ผลของโปรแกรมการฝึกตารางเก้าช่องที่มีผลต่อทักษะการตีลูกหน้ามือของในกีฬาแบดมินตัน

สุกฤษฏิ์  ฤทธิธรรม; พิพัฒน์  ตันวิบูลย์วงศ์

doi:10.60027/iarj.2025.282711

ผู้แต่ง

สุกฤษฏิ์ ฤทธิธรรม โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยรามคำแหง วิทยาเขตบางนา https://orcid.org/0009-0008-9326-2355
พิพัฒน์ ตันวิบูลย์วงศ์ สาขาวิชาสุขศึกษาและพลศึกษา คณะพลศึกษา มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ https://orcid.org/0009-0004-6356-8864

DOI:

https://doi.org/10.60027/iarj.2025.282711

คำสำคัญ:

การฝึกตารางเก้าช่อง, ทักษะการตีลูกหน้ามือ, กีฬาแบดมินตัน

บทคัดย่อ

ภูมิหลังและวัตถุประสงค์: กีฬาแบดมินตันเป็นกีฬาที่ จำเป็นต้องฝึกตั้งแต่ทักษะขั้นพื้นฐานที่ถูกต้อง เพราะเป็นสิ่งสำคัญในการเล่นกีฬา โดยแบดมินตันก็เป็นอีกกีฬาที่ต้องมีการฝึกทักษะขั้นพื้นฐานที่ถูกต้องก่อน จึงจะไปฝึกทักษะต่อยอดในทักษะขั้นสูง ดังนั้นงานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาผลของโปรแกรมการฝึกตารางเก้าช่อง ที่มีผลต่อทักษะการตีลูกหน้ามือในกีฬาแบดมินตัน 2) ศึกษาค่าพัฒนาการของการใช้โปรแกรมการฝึกตารางเก้าช่อง ที่มีผลต่อทักษะการตีลูกหน้ามือในกีฬาแบดมินตัน

ระเบียบวิธีการวิจัย: กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยเป็นนักกีฬาแบดมินตันของสโมสร RTT BADMINTON จำนวน 10 คน ซึ่งได้มาโดยการเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเฉพาะเจาะจง (Purposive Sampling) โดยมีปัญหาในเรื่องของการเคลื่อนไหว ความสัมพันธ์ของแขน ขา และตา ที่มีต่อทักษะการตีลูกหน้ามือ เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บข้อมูล คือ แบบทดสอบทักษะการตีลูกหน้ามือ และโปรแกรมการฝึกตารางเก้าช่อง ที่ผู้วิจัยสร้างขึ้นโปรแกรม โดยมีการวิเคราะห์ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานของคะแนนจากการทดสอบแบบทดสอบทักษะการตีลูกหน้ามือแบดมินตัน และหาค่าคะแนนพัฒนาการความสามารถจากการทดสอบทักษะการตีลูกหน้ามือเหนือศีรษะในกีฬาแบดมินตัน ระหว่างก่อนการฝึก และหลังการฝึก

ผลการวิจัย: 1. จากการศึกษาโปรแกรมการฝึกตารางเก้าช่องที่มีผลต่อทักษะการตีลูกหน้ามือในกีฬาแบดมินตัน พบว่า มีค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานของคะแนนจากแบบทดสอบเพื่อพัฒนาทักษะการตีลูกหน้ามือ ก่อนการฝึกและหลังการฝึก จากการทดสอบ พบว่า ก่อนการฝึกมีค่าเฉลี่ย เท่ากับ 23.40 และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน เท่ากับ 9.27 แต่ภายหลังการฝึกนักเรียนมีค่าเฉลี่ยเพิ่มขึ้นเป็น 31 และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน เท่ากับ 7.42 2. จากการศึกษาโปรแกรมการฝึกตารางเก้าช่อง ที่มีผลต่อทักษะการตีลูกหน้ามือในกีฬาแบดมินตัน พบว่า ค่าคะแนนพัฒนาการหลังการฝึกแบบทดสอบเพื่อพัฒนาทักษะการตีลูกหน้ามือในกีฬาแบดมินตัน ก่อนการฝึกและหลังการฝึกมีค่าคะแนนพัฒนาการสูงขึ้นทุกคนและมีค่าพัฒนาการที่สูงที่สุด เท่ากับ +12 และมีค่าพัฒนาการน้อยที่สุดเท่ากับ +1

