Training Curriculum to Enhance Classroom Research Design Competency for Physical Education Teachers
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research aimed to develop a training curriculum to enhance classroom research design competencies for physical education teachers. The study was divided into three stages. The first stage review of the research literature on enhancing classroom research design in physical education to synthesize theoretical concepts for developing the training curriculum. The second stage was to create a training curriculum using the results of the needs assessment on physical education teachers' needs for physical education by applying a combined training model with systems thinking. The third stage was to examine the quality of the training curriculum which was evaluated by 5 experts. The evaluation consisted of 2 aspects which were 1) Evaluate the curriculum suitability using the curriculum suitability assessment form 2) Assess the consistency of the curriculum using a questionnaire with a scale for estimating 5 levels.
The results of the research found that the components of the training curriculum are as follows: 1. Principles and rationale of the training curriculum. 2.Objectives of the training curriculum 3. Training course content issues 4. Training activities 5. Media and learning resources for the training course 6.Training period 7. Assessment and Evaluation of the training curriculum and 8. There are 5 learning units used in the training: 1) Writing the importance and history of the problem. 2) Relevant theoretical concepts 3) Research operations 4) Data analysis 5) Summary of research results and discussion of results. Each unit consists of (1) main points (2) objectives (3) duration (4) training management process (5) media and learning resources (6) measurement and evaluation methods. The training period was 3 days. The result of the quality assessment of the developed training curriculum had a total mean of 4.42. Thus, it can be interpreted that the course was appropriate and the curriculum consistency index value of 0.93
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
Critical thinking in journals is the right of the author. The Association of Health Education, Physical Education and Recreation of Thailand is not always required, to create diversity in ideas and creativity.
ความคิด ข้อวิพากษ์ในวารสารเป้นสิทธิของผู้เขียน สมาคมสุขศึกษา พลศึกษา และสันทนาการแห่งประเทศไทยไม่จำเป็นต้องเห็นชอบด้วยเสมอไป เพื่อให้เกิดความหลากหลายในความคิดและความสร้างสรรค์
References
กรมวิชาการ. (2545). คู่มือการพัฒนาการเรียนรู้. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว.
กรมสามัญศึกษา. (2544). การวิจัยในชั้นเรียน. กรุงเทพฯ: หน่วยศึกษานิเทศก์ กรมสามัญศึกษา.
เฉลิม จักรชุม. (2559). การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมตามแนวคิดการเรียนรู้แบบผสมผสานเพื่อเสริมสร้างสมรรถนะของครูด้านเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารในการจัดการเรียนรู้. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา, 7(4), 1–12.
ชญาภัสร์ สมกระโทก. (2563). การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมโดยประยุกต์แนวคิดการจัดการเรียนรู้ฐานสมรรถนะร่วมกับชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพเพื่อเสริมสร้างความสามารถในการออกแบบการจัดการเรียนรู้เรื่องความปลอดภัยในชีวิต. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ, 14(2), 45–60.
ธนัท สมณคุปต์. (2558). การนำเสนอรูปแบบการทำงานร่วมกันออนไลน์กับการคิดเชิงระบบเพื่อพัฒนาภาวะผู้นำของนิสิตปริญญาตรี สาขาเกษตรศาสตร์ (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พัชรา วงค์ตาผา. (2561). การพัฒนารูปแบบการเรียนรู้แบบผสมผสานด้วยการคิดเชิงออกแบบร่วมกับหลักการ สอนแบบ TRIZ เพื่อส่งเสริมการแก้ปัญหาทางวิศวกรรมของนิสิตนักศึกษาวิศวกรรมศาสตร์. Journal of Social Science and Buddhistic Anthropology, 7(6), 120–135.
พิณภัทรา เวทย์วิทยานุวัฒน์. (2562). การพัฒนาความสามารถในการคิดเชิงระบบเรื่องระบบร่างกายมนุษย์ของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น โดยใช้วัฏจักรการเรียนรู้ 5E ร่วมกับผังกราฟิกเชื่อมโยงความคิด (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ยุทธ ไกยวรรณ์. (2559). การวิจัยและพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรม. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
มนทรัตน์ สุจีรกุลไกร. (2562). ผลการจัดการเรียนรู้สุขศึกษาโดยใช้รูปแบบการเรียนรู้แบบผสมผสานที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและการคิดเชิงบริหารของนักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 3. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยแห่งชาติ, 13(3), 85–98.
มนสิช สิทธิสมบูรณ์. (2561). การพัฒนาหลักสูตรเสริมสร้างสมรรถนะการวิจัยในชั้นเรียนสำหรับครูระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 20(4), 157–165.
สำนักงานเลขาธิการคุรุสภา. (2546). ชุดฝึกอบรมพัฒนาวิชาชีพครูตามเกณฑ์มาตรฐานวิชาชีพครู. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว.
สุทธิพงศ์ บุญผดุง. (2562). การพัฒนาสมรรถนะการทำวิจัยเชิงปฏิบัติการตามแนวคิดของวีกอตสกี (Vygotsky). วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 21(2), 110–125.
เสาวลักษณ์ ประมาน. (2565). สมรรถนะครูพลศึกษา. วารสารศิลปะศาสตร์และวิทยาการจัดการ, 9(1), 33–47.
สุวิมล ว่องวาณิช และคณะ. (2560). การพัฒนาชุดการเรียนรู้เพื่อส่งเสริมทักษะการวิจัยในชั้นเรียนของนิสิตครู. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อรนุช ศรีคำ และคณะ. (2561). การพัฒนาการวิจัยในชั้นเรียนของบุคลากรทางการศึกษาในการพัฒนานักศึกษาฝึกประสบการณ์วิชาชีพครู. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์, 10(2), 75–90.
อัสรี สะอีดี. (2561). สมรรถนะของครูพลศึกษาในศตวรรษที่ 21. e-Journal of Education Studies, Burapha University, 4(1), 22–35.
Cochran, W. G. (1977). Sampling techniques (3rd ed.). New York: John Wiley & Sons.
Moriya, M., & Zion, M. (2021). Applying a systems thinking learning approach to improve perception of homeostasis: A fundamental principle of biology. Journal of Biological Education, 55(6), 560–575.
Rovinelli, R. J., & Hambleton, R. K. (1977). On the use of content specialists in the assessment of criterion-referenced test item validity. Dutch Journal of Educational Research, 2(3), 49–60.
Vachliotis, T. (2021). Developing basic systems thinking skills for deeper understanding of chemistry concepts in high school students. Thinking Skills and Creativity, 10(3), 210–220.
