การพัฒนาแบบทดสอบความอดทนของระบบไหลเวียนโลหิตและระบบหายใจสำหรับนักเรียนระดับมัธยมศึกษา โรงเรียนมัธยมวิภาวดี จังหวัดสุราษฎร์ธานี
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อพัฒนาแบบทดสอบความอดทนของระบบไหลเวียนโลหิตและระบบหายใจที่ทดสอบความตรงและความเชื่อถือได้ของแบบทดสอบ 2) เพื่อสร้างเกณฑ์คะแนนสำหรับนักเรียนมัธยมศึกษา โรงเรียนมัธยมวิภาวดี จังหวัดสุราษฎร์ธานี การวิจัยแบ่งออกเป็น 2 ช่วง ช่วงที่หนึ่งเพื่อทดสอบความตรงเชิงเนื้อหาโดยใช้วิธีหาดัชนีความสอดคล้อง (Index of Item Objective Congruence: IOC) จากผู้เชี่ยวชาญ 5 ท่าน และหาความตรงเชิงสภาพโดยการเปรียบเทียบกับแบบทดสอบมาตรฐาน วิ่ง ไป-กลับ ตามจังหวะดนตรี 20 เมตร (Pacer Test 20 Meter) ใช้วิธีการคิดวิเคราะห์สหสัมพันธ์เพียร์สัน (Pearson Product Moment Correlation) ช่วงที่สองเพื่อทดสอบความเชื่อถือได้โดยวิธีทดสอบซ้ำ (Test-retest) โดยมีระยะเวลาห่างกัน 1 สัปดาห์ วิเคราะห์ด้วยค่าสหสัมพันธ์เพียร์สัน กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการสร้างเกณฑ์เป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษา โรงเรียนมัธยมวิภาวดี จังหวัดสุราษฎร์ธานี จำนวน 180 คน วิเคราะห์ค่าสถิติโดยใช้ค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน
ผลการวิจัยพบว่าแบบทดสอบความอดทนของระบบไหลเวียนโลหิตและระบบหายใจที่ผู้วิจัยพัฒนาขึ้น มีความเที่ยงตรงเชิงเนื้อหาอยู่ในเกณฑ์ดีมาก (IOC = 1) และมีความเที่ยงตรงตามสภาพอยู่ในระดับดีมาก
(r = 0.92) และมีความเชื่อถือได้อยู่ในระดับสูง (r = 0.981) กำหนดเกณฑ์โดยคำนวณค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานแบ่งเกณฑ์คะแนนออกเป็น 3 ระดับ ได้แก่ ระดับดีมาก ระดับดี และระดับปรับปรุง สรุปได้ว่าแบบทดสอบความอดทนของระบบไหลเวียนโลหิตและระบบหายใจสำหรับนักเรียนมัธยม โรงเรียนมัธยมวิภาวดี จังหวัดสุราษฎร์ธานีที่ผู้วิจัยพัฒนาขึ้น มีความเหมาะสมสำหรับการนำไปทดสอบกับกลุ่มเป้าหมายได้
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ความคิด ข้อวิพากษ์ในวารสารเป้นสิทธิของผู้เขียน สมาคมสุขศึกษา พลศึกษา และสันทนาการแห่งประเทศไทยไม่จำเป็นต้องเห็นชอบด้วยเสมอไป เพื่อให้เกิดความหลากหลายในความคิดและความสร้างสรรค์
เอกสารอ้างอิง
เจริญ กระบวนรัตน์. (2561). วิทยศาสตร์การฝึกสอนกีฬา. กรุงเทพฯ: บริษัท สินธนาก๊อปปี้ เซ็นเตอร์ จำกัด.
ชนินันท์ พฤกษ์ประมูลนัฏฐิกา เจริญตะคุและสิวะโชติ ศรีสุทธิยากร. (2020). ประสิทธิภาพของสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน สเปียร์แมน และเคนดอลล์เมื่อข้อมูลแจกแจงแบบไม่ปกติ. วารสารอิเล็กทรอนิกส์ทางการศึกษา, 15.
บุญชม ศรีสะอาด. (2554). การวิจัยเบื้องต้น. กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
พิชิต ภูติจันทร์. (2547). การทดสอบเเละการประเมินผลทางพลศึกษา. กรุงเทพฯ: โอเดียนสโตร์.
พิชิต ภูติจันทร์. (2547). วิทยาศาสตร์การกีฬา. กรุงเทพฯ: โอเดียนสโตร์.
พิสณุ ฟองศรี. (2553). การสร้างและพัฒนาเครื่องมือวิจัย. กรุงเทพฯ: ด่านสุทธาการพิมพ์.
พีระ ธีรคุณัญญา. (2564). การสร้างเกณฑ์สมรรถภาพทางกายเพื่อสุขภาพสำหรับนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้นของโรงเรียนสารสาสน์ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง. วารสารสุขศึกษา พลศึกษา และสันทนาการ, 47(1), 311-321.
Yamane, T. (1965). Statistics: An introductory analysis. New York: Harper & Row.
Fukuda, D. H. (2018). Assessments for sport and athletic performance. Champaign, IL: Human Kinetics.
Wood, R. (2008). About cardiovascular/aerobic endurance tests. Retrieved from https://www.topendsports.com/testing/aerobic-about.htm
