การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้สถานการณ์เป็นฐานวิชาแนะแนวเพื่อส่งเสริมความสามารถการแก้ปัญหาของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4

Pathatai Singhasuriya; Thanyaluck  Khechornphak; Surakarn  Janghan

doi:10.60027/iarj.2026.e287505

Authors

Pathatai Singhasuriya Faculty of Education, MahaSarakham Rajabhat University, Thailand https://orcid.org/0009-0007-8831-3253
Thanyaluck Khechornphak Faculty of Education, MahaSarakham Rajabhat University, Thailand https://orcid.org/0000-0003-0562-5002
Surakarn Janghan Faculty of Education, MahaSarakham Rajabhat University, Thailand https://orcid.org/0009-0009-1934-4261

DOI:

https://doi.org/10.60027/iarj.2026.e287505

Keywords:

Learning Activities Using the Situation, Guidance Subject, Problem-solving Ability, Satisfaction

Abstract

Background and Aims: Development of learning activities using situation-based guidance to promote the problem-solving ability of Mathayom 4 students, to enable students to be able to simulate situations and solve problems, which are the objectives of this research. 1) Study the efficiency of learning management using situation-based guidance according to the 80/80 criteria. 2) Compare students' problem-solving ability with learning management using situation-based guidance after studying, compared to the 80 percent criterion. and 3) Study students' satisfaction with learning activities using situation-based guidance.

Methodology: The sample group consisted of 40 Mathayom 4/10 students of Sarakham Pittayakhom School, 2nd semester, academic year 2024, who were selected by cluster random sampling. The research instruments were 1) Learning management plan using situation-based guidance, 2) Problem-solving ability test, and 3) Student satisfaction questionnaire. The statistics used in the research included percentages, means, standard deviations, and t-tests.

The research: 1) the learning activities using the situation as a base of guidance subject were effective at 87.42/90.87, which was higher than the specified criteria. 2) Students who received learning activities using the situation as a base of guidance subject had problem-solving ability after learning higher than the criteria of 80 percent, with statistical significance at the .05 level. 3) Students were most satisfied with learning using the situation as a basis for guidance.

Conclusion: The development of the learning management plan using the situation as a base of guidance subject helped students to know and understand themselves thoroughly, allowing them to adapt to society well, know how to choose and make decisions wisely and appropriately, solve various problems they encounter effectively, plan their future lives, and lead themselves to their goals. It also helped students to be promoted and develop to grow in all aspects in an integrated manner.

References

กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). รายงานผลการประเมินผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน. สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ.

กระทรวงศึกษาธิการ. (2552). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2552–2571. สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ.

กระทรวงศึกษาธิการ. (2559). นโยบายและยุทธศาสตร์การพัฒนาการศึกษาแห่งชาติ ระยะ 15 ปี. สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ.

กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). รายงานการประเมินผลการจัดการศึกษาเพื่อพัฒนาคุณภาพผู้เรียน. สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ.

จุฑามาศ พิมพ์สินธ์. (2565). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้เพื่อเสริมสร้างทักษะในศตวรรษที่ 21 ของนักเรียนระดับมัธยมศึกษา (วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.

ชัยวัฒน์ สุทธิรัตน์. (2559). การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนโดยใช้รูปแบบการเรียนรู้แบบร่วมมือ. วารสารวิจัยทางการศึกษา, 9(3), 99–112.

ไชยฉัตร โรจน์พลทามล. (2562). การพัฒนาทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 โดยใช้กิจกรรมฐานสมรรถนะ. วารสารเทคโนโลยีการศึกษา, 32(1), 55–70.

ทิศนา แขมมณี. (2560). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ (พิมพ์ครั้งที่ 21). สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ทิศนา แขมมณี. (2561). ศิลปะการสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

นวพล ทองคำ. (2562). การพัฒนารูปแบบการเรียนรู้แบบผสมผสานโดยใช้เทคโนโลยีเสมือนจริงเพื่อเสริมสร้างทักษะการคิดวิเคราะห์ (วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยขอนแก่น.

นิรนาท แสนสา. (2556). การใช้กระบวนการเรียนรู้แบบสืบเสาะเพื่อพัฒนาความสามารถในการคิดวิเคราะห์ (วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 (ปรับปรุงเพิ่มเติม พ.ศ. 2562). (2542, 19 สิงหาคม). ราชกิจจานุเบกษา. https://www.moe.go.th

ยุทธศาสตร์ชาติ. (2562). ยุทธศาสตร์ชาติ 20 ปี (พ.ศ. 2561–2580). https://www.nesdc.go.th

โรงเรียนสารคามพิทยาคม. (2566). รายงานผลการดำเนินงานตามแผนพัฒนาการจัดการเรียนการสอนประจำปี 2566. โรงเรียนสารคามพิทยาคม.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน (สพฐ.). (2565). รายงานสถานการณ์การศึกษาของประเทศไทย. กระทรวงศึกษาธิการ.

สุคนธ์ สินธพานนท์. (2558). การวิจัยเพื่อพัฒนาการเรียนรู้. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

สุนิสา วงศ์อารีย์. (2559). การวิจัยในชั้นเรียนเพื่อพัฒนาคุณภาพผู้เรียนระดับมัธยมศึกษา. วารสารครุศาสตร์, 47(2), 113–127.

สุวิทย์ มูลคำ. (2551). การจัดการเรียนรู้ที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ. สำนักพิมพ์วัฒนาพานิช.

อลิษา เมืองผุด. (2562). การส่งเสริมการมีส่วนร่วมในห้องเรียนตามแนวคิดของ Shor เพื่อพัฒนาทักษะการคิดวิเคราะห์ของนักเรียนระดับมัธยมศึกษา (วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยศิลปากร.

Organisation for Economic Co-operation and Development. (2023). Future of education and skills 2030: OECD learning compass 2030. OECD Publishing. https://www.oecd.org/education/2030-project/

Shor, I. (1987). Empowering education: Critical teaching for social change. University of Chicago Press.