิดประโยชน์ต่อสังคมอย่างยั่งยืน งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อเปรียบเทียบทักษะการรู้เท่าทันสื่อของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ก่อนและหลังได้รับการจัดการเรียนรู้ DACIR ร่วมกับสื่อมัลติมีเดีย 2) เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนรายวิชาสังคมศึกษา ศาสนาและวัฒนธรรมของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ก่อนและหลังได้รับการจัดการเรียนรู้ DACIR ร่วมกับสื่อมัลติมีเดีย และ
3) เพื่อศึกษาระดับความพึงพอใจของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ที่ได้รับการจัดการเรียนรู้ DACIR ร่วมกับ
สื่อมัลติมีเดีย
ระเบียบวิธีการวิจัย: กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6/2 ที่กำลังศึกษาในภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2568 โรงเรียนวัดลาดปลาเค้า สังกัดกรุงเทพมหานคร จำนวน 38 คน ได้มาด้วยวิธีการสุ่มแบบกลุ่ม เครื่องมือการวิจัยประกอบด้วย 1) แผนการจัดการเรียนรู้ DACIR ร่วมกับสื่อมัลติมีเดีย จำนวน 6 แผน 2) แบบวัดทักษะการรู้เท่าทันสื่อ 3) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน และ 4) แบบสอบถามความพึงพอใจของนักเรียน วิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณโดยใช้ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่า t - test dependent samples
ผลการวิจัย: 1) ทักษะการรู้เท่าทันสื่อของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ก่อนและหลังได้รับการจัดการเรียนรู้ DACIR ร่วมกับสื่อมัลติมีเดียสูงกว่าคะแนนก่อนเรียน p < .05 2) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนรายวิชาสังคมศึกษา ศาสนาและวัฒนธรรมของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ก่อนและหลังได้รับการจัดการเรียนรู้ DACIR ร่วมกับ
สื่อมัลติมีเดียสูงกว่าคะแนนก่อนเรียน p < .05 และ 3) ความพึงพอใจของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ที่มีต่อการจัดการเรียนรู้ DACIR ร่วมกับสื่อมัลติมีเดียพบว่านักเรียนมีความพึงพอใจในภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด
สรุปผล: นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 มีทักษะการรู้เท่าทันสื่อและผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาสังคมศึกษา ศาสนา และวัฒนธรรมสูงกว่าก่อนเรียนและมีความพึงพอใจต่อการเรียนรู้ DACIR ร่วมกับสื่อมัลติมีเดียในระดับมากที่สุด
เอกสารอ้างอิง
ชัยรัตน์ โตศิลา. (2555). การพัฒนากระบวนการเรียนการสอนโดยใช้วิธีการทางประวัติศาสตร์เพื่อส่งเสริมทักษะการคิดทางประวัติศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 [วิทยานิพนธ์ครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต, คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย].
ณรงค์ฤทธิ์ ศักดิ์แสน. (2560). ผลของการใช้กระบวนการเรียนการสอนแดคีร์ที่มีต่อการเข้าถึงความรู้สึกทางประวัติศาสตร์และเจตคติต่อการศึกษาประวัติศาสตร์ของนักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 4 [วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต, สาขาวิชาการสอนสังคมศึกษา มหาวิทยาลัยศิลปากร].
นิสารัตน์ รอดบุญคง. (2561). ผลของการจัดการเรียนรู้วิชาสังคมศึกษาโดยใช้กระบวนการ DACIR ที่มีต่อทักษะการรู้เท่าทันสื่อของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร].
ปภานันท์ ฟักเจริญ, และ ปวีณา อ่อนใจเอื้อ. (2564). ผลของการใช้กิจกรรมแนะแนวตามขั้นตอนการคิดวิเคราะห์เพื่อส่งเสริมการรู้เท่าทันสื่อสังคมออนไลน์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนสตรีวิทยา 2 ในพระบรมราชูปถัมภ์สมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี. วารสารการวัดผลการศึกษา สำนักทดสอบทางการศึกษาและจิตวิทยา มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 38(104), 95–105.
สถาบันสื่อเด็กและเยาวชน, และ สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ. (2560). ความฉลาดทางดิจิทัล (DQ Digital Intelligence). กรุงเทพมหานคร: มูลนิธิส่งเสริมสื่อเด็กและเยาวชน.
สำนักงานสถิติแห่งชาติ กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม. (2567). การสำรวจการมีการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารในครัวเรือน พ.ศ. 2567. กรุงเทพฯ: กองสถิติพยากรณ์ สำนักงานสถิติแห่งชาติ.
สำนักงานอุทยานการเรียนรู้. (2567). ทักษะที่จำเป็นในศตวรรษที่ 21. สำนักงานบริหารและพัฒนาองค์ความรู้ (องค์การมหาชน). https://www.okmd.or.th/okmd-opportunity/new-gen/262/
สำนักเฝ้าระวังกระทรวงวัฒนธรรม. (2560). เด็กไทยรู้เท่าทันสื่อ ฉลาดรู้ ฉลาดเลือก. กรุงเทพฯ: กระทรวงวัฒนธรรม.
สุคนธ์ สินธพานนท์. (2560). ครูยุคใหม่กับการจัดการเรียนรู้สู่การศึกษา 4.0. กรุงเทพฯ: 9119 เทคนิคพริ้นติ้ง.
อโณทัย ทองคำนุช. (2566). ผลการจัดการเรียนรู้โดยใช้กระบวนการเรียนรู้ 5 ขั้นตอนที่มีต่อทักษะการรู้เท่าทันสื่อของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4. วารสารสังคมศาสตร์ปัญญาพัฒน์, 5(3), 321–334.
Bruner, J. S. (1966). Toward a theory of instruction. Harvard University Press.
Piaget, J. (1972). The psychology of the child. Basic Books.
Potter, W. J. (2005). Media literacy. Sage.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 Interdisciplinary Academic and Research Journal

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ลิขสิทธิ์ในบทความใดๆ ใน Interdisciplinary Academic and Research Journal ยังคงเป็นของผู้เขียนภายใต้ ภายใต้ Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License การอนุญาตให้ใช้ข้อความ เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ของสิ่งพิมพ์ ผู้ใช้ใดๆ เพื่ออ่าน ดาวน์โหลด คัดลอก แจกจ่าย พิมพ์ ค้นหา หรือลิงก์ไปยังบทความฉบับเต็ม รวบรวมข้อมูลเพื่อจัดทำดัชนี ส่งต่อเป็นข้อมูลไปยังซอฟต์แวร์ หรือใช้เพื่อวัตถุประสงค์ทางกฎหมายอื่นใด แต่ห้ามนำไปใช้ในเชิงพาณิชย์หรือด้วยเจตนาที่จะเป็นประโยชน์ต่อธุรกิจใดๆ






