Futuristic Trends and Directions of Physical Education in Thailand
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This academic article aims to present the future trends of physical education at the primary and secondary levels, serving as a guideline to promote students’ health, knowledge, and life skills. A notable example is Naperville High School in the United States, which successfully implemented the “Learning Readiness Physical Education (LRPE)” program, requiring students to exercise for 35 minutes daily with heart rate monitors. After three months, students’ science and mathematics scores significantly improved. Inspired by this, China reformed its physical education curriculum in 2022, integrating Confucian values of discipline and Maoist principles of mass sports emphasizing diligence and perseverance. Teachers play a crucial role as role models, while outstanding students are rewarded and encouraged to lead by example. These approaches can be adapted to Thailand’s physical education by integrating medical and movement sciences, aiming to enhance students’ brain health and cognitive development. Research has confirmed that physical activity positively influences brain function and intellectual abilities. Integrating movement science into curricula can help students achieve both physical and academic success, equipping them for the challenges of the 21st century.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
Critical thinking in journals is the right of the author. The Association of Health Education, Physical Education and Recreation of Thailand is not always required, to create diversity in ideas and creativity.
ความคิด ข้อวิพากษ์ในวารสารเป้นสิทธิของผู้เขียน สมาคมสุขศึกษา พลศึกษา และสันทนาการแห่งประเทศไทยไม่จำเป็นต้องเห็นชอบด้วยเสมอไป เพื่อให้เกิดความหลากหลายในความคิดและความสร้างสรรค์
References
กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์. (2564). รายงานสถิติเด็กพิการในประเทศไทย. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์รับส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์ (ร.ส.พ.).
กลุ่มงานวิเคราะห์สถานการณ์และนโยบาย สถาบันวิจัยประชากรและสังคม มหาวิทยาลัยมหิดล. (2566). 6 เรื่องต้องทำสำหรับโรงเรียน เพื่อส่งเสริมกิจกรรมทางกายในเด็กและเยาวชนไทย. สืบค้นจาก https://tpak.or.th/th/article/763
ศูนย์พัฒนาองค์ความรู้ด้านกิจกรรมทางกายประเทศไทย. (2565). การส่งเสริมกิจกรรมทางกายในเด็กด้วยการเล่นตามแนวคิด ACP (Active Child Program). นครปฐม: สถาบันวิจัยประชากรและสังคม มหาวิทยาลัยมหิดล.
สำนักงานการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2551). กลุ่มสาระการเรียนรู้สุขศึกษาและพลศึกษา. สืบค้นจาก http://www.cbethailand.com
Bherer, L., Erickson, K. I., & Liu-Ambrose, T. (2013). A Review of the Effects of Physical Activity and Exercise on Cognitive and Brain Functions in Older Adults. Journal of Aging Research, 2013, 1–8. https://doi.org/10.1155/2013/657508
Duzel, E., van Praag, H., & Sendtner, M. (2016). Can Physical Exercise in Old Age Improve Memory and Hippocampal Function. Brain, 139(3), 662–673.
Engeroff, T., Füzéki, E., Vogt, L., Fleckenstein, J., Schwarz, S., Matura, S., Pilatus, U., & Banzer, W. (2018). Is Objectively Assessed Sedentary Behavior, Physical Activity, and Cardiorespiratory Fitness Linked to Brain Plasticity Outcomes in Old Age? Neuroscience, 388, 384–392. https://doi.org/10.1016/j.neuroscience.2018.07.037
Fry, G. W., & Chun, H. (Eds.). (2024). Happiness education: Holistic learning for sustainable well-being (pp. 10–13). London: Routledge.
Larson, R. W., Hansen, D. M., & Moneta, G. (2006). Differing profiles of developmental experiences across types of organized youth activities. Developmental Psychology, 42(5), 849–863. https://doi.org/10.1037/0012-1649.42.5.849
Lee, S. M., Burgeson, C. R., Fulton, J. E., & Spain, C. G. (2007). Physical education and physical activity: Results from the School Health Policies and Program Study 2006. Journal of School Health, 77(8), 435–463.
National Physical Activity Plan Alliance. (2018). The 2018 United States Report Card on Physical Activity for Children and Youth. Washington, DC: Author. Washington, DC: Author.
Ornstein, A. C., & Hunkins, F. P. (2017). Curriculum: Foundations, Principles, and Issues (7th ed., pp. 25–50). New York, NY: Pearson.
Prakash, R. S., Voss, M. W., Erickson, K. I., & Kramer, A. F. (2015). Physical Activity and Cognitive Vitality. Annual Review of Psychology, 66, 769–797.
Santos Lozano, A., Pareja Galeano, H., Sanchis Gomar, F., Quindós Rubial, M., Fiuza Luces, C., Cristi Montero, C., Emanuele, E., Garatachea, N., & Lucia, A. (2016). Physical activity and Alzheimer disease: A protective association. Mayo Clinic Proceedings, 91(8), 999–1020. https://doi.org/10.1016/j.mayocp.2016.04.024
UNESCO. (2015). Promoting Quality Physical Education Policy. Retrieved from https://www.unesco.org/en/quality-physical-education#qpe-policy-project
UNESCO. (2023). Quality Physical Education Policies and Practice: The Global State of Play. Retrieved from https://unesdoc.unesco.org/ark:/48223/pdf0000386125
Walsh, T. (2018). Developing a Quality Curriculum in a Technological Era (p. 16). London: Routledge.
Wang, Z., & van Praag, H. (2012). Exercise and the Brain: Neurogenesis, Synaptic Plasticity, Spine Density, and Angiogenesis. In H. Boecker, C. Hillman, L. Scheef, & H. Strüder (Eds.), Functional Neuroimaging in Exercise and Sport Sciences. New York, NY: Springer. https://doi.org/10.1007/978-1-4614-3293-7_1