สรุปผล: 1) กลุ่มทดลองมีค่าเฉลี่ยหลังการฝึกดีกว่าก่อนการฝึกอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2) มีค่าคะแนนพัฒนาการสูงขึ้น อย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .05 สรุปได้ว่าผลของโปรแกรมการฝึกตารางเก้าช่อง ทีมีผลต่อทักษะการตีลูกหน้ามือของในกีฬาแบดมินตันได้อย่างมีประสิทธิภาพ

เอกสารอ้างอิง

เจริญ กระบวนรัตน์ และสาลี่ สุภาภรณ์. (2550). การเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมนักเรียนออทิสติกให้ดีขึ้นโดยการฝึกตารางเก้าช่อง. ปริญญานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต (วิทยาศาสตร์การกีฬา). กรุงเทพฯ : บัณฑิตวิทยาลัยมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

เจริญ กระบวนรัตน์. (2552). ตาราง 9 ช่อง กับการพัฒนาสมอง. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ : สินธนาก๊อปปี้ เซ็นเตอร์.

ทัศนะ ไตรรัตน์. (2554). ผลของการฝึกตารางเก้าช่องด้วยมือที่มีต่อเวลาปฏิกิริยาตอบสนองของนักกีฬา มวยสมัครเล่น. ปริญญานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต (วิทยาศาสตร์การกีฬา). กรุงเทพฯ: บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

ธนะรัตน์ หงส์เจริญ. (2537). แบดมินตัน. พิมพ์ครั้งที่ 1. ปทุมธานี: สกายบุ๊กส์.

นภพร ทัศนัยนา. (2535). บัญญัติ 10 ประการสำหรับนักกีฬา. วารสารผู๎ฝึกสอนแบดมินตัน, 2(3),45–52.

น้อม สังข์ทอง. (2538). การฝึกและการตัดสินแบดมินตัน. พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุงเทพฯ: ภาควิชาคณะพลศึกษา มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ภาคใต้. บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

ไพวัลย์ ตัณลาพุฒ. (2525). แบดมินตัน. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: โอเดียนสโตร์.

วันชัย กองพลพรหม. (2547). ผลสัมฤทธิ์ของการใช้อุปกรณ์เสริมในการฝึกทักษะการตีลูกหน้ามือโด่งหลังในกีฬาแบดมินตัน. วิทยานิพนธ์ปริญญาโท, สาขาการศึกษาพลศึกษา, บัณฑิตวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยขอนแก่น.

สมพร ส่งตระกูล. (2563). ผลของการฝึกตารางใยแมงมุมและตารางเก้าช่องที่มีต่อความแข็งแรงของกล้ามเนื้อ ความคล่องแคล่ว ว่องไว และความเร็ว ของนักกีฬาวอลเลย์บอล. คณะวิทยาศาสตร์การกีฬา มหาวิทยาลัยบูรพา.

สรัญรัฐ มนุญญานนท์. (2554). ผลของการฝึกตารางเก้าช่องที่มีขนาดต่างกันต่อความคล่องแคล่วว่องไวใน กีฬาแบดมินตัน. ปริญญาวิทยาสาสตร์มหาบัณฑิต (วิทยาศาสตร์การกีฬา) มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์

สุวมิล ตั้งสัจจพจน์. (2526). การวัดผลและประเมินผลทางพลศึกษา. กรุงเทพฯ: ภาควิชาพลศึกษาคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์. ปริญญานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต (วิทยาศาสตร์การกีฬา). กรุงเทพฯ : บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

อนันต์ เนตรมณี. (2542). ผลการฝึกด้วยความถี่และความนานที่แตกต่างกันที่มีผลต่อความสามารถในการโยลูกเปตอง. ปริญญานิพนธ์ กศ.ม.(พลศึกษา). กรุงเทพฯ : บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

อริญชย์ นิลสกุล. (2558). ผลการฝึกตารางเก้าช่องและ เอส เอ คิว ที่มีต่อเวลาปฏิกิริยา. ปริญญานิพนธ์ กศ.ม (พลศึกษา). กรุงเทพฯ: บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.