ความต้องการจำเป็นในการส่งเสริมกีฬาแฮนด์บอลในโรงเรียน
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยประเภทการประเมินความต้องการจำเป็น มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความต้องการจำเป็นและวิเคราะห์ความต้องการจำเป็นของนักเรียนในการส่งเสริมกีฬาแฮนด์บอลในโรงเรียน กลุ่มตัวอย่าง นักกีฬาและนักเรียนผู้มีส่วนร่วมในทีมแฮนด์บอล ที่ส่งเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาแฮนด์บอลกีฬานักเรียนนักศึกษาแห่งชาติ เดือนมกราคม - เดือนมีนาคม พ.ศ. 2568 จำนวน 403 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือแบบสอบถามที่ครอบคลุมสภาพที่เป็นอยู่ และสภาพที่ควรจะเป็น เพื่อนำมาวิเคราะห์ค่าความต้องการจำเป็นโดยใช้ดัชนี PNI modified เป็นเครื่องมือในการประเมินลำดับความสำคัญของปัจจัยต่าง ๆ
ผลการวิจัยพบว่า ความต้องการจำเป็นสูงสุดคือ ด้านสถานที่และอุปกรณ์กีฬาแฮนด์บอล
(PNI modified = 0.78) รองลงมาคือ ด้านงบประมาณ (PNI modified = 0.77) และด้านการบริหารจัดการ
(PNI modified = 0.68) ตามด้วยด้านเครือข่ายและการสนับสนุนจากชุมชน (PNI modified = 0.057)
ด้านบุคลากร (PNI modified = 0.049) ด้านหลักสูตรและการจัดการเรียนการสอน (PNI modified = 0.050) และด้านการประชาสัมพันธ์และการสร้างแรงจูงใจ (PNI modified = 0.040)
สรุปผลการวิจัย จากผลการวิจัยแสดงให้เห็นถึงลำดับความสำคัญของปัจจัยต่าง ๆ ที่จำเป็นต่อ
การส่งเสริมกีฬาแฮนด์บอลในโรงเรียน ซึ่งสามารถนำไปใช้เป็นข้อมูลพื้นฐานในการพัฒนาแนวทางหรือกำหนดนโยบายเพื่อการส่งเสริมกีฬาแฮนด์บอลในระดับสถานศึกษาได้อย่างเหมาะสมและยั่งยืน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ความคิด ข้อวิพากษ์ในวารสารเป้นสิทธิของผู้เขียน สมาคมสุขศึกษา พลศึกษา และสันทนาการแห่งประเทศไทยไม่จำเป็นต้องเห็นชอบด้วยเสมอไป เพื่อให้เกิดความหลากหลายในความคิดและความสร้างสรรค์
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2566). การส่งเสริมและพัฒนาการออกกำลังกายและกีฬาขั้นพื้นฐาน. กระทรวงศึกษาธิการ.
นภพร ทัศนัยนา และอรนภา ทัศนัยนา. (2565). แนวทางการส่งเสริมกีฬาจากกีฬาพื้นฐานสู่กีฬาอาชีพสำหรับประเทศไทย. วารสารสุขศึกษา พลศึกษา และสันทนาการ, 48(1), 154–165.
นัฐพล ปันสกุล. (2564). แนวทางการส่งเสริมสุขภาพในโรงเรียน: รากฐานแห่งการพัฒนาคน. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี, 32(1), 1–16.
บงกช จันทร์สุขวงค์. (2562). รูปแบบการจัดการกีฬาเพื่อความเป็นเลิศในโรงเรียนกีฬาสังกัดมหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา (วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต). มหาวิทยาลัยนเรศวร.
ศิรินทรา โพธิ์บุรีพานิช. (2560). ยุทธศาสตร์การพัฒนาการบริหารสมาคมแฮนด์บอลแห่งประเทศไทย. วารสารวิจัยราชภัฏพระนคร สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 12(1), 12–25. สมาคมกีฬาแฮนด์บอลแห่งประเทศไทย. (2568). สมาคมกีฬาแฮนด์บอลแห่งประเทศไทย. สืบค้นจาก https://www.handballthailand.com/.
Bailey, J. K., Schweitzer, J. A., Koricheva, J., Madritch, M. D., LeRoy, C. J., Rehill, B. J., Bangert, R. K., Fisher, D. G., Allen, G., & Whitham, T. G. (2009). From genes to ecosystems: Synthesizing the effects of plant genetic factors across systems. Philosophical Transactions of the Royal Society B: Biological Sciences, 364(1523), 1607–1616.
Gou, Z., & Siriphan, C. (2023). Guideline of management to promote the Wushu in primary schools. International Journal of Sociologies and Anthropologies Science Reviews, 3(3), 173–184. https://doi.org/10.14456/jsasr.2023.44.
Handball Association of Thailand. (2012). History of handball in Thailand. Retrieved August 10, 2024, from http://www.satriwit3.ac.th/external_newsblog.php?links=1445.
Nhamo, E., & Muswazi, T. M. (2013). The contribution of sport and physical activity towards the achievement of community health objectives. IOSR Journal of Sports and Physical Education, 1(1), 14–19.
Nhamo, E., & Muswazi, T. M. (2014). Critical barriers impeding the delivery of physical education in Zimbabwean primary and secondary schools. IOSR Journal of Sports and Physical Education (IOSR-JSPE), 1(3), 1–6. https://doi.org/10.9790/6737-0130106.
