ภาวะผู้นำแบบเหนือชั้นในการจัดการเชิงกลยุทธ์ของผู้นำภายใต้ยุคพลวัตแห่งศตวรรษที่ 21

พรชัย  เจดามาน; สัญญา  เคณาภูมิ; อังคณา  อุดมพันธ์

doi:10.14456/iarj.2022.24

ผู้แต่ง

พรชัย เจดามาน มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม https://orcid.org/0000-0002-8559-6880
สัญญา เคณาภูมิ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม https://orcid.org/0000-0002-9833-4759
อังคณา อุดมพันธ์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี https://orcid.org/0000-0003-1481-1237

DOI:

https://doi.org/10.14456/iarj.2022.24

คำสำคัญ:

ผู้นำ,, ภาวะผู้นำแบบเหนือชั้น, , การจัดการเชิงกลยุทธ์, , พลวัตแห่งศตวรรษที่ 21

บทคัดย่อ

การจัดการเชิงกลยุทธ์ที่มีการมองการณ์ไกลที่ลึกและกว้าง การให้คุณค่าต่อบุคลากรและพัฒนาอย่างต่อเนื่อง การจริงใจต่อผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย การให้ความสำคัญกับการพัฒนานวัตกรรม การใช้ทรัพยากรอย่างมีประสิทธิภาพ การใช้เทคโนโลยีที่เหมาะสม การลดความเสี่ยงบนพื้นฐานของความจริง การแบ่งปันองค์ความรู้ และการสร้างวัฒนธรรมองค์กร จากการสร้างความรู้และความเข้าใจให้กับบุคลากรของการปรับตัวและปฏิบัติงานได้อย่างมีประสิทธิผล ดังนั้นภาวะผู้นำแบบเหนือชั้นจะเป็นตัวแปรขับเคลื่อนการจัดการเชิงกลยุทธ์ของผู้นำภายใต้ยุคพลวัตแห่งศตวรรษที่ 21 ที่สามารถกระตุ้นให้บุคลากรได้ใช้ศักยภาพปฏิบัติงานสู่ผลสำเร็จและบรรลุเป้าหมายองค์กร ซึ่งมิติสำคัญของภาวะผู้นำแบบเหนือชั้น ประกอบด้วย 5 มิติ ได้แก่ จิตวิญญาณความเป็นผู้นำ วิสัยทัศน์ คุณธรรมและจริยธรรม การใฝ่บริการ และสมรรถนะผู้นำ

เอกสารอ้างอิง

กนกอร สมปราชญ์. (2555). การบริหารเชิงกลยุทธ์. กรุงเทพฯ: ซัคเซสมีเดีย.

กีรติ ยศยิ่งยง. (2548). การวางแผนการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์เชิงกลยุทธ์. กรุงเทพฯ: มิสเตอร์ ก๊อปปี้.

จุลศักดิ์ ชาญณรงค์. (2557). วัฒนธรรมองค์การระบบราชการ ความเมตตาและคุณภาพชีวิตการทำงาน. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.

ณัฏฐพันธ์ เขจรนันท์. (2552). การจัดการเชิงกลยุทธ์ (ฉบับปรับปรุงใหม่). กรุงเทพฯ: ซีเอ็ดยูเคชั่น.

ทวีศักดิ์ สูทกวาทิน. (2551). การจัดการทรัพยากรมนุษย์เชิงกลยุทธ์. : Strategic human resource management. กรุงเทพฯ: คณะรัฐประศาสนศาสตร์ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.

ธีระ รุญเจริญ. (2553). ความเป็นมืออาชีพในการจัดและบริหารการศึกษายุคปฏิรูปการศึกษา (ฉบับปรับปรุง)เพื่อปฏิรูปรอบ 2 และประเมินภายนอกรอบ 3. พิมพ์ครั้งที่ 5. กรุงเทพฯ: ข้าวฟ่าง.

