แนวทางการพัฒนาการบริหารแบบมีส่วนร่วมของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาชัยภูมิ เขต 2

Adisak Phoeisiri; Sayun Phanoy; Jiraporn Wicharapote

doi:10.60027/iarj.2025.286828

Authors

Adisak Phoeisiri Faculty of Education and Liberal Arts, College of Asian Scholars, Thailand https://orcid.org/0009-0004-3935-3329
Sayun Phanoy Faculty of Education and Liberal Arts, College of Asian Scholars, Thailand https://orcid.org/0009-0003-1202-873X
Jiraporn Wicharapote Faculty of Education and Liberal Arts, College of Asian Scholars, Thailand https://orcid.org/0009-0007-5365-6205

DOI:

https://doi.org/10.60027/iarj.2025.286828

Keywords:

Development, Administration, Educational Participate Institution

Abstract

Background and Aims: Participatory management helps promote cooperation among administrators, teachers, students, parents, and communities to effectively develop educational institutions. Allowing all parties to participate in decision-making makes management more transparent and responsive to the needs of the school. This study, therefore, aims to 1) Study the current situation, desired conditions, and needs for participatory management in educational institutions under the Chaiyaphum Primary Educational Service Area Office 2, and 2) Study the guidelines for developing participatory management in educational institutions under the Chaiyaphum Primary Educational Service Area Office 2.

Methodology: This research is Qualitative Research. The sample group used in the study is school administrators, the chairman of the Basic Education Commission, and teachers under the Chaiyaphum Primary Educational Area Office 2, totaling 331 people. The sample size was determined by opening a comparison table to find the sample group of Krejci and Morgan. The instrument was a 5-level questionnaire paired response type. The statistics used for data analysis include frequency, percentage, mean, standard deviation, and the Modified Priority Needs Index (PNI _modified) technique was used to prioritize the needs.

Results: The Study found that 1) the current conditions, the desired conditions, and the necessities of participatory administration of educational institutions, the current conditions, overall and in each aspect, were at a moderate level, with an average value of 3.11. The desired conditions of participatory administration of educational institutions, overall and in each aspect, were at the highest level, with an average value of 4.83. The overall necessities had a PNI _Modified necessities index value of 0.553. The necessities were ranked from highest to lowest, namely, planning, implementation, decision-making, and monitoring and evaluation, respectively. 2) The guidelines for developing participatory administration of educational institutions consisted of 4 aspects and 20 guidelines. Overall, the results of the evaluation of suitability were at the highest level, with an average value of 4.80, and the feasibility was at the highest level, with an average value of 4.74.

Conclusion: Participatory management of educational institutions under the Chaiyaphum Primary Educational Service Area Office 2 is important in developing the quality of education. It focuses on cooperation from all sectors, such as teachers, parents, communities, and various organizations, to enhance cooperation and joint decision-making in developing human resources and students’ education. The development of this cooperative form of management helps educational institutions to be efficient and sustainable in their development, both in terms of management and development of educational quality under a context appropriate for the area and changes in society.

References

จิตรา แก้วมะ. (2563). ความสัมพันธ์ระหว่างการบริหารแบบมีส่วนร่วมของผู้บริหารกับประสิทธิผลการบริหารงานวิชาการของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสกลนคร เขต 1. วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.

ชมาภรณ์ โสวพันธ์. (2565). แนวทางการพัฒนาการมีส่วนร่วมของคณะกรรมการสถานศึกษาในการบริหารจัดการสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษามหาสารคาม เขต 1. วิทยานิพนธ์ปริญญาครุ ศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.

ชาฤนี เหมือนโพธิ์ทอง. (2554). การบริหารแบบมีส่วนร่วมที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพการทำงานเป็นทีมของผู้บริหารสถานศึกษาเอกชนระดับปฐมวัย. วิทยานิพนธ์ปริญญาปรัชญาดุษฎี มหาวิทยาลัยศิลปากร.

ณัฐวัฒน์ สุขเกษม. (2564). การติดตามผลและการประเมินผลที่เป็นระบบในการบริหารโรงเรียน. วารสารการศึกษาปฐมวัยและการพัฒนา, 32(1), 12-24.

เดือนเพ็ญ ยลไชย. (2562). การบริหารแบบมีส่วนร่วมในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาบุรีรัมย์ เขต 1. วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์.

