The Development of a Collaborative Learning Program by Using the STAD Technique in Sepak Takraw for Secondary School Students
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The purposes of this study were 1) to develop a cooperative learning program based on the STAD technique using the Student Teams-Achievement Divisions (STAD) technique in a sepak takraw course to meet the efficiency criterion of 70/70. 2) to compare the learning achievement of students taught using the STAD technique with those taught using a conventional approach. 3) to compare pre-test and post-test learning achievement within both the experimental and control groups. The sample consisted of 30 Mathayomsuksa 4 students (Grade 10 students) from Khokkhonwittayakhom School in the second semester of the 2024 academic year. The sample was selected using cluster sampling from classes M.4/1 and M.4/2 and then assigned into an experimental group and a control group of 15 students each through simple random sampling.This study employed a Quasi-Experimental Research design using a Two-Group Pretest–Posttest Design. Research instruments included: 1) eight sepak takraw lesson plans, 2) a knowledge test, and 3) a skill performance test. Data were analyzed using mean, standard deviation, Mann-Whitney U test, and Wilcoxon signed-rank test.
The research results were: 1) The STAD-based cooperative learning program developed by the researcher had an efficiency of 70.16/72.09, which exceeded the set criterion. 2) the experimental group taught with the STAD technique had significantly higher learning achievement than the control group at the .05 level, particularly in knowledge of sepak takraw and overall skill performance. 3) within the experimental group, post-test scores were significantly higher than pre-test scores at the .05 level. The skill that showed the highest improvement was the inside-foot kick, followed by the knee, head, and instep skills, respectively. While the control group showed significant improvement in knowledge, there was no statistically significant difference in skill performance.
In conclusion, the STAD-based cooperative learning program developed by the researcher effectively enhanced learning outcomes in sepak takraw, especially in theoretical knowledge. However, it is recommended to extend the training period for skill development to achieve more noticeable improvements in practical performance.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
Critical thinking in journals is the right of the author. The Association of Health Education, Physical Education and Recreation of Thailand is not always required, to create diversity in ideas and creativity.
ความคิด ข้อวิพากษ์ในวารสารเป้นสิทธิของผู้เขียน สมาคมสุขศึกษา พลศึกษา และสันทนาการแห่งประเทศไทยไม่จำเป็นต้องเห็นชอบด้วยเสมอไป เพื่อให้เกิดความหลากหลายในความคิดและความสร้างสรรค์
References
กนกวรรณ คงมี. (2560). ผลการจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือด้วยเทคนิค STAD เรื่องการคูณและการหารพหุนามของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนโยธินบูรณะ [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยรามคำแหง].
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: คุรุสภาลาดพร้าว.
เขมณี ทิศนา. (2555). ศาสตร์การสอน: การจัดการเรียนรู้เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ (พิมพ์ครั้งที่ 15). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สำนักวิชาการและมาตรฐานการศึกษา. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.
สมเกียรติ ตั้งกิจวานิชย์. (2556). ปฏิรูปการศึกษาขั้นพื้นฐานเพื่อการเรียนรู้แห่งศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ: สถาบันวิจัยเพื่อการพัฒนาประเทศไทย.
สัตยาพร แฝงลาภ, และ ณรงค์ฤทธิ์ อินทนาม. (2560). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนแบบร่วมมือโดยใช้เทคนิค STAD เพื่อส่งเสริมความสามารถในการคิดอย่างมีวิจารณญาณของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร, 15(2), 123–135.
หนึ่งฤทัย ฮาตแสนเมือง. (2562). การพัฒนาทักษะการยิงประตูเนตบอลด้วยเทคนิค STAD ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1. วารสารศึกษาศาสตร์ ฉบับวิจัยบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 13(1), 89–102.
Dyson, B., & Rubin, A. (2003). Implementing cooperative learning in elementary physical education. Journal of Physical Education, Recreation & Dance, 74(1), 44–48.
Dyson, B., & Casey, A. (2012). Cooperative learning in physical education: A research-based approach. London: Routledge.
Gillies, R. M. (2016). Cooperative learning: Review of research and practice. Australian Journal of Teacher Education, 41(3), 39–54.
Hannon, J. C., & Ratliffe, T. (2004). Opportunities to participate and physical activity levels among adolescents in physical education class. Journal of Teaching in Physical Education, 23(2), 202–215.
Johnson, D. W., & Johnson, R. T. (2009). Making cooperative learning work. New York, NY: Routledge.
Slavin, R. E. (1995). Cooperative learning: Theory, research and practice (2nd ed.). Boston, MA: Allyn & Bacon.
