การเสริมสร้างความอยู่ดีมีสุขในการทำงานของครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุรินทร์ เขต 1

Teerapong Chawna; Suphatanakris  Yordsala; Vasanchai  Kakkeaw; Urid  Polsri

doi:10.60027/iarj.2026.e289064

Authors

Teerapong Chawna Faculty of Education, Surindra Rajabhat University, Thailand https://orcid.org/0009-0003-2521-2392
Suphatanakris Yordsala Faculty of Education, Surindra Rajabhat University, Thailand https://orcid.org/0009-0001-5543-4995
Vasanchai Kakkeaw Faculty of Education, Surindra Rajabhat University, Thailand https://orcid.org/0009-0007-2779-9624
Urid Polsri Faculty of Education, Surindra Rajabhat University, Thailand https://orcid.org/0009-0005-5554-0551

DOI:

https://doi.org/10.60027/iarj.2026.e289064

Keywords:

Well-Being, Well-Being Enhancement, Guidelines

Abstract

Background and Aims: Promoting the occupational well-being of teachers refers to practices that promote teachers' happiness, job satisfaction, and overall quality of work life, thereby enabling them to perform their duties effectively. This research aims to: 1) Examine the current state of well-being enhancement among teachers, 2) Explore approaches for enhancing teachers’ well-being at work, and 3) Evaluate the proposed approaches for promoting teachers’ well-being in the Office of Surin Primary Educational Service Area 1.

Methodology: The population of this study consisted of school administrators and teachers in basic education schools under the Office of Surin Primary Educational Service Area 1 in the academic year 2024, totaling 2,842 individuals. The sample group consisted of 351 school administrators and teachers from the same group and academic year. The instruments used in this research included a rating scale questionnaire, a focus group discussion guide, and an evaluation form to assess the appropriateness and feasibility of the proposed approaches. Data were analyzed using mean and standard deviation

Results: The findings revealed that: 1) The current condition of teachers' occupational well-being under the Surin Primary Educational Service Area Office 1 was rated at a high level overall. 2) The development of guidelines to enhance teachers' occupational well-being through focus group discussions identified twenty specific strategies. 3)The evaluation of the proposed guidelines indicated that both their overall appropriateness and feasibility were rated at a high level.

Conclusion: The study of the current state of promoting teachers’ well-being at work under the Office of Surin Primary Educational Service Area 1 found that the overall level of well-being promotion was high. A total of 20 approaches were identified for enhancing teachers’ well-being in this context. The evaluation of both the suitability and feasibility of these approaches indicated that they were, overall, at a high level.

References

กระทรวงศึกษาธิการ. (2542). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542. กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.

กษมา ช่วยยิ้ม. (2563). การพัฒนารูปแบบการสร้างความสุขในการทำงานของผู้บริหารและครูในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุราษฎร์ธานี เขต 2 (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยสุราษฎร์ธานี.

ชนัญชิตา อรุณแข, และ ณัฐพัชร์ อภิวัฒน์ไพศาล. (2565). ระดับความอยู่ดีมีสุขและตัวพยากรณ์ความอยู่ดีมีสุขของประชาชน อำเภอบางไทร จังหวัดพระนครศรีอยุธยา. มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์.

เชาวนิตย์ เพชรบุตร. (2567). การศึกษาความสุขในการทำงานของครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครราชสีมา เขต 1. มจร สุรนารีสาร, 2(3), 10–21.

ดวงพร อุ่นจิตต์. (2561). แนวทางการบริหารเพื่อเสริมสร้างความผาสุกในโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาลำปาง. วารสารการวิจัยเพื่อพัฒนาชุมชน, 11(2), 1–15.

นิตยา สุภาภรณ์. (2552). การรับรู้ของประชาชนต่อความอยู่ดีมีสุขในชุมชนบางไผ่. กรุงเทพฯ: วิทยาลัยราชพฤกษ์.

ภัทรพล สายแวว. (2564). แนวทางการส่งเสริมองค์กรแห่งความสุขของสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาปทุมธานี (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.

สถาบันวิจัยประชากรและสังคม. (2561). ประชากรและสังคม 2561: ความอยู่ดีมีสุขในสังคมไทย: ความฝันหรือความจริง. นครปฐม: มหาวิทยาลัยมหิดล.

สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ. (2554). รายงานสถานการณ์ความสุขของคนไทย. กรุงเทพฯ: สสส.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2567). แนวทางการลดภาระงานครูเพื่อคืนครูสู่ห้องเรียน. กรุงเทพฯ: สพฐ.

สำนักงานคณะกรรมการสุขภาพแห่งชาติ. (2550). ยุทธศาสตร์แห่งความสุข: การขับเคลื่อนนโยบายสุขภาวะ. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์สำนักงานคณะกรรมการสุขภาพแห่งชาติ.

สุนทร พริกจำรูญ. (2567). การสร้างแรงจูงใจและบรรยากาศที่ดีในการทำงานของครูในโรงเรียนขนาดเล็ก. วารสารการศึกษาและพัฒนา, 6(1), 21–35.

อธิคุณ สินธนาปัญญา, และคณะ. (2557). การบริหารความสุขในสถานศึกษา. วารสารสุทธิปริทัศน์, 28(88), 15–32.

อรสา เพชรนุ้ย. (2560). การศึกษาแรงจูงใจในการปฏิบัติงานของครูในโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุราษฎร์ธานี เขต 2 (การค้นคว้าอิสระ). มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี.

Lathapipat, D., & Sondergaard, L. (2015). Thailand’s education quality: A tale of two systems. World Bank Group.

Ruggeri, K., Garcia-Garzon, E., Maguire, Á., Butter, S., & Huppert, F. A. (2020). Well-being is more than happiness and life satisfaction: A multidimensional analysis of 21 countries. Health and Quality of Life Outcomes, 18(192). https://doi.org/10.1186/s12955-020-01423-y

Viac, C., & Fraser, P. (2020). Teachers’ well-being: A framework for data collection and analysis (OECD Education Working Papers No. 213). OECD Publishing. https://doi.org/10.1787/c36fc9d3-en

Warsh, J. (2006). Workplace well-being: Organizational strategies to improve employee health and performance. Institute for Work & Health.

Yamane, T. (1973). Statistics: An introductory analysis (3rd ed.). Harper & Row.