การพัฒนาความสามารถในการฟัง - พูด และพฤติกรรมการกล้าแสดงออกในการเรียนรายวิชาภาษาเยอรมันเพื่อการสื่อสาร 2 โดยใช้กิจกรรมบทบาทสมมติ
คำสำคัญ:
ความสามารถในการฟัง-พูด, พฤติกรรมการกล้าแสดงออก, กิจกรรมบทบาทสมมติ, ภาษาเยอรมัน, ความพึงพอใจบทคัดย่อ
วัตถุประสงค์ของการวิจัยในชั้นเรียนนี้ คือ 1) เพื่อศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักศึกษาในรายวิชาภาษาเยอรมันเพื่อการสื่อสาร 2 2) เพื่อพัฒนาความสามารถในการฟัง – พูด และพฤติกรรมกล้าแสดงออกของนักศึกษาในการเรียนรู้ภาษาเยอรมันเพื่อการสื่อสาร 2 โดยใช้กิจกรรมบทบาทสมมติ และ 3) เพื่อศึกษาระดับความพึงพอใจของนักศึกษาต่อการเรียนโดยใช้กิจกรรมบทบาทสมมติ กลุ่มเป้าหมายคือ นักศึกษาจำนวน 31 คน ที่ลงทะเบียนเรียนในภาคการศึกษาที่ 2 ของปีการศึกษา 2560 ณ วิทยาลัยนานาชาติการท่องเที่ยว เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แผนกิจกรรมการจัดการเรียนรู้ในประมวลรายวิชา แบบทดสอบก่อนเรียนและหลังเรียน แบบสังเกตพฤติกรรม และแบบสอบถามความพึงพอใจของนักศึกษาที่มีต่อการเรียนการสอนโดยใช้กิจกรรมบทบาทสมมติ การวิเคราะห์ข้อมูลใช้ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า 1) คะแนนหลังเรียนของนักศึกษาสูงกว่าคะแนนก่อนเรียน 2) ความสามารถในการฟัง – พูด และพฤติกรรมกล้าแสดงออกของนักศึกษาเพิ่มขึ้นหลังจากใช้กิจกรรมบทบาทสมมติ และ 3) นักศึกษามีความพึงพอใจต่อการเรียนโดยใช้กิจกรรมบทบาทสมมติ ในระดับมาก
เอกสารอ้างอิง
เกศสุดา ปงลังกา. (2550). การศึกษาการใช้กิจกรรมบทบาทสมมติในการพัฒนาความสามารถด้านการพูดภาษาอังกฤษของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5. คณะมนุษยศาสตร์. กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
ณิรดา เวชญาลักษณ์. (2558). การพัฒนาพฤติกรรมการกล้าแสดงออกโดยใช้วิธีการแสดงบทบาทสมมติของนักศึกษาคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม. วารสารครุพิบูล, 2(1), 29-36.
ตรรกพร สุขเกษม. (2554). การพัฒนาพฤติกรรมการกล้าแสดงออก โดยใช้วิธีการแสดงบทบาทสมมติ ของนักศึกษาระดับชั้นปีที่ 1 ภาคเรียนที่ 2/2554 ในบทเรียนเรื่อง “การกำหนดนโยบายสาธารณะ”. คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์. กำแพงเพชร : มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร.
ทิศนา แขมมณี. (2550). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ธีศิษฏ์ กิมอ่อน. (2554). การปรับเปลี่ยนพฤติกรรมการกล้าแสดงออกของนักศึกษาระดับชั้น ประกาศนียบัตรวิชาชีพ ชั้นปีที่ 3 กลุ่มช่างยนต์ ห้อง AU 301 โดยใช้แบบสังเกต แบบสอบถาม และการนำเสนอหน้าชั้นเรียน โรงเรียนพายัพเทคโนโลยีและบริหารธุรกิจ. คณะช่างอุตสาหกรรม. เชียงใหม่ : โรงเรียนพายัพเทคโนโลยีและบริหารธุรกิจ.
ปวริศา เกษมสุข และ ทวีศักดิ์ ขันยศ. (2560). การพัฒนาทักษะการพูดภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารของบุคลากรสายสนับสนุน มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม โดยใช้ชุดฝึกอบรมด้วยกิจกรรมบทบาทสมมติ. รายงานสืบเนื่องการประชุมสัมมนาวิชาการ การนำเสนอผลงานวิจัยระดับชาติ เครือข่ายบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏภาคเหนือ ครั้งที่ 17 “บูรณาการงานวิจัยสู่การพัฒนาท้องถิ่นที่ยั่งยืน”. พิษณุโลก : มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม.
