การพัฒนาศักยภาพนักกีฬายิงธนูคนพิการทีมชาติไทยสู่ความเป็นเลิศ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาปัญหาและอุปสรรคในการพัฒนาศักยภาพนักกีฬายิงธนูคนพิการทีมชาติไทยสู่ความเป็นเลิศ 2) ศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อความสำเร็จ และ 3) เสนอแนวทางการพัฒนาศักยภาพนักกีฬา ใช้การวิจัยเชิงคุณภาพแบบกรณีศึกษา ผู้ให้ข้อมูลสำคัญจำนวน 20 คน ประกอบด้วยนักกีฬายิงธนูคนพิการทีมชาติไทย 9 คน ผู้ฝึกสอน 5 คน และผู้บริหารหรือผู้แทนหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง 6 คน คัดเลือกแบบเจาะจงและแบบลูกโซ่ เก็บรวบรวมข้อมูลด้วยการสนทนากลุ่มย่อย การสัมภาษณ์เชิงลึกแบบกึ่งโครงสร้าง และการวิเคราะห์เอกสาร วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เชิงเนื้อหาตามประเด็น
ผลการวิจัยพบว่า 1) ปัญหาและอุปสรรคสำคัญ ได้แก่ การสนับสนุนด้านงบประมาณ สวัสดิการ อุปกรณ์ บุคลากร และสถานที่ฝึกซ้อมที่ไม่เพียงพอและขาดความต่อเนื่อง รวมถึงการขาดแผนพัฒนาระยะยาว 2) ปัจจัยความสำเร็จประกอบด้วยปัจจัยภายใน ได้แก่ ทัศนคติ ความมุ่งมั่น แรงจูงใจ และความพร้อมด้านร่างกายและจิตใจ และปัจจัยภายนอก ได้แก่ ระบบการฝึกซ้อมที่ได้มาตรฐาน อุปกรณ์และเทคโนโลยี ผู้ฝึกสอน วิทยาศาสตร์การกีฬา และการสนับสนุนจากหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง และ 3) แนวทางการพัฒนาควรเป็นแบบบูรณาการและยึดนักกีฬาเป็นศูนย์กลาง โดยส่งเสริมการบริหารจัดการ การฝึกซ้อม บุคลากร วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีการกีฬา และความพร้อมทางจิตใจอย่างเป็นระบบ เพื่อยกระดับนักกีฬายิงธนูคนพิการทีมชาติไทยสู่ความเป็นเลิศทางการกีฬาอย่างยั่งยืน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ความคิด ข้อวิพากษ์ในวารสารเป้นสิทธิของผู้เขียน สมาคมสุขศึกษา พลศึกษา และสันทนาการแห่งประเทศไทยไม่จำเป็นต้องเห็นชอบด้วยเสมอไป เพื่อให้เกิดความหลากหลายในความคิดและความสร้างสรรค์
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2566). แผนพัฒนาการกีฬาแห่งชาติ ฉบับที่ 7 (พ.ศ. 2566–2570). กรุงเทพฯ: กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.
การกีฬาแห่งประเทศไทย. (2567). การติดตามและประเมินผลการแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกเกมส์ ครั้งที่ 17 ณ สาธารณรัฐฝรั่งเศส. กรุงเทพฯ: กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.
คณะกรรมาธิการการกีฬา วุฒิสภา. (2567ก). ทิศทางกีฬาไทย = Sport direction of Thailand. กรุงเทพฯ: คณะกรรมาธิการการกีฬา วุฒิสภา.
คณะกรรมาธิการการกีฬา วุฒิสภา. (2567ข). แนวทางการพัฒนานักกีฬาสู่ความเป็นเลิศ. กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขาธิการวุฒิสภา.
เจริญ กระบวนรัตน์. (2564). วิทยาศาสตร์การกีฬากับนักกีฬาซีเกมส์และผู้ฝึกสอน. มูลนิธิซีเกมส์ ครั้งที่ 13.
Côté, J., & Gilbert, W. (2009). An integrative definition of coaching effectiveness and expertise. International Journal of Sports Science & Coaching, 4(3), 307–323. doi:10.1260/174795409789623892.
Lincoln, Y. S., & Guba, E. G. (1985). Naturalistic inquiry. Beverly Hills, CA: Sage.
Simbolon, M., Berliana, B., Mulyana, M., Hamzah, A., Sartika, D., & Safitri, N. (2020). The relationship among organizational stressor, social support, and sports performance on athletes achievements. In Proceedings of the 4th International Conference on Sport Science, Health, and Physical Education (ICSSHPE 2019) (pp. 152–156). Atlantis Press. doi:10.2991/ahsr.k.200214.042.
World Archery. (2024). Archery at the Paralympics. Retrieved from World Archery – Archery at the Paralympics
