ผลการจัดการเรียนรู้รายวิชาวอลเลย์บอลตามแนวคิดศาสตร์พระราชาที่มี ต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน ของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังจากการจัดการเรียนรู้รายวิชาวอลเลย์บอลตามแนวคิดศาสตร์พระราชา และเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนรายวิชาวอลเลย์บอลระหว่างการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดศาสตร์พระราชากับการจัดการเรียนรู้ตามปกติ กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ของโรงเรียนสาธิตแห่งมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตกำแพงแสน ศูนย์วิจัยและพัฒนาการศึกษา จำนวน 80 คน โดยมาจากการสุ่มตัวอย่างแบบกลุ่ม และแบ่งเป็นกลุ่มทดลอง จำนวน 40 คน และกลุ่มควบคุม จำนวน 40 คน ด้วยวิธีการจับสลาก เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย 1) แผนการจัดการเรียนรู้รายวิชาวอลเลย์บอลตามแนวคิดศาสตร์พระราชา
2) แบบทดสอบทักษะรายวิชาวอลเลย์บอล 3) แบบวัดความรู้รายวิชาวอลเลย์บอล 4) แบบวัดความรู้เกี่ยวกับศาสตร์พระราชาในรายวิชาวอลเลย์บอล และ 5) แบบวัดเจตคติ สถิติที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่
ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบความแตกต่างโดยใช้ค่าที
ผลการวิจัยพบว่า 1) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนรายวิชาวอลเลย์บอลตามแนวคิดศาสตร์พระราชา สูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนรู้รายวิชาวอลเลย์บอล ของกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม พบว่าด้านความรู้รายวิชาวอลเลย์บอล ด้านทักษะพื้นฐานกีฬาวอลเลย์บอล ด้านความรู้ศาสตร์พระราชาของกลุ่มทดลองสูงกว่ากลุ่มควบคุม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3) เจตคติที่มีต่อการเรียนรู้รายวิชาวอลเลย์บอลตามแนวคิดศาสตร์พระราชา อยู่ในระดับ เห็นด้วย (X̅ = 3.68, S.D. = 1.32)
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ความคิด ข้อวิพากษ์ในวารสารเป้นสิทธิของผู้เขียน สมาคมสุขศึกษา พลศึกษา และสันทนาการแห่งประเทศไทยไม่จำเป็นต้องเห็นชอบด้วยเสมอไป เพื่อให้เกิดความหลากหลายในความคิดและความสร้างสรรค์
เอกสารอ้างอิง
คณะกรรมการพัฒนาแผนการส่งเสริมกิจกรรมทางกาย. (2560). แผนการส่งเสริมกิจกรรมทางกาย (พ.ศ. 2561–2573). สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ.
จิรกิตติ์ เนาวพงศ์รัตน์. (2566). ผลการจัดการเรียนรู้พลศึกษาตามแนวคิดการเรียนรู้เชิงรุกที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและความสามารถในการแก้ปัญหาของนักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 2. วารสารสุขศึกษา พลศึกษา และสันทนาการ, 49(2), 133–145.
ชาญชัย เอื้อกิจประเสริฐ. (2566). ผลการจัดการเรียนรู้รายวิชาพลศึกษาตามแนวคิดศาสตร์พระราชาที่มีผลต่อทักษะการเคลื่อนไหวขั้นพื้นฐานและสมรรถภาพทางกายสำหรับนักเรียนระดับชั้นปฐมวัย โรงเรียนนานาชาติสิงคโปร์ กรุงเทพมหานคร. วารสารสุขศึกษา พลศึกษา และสันทนาการ, 50(3), 95–106.
ณพิศา โชติสังข์. (2565). ผลการจัดการเรียนรู้รายวิชาแบดมินตันเพื่อสุขภาพตามแนวคิดศาสตร์พระราชาที่มีผลต่อทักษะพื้นฐานและสมรรถภาพทางกายเพื่อสุขภาพของนิสิตมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตกำแพงแสน (วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 10). สุวีริยาสาส์น.
ศิลา น้ำจันทร์. (2560). คู่มือสอบครูผู้ช่วย วิชาเอกพลศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 4). NIW@Copy Lampang.
อรพรรณ ตุ่นมี. (2564). การพัฒนาทักษะปฏิบัติพื้นฐานกีฬาวอลเลย์บอลตามแนวคิดของเดวีส์ประกอบกิจกรรมกลุ่มร่วมมือ สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการเรียนการสอน). มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
อิงอร ไหมอ่อน, และศุภวรรณ วงศ์สร้างทรัพย์. (2566). การออกกำลังกายตามแนวคิดศาสตร์พระราชาสู่การพัฒนาสุขภาพที่ยั่งยืน. วารสารศาสตร์การศึกษาและการพัฒนามนุษย์, 7(2), 23–33. https://kuojs.lib.ku.ac.th/index.php/jehds/article/view/5120/2595.
Bloom, B. S., Engelhart, M. D., Furst, E. J., Hill, W. H., & Krathwohl, D. R. (1956). Taxonomy of educational objectives: Handbook I: Cognitive domain. David McKay.
Rovinelli, R. J., & Hambleton, R. K. (1977). On the use of content specialists in the assessment of criterion-referenced test item validity. Dutch Journal of Educational Research, 2, 49–60.
Thailand Sustainable Development Foundation. (2016). Public Health Project (1967). Thailand Sustainable Development Foundation. http://www.tsdf.nida.ac.th/th/royally-initiated-projects/10778-โครงการสาธารณสุข-พ.ศ.2510/.