มิสวไลนารถ หอตระกูล. (2557). การพัฒนาพฤติกรรมการกล้าแสดงออกของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1/4 โรงเรียนอัสสัมชัญแผนกประถม โดยการนำเสนอผลการค้นคว้าวิชาวิทยาศาสตร์หน้าชั้นเรียน. กรุงเทพฯ : โรงเรียนอัสสสัมชัญแผนกประถม.
วราภรณ์ ทะนัน. (2557). การพัฒนาพฤติกรรมการกล้าแสดงออก โดยใช้วิธีการแสดงบทบาทสมมติ ของนักเรียนระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง ชั้นปีที่ 1 สาขาวิชาการตลาด โรงเรียนกรุงเทพการบัญชีวิทยาลัย. กรุงเทพฯ : โรงเรียนกรุงเทพการบัญชีวิทยาลัย.
ศศิภา ไชยวงค์. (2553). การใช้การสอนแบบชักชวนร่วมกับกิจกรรมบทบาทสมมติเพื่อเพิ่มพูนการฟังพูดภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารและลดความวิตกกังวลของนักเรียนในชมรมมัคคุเทศก์น้อย. คณะศึกษาศาสตร์. เชียงใหม่ : มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
ศันสนะ มูลทาดี ทวีศักดิ์ ขันยศ และ ชนม์ชกรณ์ วรอินทร์. (2559). การพัฒนาทักษะการพูดภาษาอังกฤษของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 ด้วยวิธีแสดงบทบาทสมมุติ. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม, 10(1), 68 – 83.
ศุภาวิณี โลหะประเสริฐ. (2556). การพัฒนาพฤติกรรมการกล้าแสดงออก โดยใช้วิธีการแสดงบทบาทสมมติของนักศึกษาชั้นปี ที่1 สาขาวิชาการจัดการธุรกิจท่องเที่ยว ในรายวิชาอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว ภาคเรียนที่ 1 /2556. คณะวิทยาการจัดการ. ยะลา : มหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา.
สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา. (2552). กรอบมาตรฐานคุณวุฒิระดับอุดมศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2552. กรุงเทพฯ : สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา.
สิทธิพล อาจอินทร์. (2551, ตุลาคม - ธันวาคม). การศึกษาวิจัยเพื่อพัฒนาการคิดวิเคราะห์ของผู้เรียน. วารสารศึกษาศาสตร์, 31(4), 1-8.
สุชาดา ทิพย์มนตรี. (2556). ประสิทธิผลของการใช้การแสดงบทบาทสมมติในการสอน “ภาษาอังกฤษเพื่อการบริการ”. คณะศิลปศาสตร์และวิทยาการจัดการ. สุราษฎร์ธานี : มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
อัฐฉญา แพทย์ศาสตร์ และ พัชรินทร์ รุจิรานุกูล. (2559). การพัฒนาพฤติกรรมกล้าแสดงออกที่เหมาะสมของนักศึกษาชั้นปีที่ 2 คณะครุศาสตร์. การประชุมวิชาการระดับชาติและนานาชาติ “ราชภัฏวิจัย ครั้งที่ 4”. บุรีรัมย์ : มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์.
อารีรัตน์ สุขช่วง. (2557). การแก้ปัญหานักเรียนที่มีพฤติกรรมขาดการกล้าแสดงออกอย่างเหมาะสมในชั้นเรียนรายวิชากฎหมายพาณิชย์โดยใช้กระบวนการกลุ่ม. นครศรีธรรมราช : วิทยาลัยเทคนิคทุ่งสง.
Brummel B.J., Gunsalus C.K., Anderson K.L., Loui, M. C. (2010). Development of Role-Play Scenarios for Teaching Responsible Conduct of Research. Science and Engineering Ethics, 16(3), 573 - 589.
Chan Z. C. Y. (2012). Role-playing in the Problem-based Learning Class. Nurse Education in Practice, 12(1), 21-27.
Kilgour P., Reynaud D., Northcote M. T., Shields M. (2015). Role-playing as a Tool to Facilitate Learning, Self-reflection and Social Awareness in Teacher Education. International Journal of Innovative Interdisciplinary Research, 2(4), 8-20.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ผู้นิพนธ์ต้องรับผิดชอบข้อความในบทนิพนธ์ของตน มหาวิทยาลัยพะเยาไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยกับบทความที่ตีพิมพ์เสมอไป ผู้สนใจสามารถคัดลอก และนำไปใช้ได้ แต่จะต้องขออนุมัติเจ้าของ และได้รับการอนุมัติเป็นลายลักษณ์อักษรก่อน พร้อมกับมีการอ้างอิงและกล่าวคำขอบคุณให้ถูกต้องด้วย
The authors are themselves responsible for their contents. Signed articles may not always reflect the opinion of University of Phayao. The articles can be reproduced and reprinted, provided that permission is given by the authors and acknowledgement must be given.
