การบริหารจัดการ การท่องเที่ยวดำน้ำลึกเชิงอนุรักษ์: กรณีศึกษาเกาะเต่า ตำบลเกาะเต่า อำเภอพะงัน จังหวัดสุราษฎร์ธานี
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสภาพปัจจุบันของการจัดการท่องเที่ยว การดำน้ำลึก ตลอดจนปัญหาและอุปสรรค์ต่างๆ รวมถึงการศึกษาพฤติกรรมของนักท่องเที่ยวดำน้ำ โดยใช้การวิจัยเชิงคุณภาพ เป็นการสัมภาษณ์เชิงลึกเป็นเครื่องมือ เก็บรวบรวมข้อมูลจากผู้ให้ข้อมูลสำคัญ (Key Informants) ซึ่งเป็นผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับการจัดการการท่องเที่ยวการดำน้ำลึก โดยการเลือกกลุ่มตัวอย่างผู้เกี่ยวข้องถูกคัดแบบเจาะจงทั้ง ภาครัฐ และเอกชน รวมถึงนักท่องเที่ยว ประกอบไปด้วย กำนันตำบลเกาะเต่า นายกเทศมนตรีตำบลเกาะเต่า ผู้ใหญ่บ้าน ผู้อำนวยการหลักสูตรดำน้ำสถาบัน PADI เจ้าของกิจการสถาบันสอนดำน้ำ ผู้เชี่ยวชาญด้านวิทยาศาสตร์ทางทะเล ผู้ประกอบการที่พัก โรงแรม รีสอร์ท นักท่องเที่ยว และชุมชน รวมจำนวน 20 คน โดยใช้คำถามแบบเฉพาะจะจง แบบเตรียมคำถามมีโครงสร้าง จากนั้นใช้การวิเคราะห์ข้อมูลโดยวิธีการวิเคราะห์เนื้อหา (Content Analysis) รวมถึงการวิเคราะห์สภาวะแวดล้อมภายในและภายนอกของการท่องเที่ยวดำน้ำ โดยใช้ SWOT Analysis
ผลการวิจัยพบว่า แหล่งทรัพยากรใต้ท้องทะเลของเกาะเต่าที่มีความสมบูรณ์ และสวยงาม จนได้รับความนิยมจากนักท่องเที่ยวเป็นอย่างมาก การพัฒนาการท่องเที่ยว เพื่อรองรับการขยายตัว และการเข้ามาของนักท่องเที่ยวเป็นอย่างมาก ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของสิ่งปลูกสร้าง โรงแรมรีสอร์ท การเข้ามาของนักท่องเที่ยวได้สร้างปัญหานานับประการ ไม่ว่าจะเป็น ขยะจากนักท่องเที่ยว การปล่อยน้ำเสียจากชุมชน จากผู้ประกอบการลงสู่ทะเลโดยตรง อีกทั้งยังเกิดปัญหาด้านภัยธรรมชาติปรากฎการณ์ปะการังฟอกขาวบริเวณเกาะเต่าอีกด้วย ปัจจัยเหล่านี้ล้วนเป็นสาเหตุสำคัญที่ทำให้สภาวะของทรัพยากรทางธรรมชาติ และสิ่งแวดล้อมทางทะเลของเกาะเต่า โดนทำลาย และส่งผลกระทบทั้งทางตรง และทางอ้อมไปในทิศทางที่เสื่อมโทรมลง ซึ่งส่งผลถึงการท่องเที่ยวที่เป็นรายได้หลักให้กับคนในชุมชน เป็นปัญหาที่ต้องได้รับการแก้ไขเพื่อให้เกิดการอนุรักษ์
เอกสารอ้างอิง
Professional Association of Diving Instructors-PADI. https://www.padi.com/sites/default/files/ documents/about-padi/statistics/PADI_2016_ WW_Statistics.pdf July 28, 2016.
สุภางค์ จันทวานิชม. (2555). วิธีการวิจัยเชิงคุณภาพ, กรุงเทพฯ, บริษัท ด่านสุธาการพิมพ์ จำกัด.
ภิษิต ตันติภิษิตกุล. (2559). ปัญหาเกี่ยวกับความปลอดภัยของผู้ทำกิจกรรมบริเวณพื้นที่ชายหาด บนเกาะภูเก็ต, วารสารการบริการและการท่องเที่ยวไทย, ปีที่ 11 ฉบับที่ 1: 27-37.
ภิษิต ตันติภิษิตกุล. (2559). ประเทศไทยเรียนรู้อะไรได้บ้าง: ถอดบทเรียนกรณีศึกษาการพัฒนาและการจัดการการท่องเที่ยวในเขตพื้นที่คุ้มครองทางทะเล เกาะ สิปาดัน (Sipadan Island) ประเทศมาเลเซีย, วารสารการบริการและการท่องเที่ยวไทย, ปีที่ 11 ฉบับที่ 1 80-88.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ผู้นิพนธ์ต้องรับผิดชอบข้อความในบทนิพนธ์ของตน มหาวิทยาลัยพะเยาไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยกับบทความที่ตีพิมพ์เสมอไป ผู้สนใจสามารถคัดลอก และนำไปใช้ได้ แต่จะต้องขออนุมัติเจ้าของ และได้รับการอนุมัติเป็นลายลักษณ์อักษรก่อน พร้อมกับมีการอ้างอิงและกล่าวคำขอบคุณให้ถูกต้องด้วย
The authors are themselves responsible for their contents. Signed articles may not always reflect the opinion of University of Phayao. The articles can be reproduced and reprinted, provided that permission is given by the authors and acknowledgement must be given.