ทวีนันท์ วิทักษบุตร. (2565). แนวทางการพัฒนาการมีส่วนร่วมของคณะกรรมการศึกษาขั้นพื้นฐานในการบริหารงานสถานศึกษาในโรงเรียนเฉพาะความพิการภาคตะวันออกเฉียงเหนือ สังกัดสำนักงานบริหารงานการศึกษาพิเศษ. วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.

ธร สุนทรายุทธ. (2551). การบริหารจัดการเชิงปฏิรูป: ทฤษฎี วิจัยและปฏิบัติทางการศึกษา. กรุงเทพฯ : เนติกุลการพิมพ์.

ธันยาภัทร์ เทียนธนาทิพย์. (2563). การพัฒนาแนวทางการมีส่วนร่วมของคณะกรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐานในการปฏิบัติภารกิจในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครราชสีมา เขต 4. วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

ธีรกุล พงษ์จงมิตร. (2563). การพัฒนาแนวทางการบริหารแบบมีส่วนร่วมโดยใช้ชุมชนเป็นฐานสำหรับสถานศึกษาขนาดเล็ก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษายโสธร เขต 1. วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

บุญชม ศรีสะอาด. (2553). การวิจัยเบื้องต้น. พิมพ์ครั้งที่ 8. กรุงเทพฯ : สุวีริยาสาส์น.

บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น ฉบับปรับปรุงใหม่. พิมพ์ครั้งที่10. กรุงเทพฯ : บริษัท สุวีริยาสาส์น จำกัด.

ปิยฉัตร ธีรานันท์. (2565). การใช้ข้อมูลเชิงสถิติในการตัดสินใจเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการบริหารโรงเรียน. วารสารการศึกษาพัฒนาการ, 35(2), 100-112.

พัชรีพร พรหมกิ่งแก้ว. (2563). แนวทางการพัฒนาการบริหารแบบมีส่วนร่วมของโรงเรียนเทศบาลเวียงพางคํา อำเภอแม่สาย จังหวัดเชียงราย. การค้นคว้าอิสระครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย.

ศิริพร แก้วมณี. (2563). การวางแผนแบบมีส่วนร่วมในสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารการศึกษาและพัฒนาการ, 29(4), 45-58.

สมชาย แก้วประเสริฐ. (2564). การศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจในการบริหารโรงเรียน. วารสารการศึกษาพื้นฐาน, 28(3), 123-135.

สมนึก ภัททิยธนี. (2551). การวัดผลการศึกษา. พิมพ์ครั้งที่ 6. กาฬสินธุ์ : ประสานการพิมพ์.

สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาชัยภูมิ เขต 2. (2567). แผนปฏิบัติการประจำปีงบประมาณ 2567. กลุ่มแผนและนโยบาย. สพป.ชัยภูมิ เขต 2.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2554). การจัดระบบบริหารและสารสนเทศภายในสถานศึกษาตามกฎกระทรวงว่าด้วยระบบ หลักเกณฑ์ และวิธีการประกันคุณภาพการศึกษา พ.ศ. 2554. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์ชุมชุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2562). คู่มือการดำเนินงานของคณะกรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. กรุงเทพฯ :แม็กซ์พอยท์.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2566). แนวทางการขับเคลื่อนนโยบายเร่งด่วนของสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน โดยประยุกต์ใช้แนวคิดการมีส่วนร่วม. สำนักงานติดตามและประเมินผลการจัดการศึกษาขั้นพื้นฐาน.

สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ. (2561). คู่มือการบริหารราชการแบบมีส่วนร่วม : เทคนิควิธีและการนำไปสู่การปฏิบัติ. กรุงเทพฯ : ศูนย์สื่อและสิ่งพิมพ์แก้วเจ้าจอม มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560-2579 (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.

สำนักงานเลขานุการของคณะกรรมการยุทธศาตร์ชาติ. (2561). ยุทธศาสตร์ชาติ พ.ศ.2561 – 2580. กรุงเทพฯ : ม.ป.พ.

อาภาภรณ์ วงศ์ประเสริฐ. (2563). การประเมินผลการดำเนินงานโรงเรียนด้วยเครื่องมือมาตรฐาน. วารสารการศึกษาและนวัตกรรม, 27(4), 50-62.

Krecie, R. V.; & Morgan, D. W. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Journal of Education and Psychological Measurement. 4(5), 608-610.