พรชัย เจดามาน. (2560). การจัดการทรัพยากรมนุษย์โดยใช้หัวใจและมันสมอง. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์สูตรไพศาลบิวเดอร์.

พรชัย เจดามาน. (2562). ภาวะผู้นำเชิงกลยุทธ์ในศตวรรษที่ 21 เพื่อการเปลี่ยนผ่านการบริหารจัดการศึกษา 4.0 อย่างยั่งยืน. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม, 13 (2), 27-35.

สุเทพ พงศรีวัฒน์. (2557). ภาวะผู้นำแบบเหนือชั้น. [ออนไลน์]. เข้าถึงไดจาก : http://suthep.crru.ac.th.

อัครพงษ์ สุขมาตย์ พรชัย เจดามาน และคณะ. (2560). ภาวะผู้นำแบบยั่งยืนในศตวรรษที่ 21 ภายใต้กรอบการศึกษาประเทศไทย 4.0. วารสารครุศาสตรอุตสาหกรรม, 16 (2), 1-7.

Absee, A., & U-senyang, S. (2022). Transformational Leadership Among Administrators of the Local Government Administration. Interdisciplinary Academic and Research Journal, 2(1), 1–16. https://doi.org/10.14456/iarj.2022.2

Balderson. (2007). The Effects of a Personal Accountability and Personal Responsibility Model on Urban Elementary Student Positive Social and Off-task Behaviors. Masters Abstracts International: 42 (3), 746.

Bennis, W., & Townsend, R. (2008). Reinvention leadership: Strategies to empower the organization. New York: William Morrow.

Cardona, P. (2000). Transcendental leadership. Leadership & Organization Development Journal: 21 (4), 201-207.

Chen, Yongxia, Jia, Liangding & Li, Chaoping et al. (2018). Reforming Leader, Psychological Empowerment, and Employee’s Organizational Commitment: Empirical Research in China. Management World. No.1., 96-105.

Cook, J. D., & Wall, T. D. (2016). New work attitude measures of trust, organizational commitment and personal need non-fulfillment. Journal of Occupational and Organizational Psychology, 53, 39–52.

Dessler, G. (1999). Essentials of Management. Upper Saddle River, NJ: Prentice Hall.

Forcadell, F. J. & Guadamillas, F. (2002). A Case Study on the Implementation of a Knowledge Management Strategy Oriented to Innovation. Knowledge and Process Management, 9(3),162-171

Kholo-asae, A., & U-senyang, S. . (2022). The Innovative Leadership of School Directors. Interdisciplinary Academic and Research Journal, 2(2), 125–140. https://doi.org/10.14456/iarj.2022.17

Liu, C.H. (2007). Transactional, Transformational, transcendental leadership: Motivation effectiveness and measurement of transcendental leadership. University of Southern California.

Northouse, P. G. (2010). Leadership: Theory and practice. 5th ed. Thousand Oaks: SAGE.

Sanders, J.E., Hoppkins, W.E., & Geroy, G.D. (2019). Transactional to transcendental: Toward an integrated theory of leadership. Journal of Leadership & Organizational Studies, 9(4), 21-31.

Srisuk. S., & U-senyang, S. (2022). The Relationship Between Innovative Leadership and Innovative Organization of Local Government Organizations in the Southern Border Provinces. Interdisciplinary Academic and Research Journal, 2(2), 1–14. https://doi.org/10.14456/iarj.2022.9

Strack & Fotter. (2002). Spirituality and effective Leadership in healthcare: is there a Connection. Frontiers of health service management, 18(4), pp. 3-18.

U-senyang, S. (2022). Ethical Leadership: Factors Affecting Happiness Organizations. International Journal of Sociologies and Anthropologies Science Reviews (IJSASR), 2(2), 17–28. https://doi.org/10.14456/jsasr.2022.9

Yukl, G. A. (2018). Leadership in Organizations. 8th Edition, Prentice-Hall, Upper Saddle River.