Development of a Curriculum to Enhance the Capacity of Physical Activity Leaders in Elderly Health Care in Pong Saen Thong Subdistrict, Mueang District, Lampang Province
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research aims to: 1) examine the problems and approaches to enhancing the capacity of physical activity leaders in elderly health care, 2) develop and validate the curriculum to enhance the capacity of physical activity leaders in elderly health care, and 3) pilot the implementation of the curriculum to enhance the capacity of physical activity leaders in elderly health care. The key informants included 12 community members from Pong Saen Thong Subdistrict, Mueang District, Lampang Province; 7 experts recognized for their best practices; 5 experts for assessing the appropriateness and feasibility of the study; and 20 physical activity leaders. The research tools comprised interviews, focus group discussion questions, curriculum evaluation, activity evaluation, and leader capacity evaluation forms. The statistical methods used included percentage, mean, and standard deviation.
The research findings revealed that: 1) Issues and Development Approaches for Leaders: The key problems include a lack of knowledge and understanding, insufficient promotion of activities, lack of activity implementation, and poor communication with the elderly. Development approaches for leaders emphasize self-awareness, effective activity facilitation, and strong community engagement. 2) The Developed Curriculum: The curriculum aims to enhance the potential of leaders, focusing on practical implementation and community involvement. It consists of eight components: principles, objectives, target groups, activity structure, activity implementation, duration, media and learning resources, and assessment/evaluation. The curriculum was found to be highly appropriate and feasible overall. 3) Results of Curriculum Implementation: Physical activity leaders gained practical experience, leading to the creation of exercise programs that promote elderly health by integrating local arts and cultural elements. The overall potential of the physical activity leaders was rated at a high level overall.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
Critical thinking in journals is the right of the author. The Association of Health Education, Physical Education and Recreation of Thailand is not always required, to create diversity in ideas and creativity.
ความคิด ข้อวิพากษ์ในวารสารเป้นสิทธิของผู้เขียน สมาคมสุขศึกษา พลศึกษา และสันทนาการแห่งประเทศไทยไม่จำเป็นต้องเห็นชอบด้วยเสมอไป เพื่อให้เกิดความหลากหลายในความคิดและความสร้างสรรค์
References
กระทรวงสาธารณสุข. (2565). การประเมินสมรรถภาพทางกายเพื่อลดความเสี่ยงต่อการหกล้มในผู้สูงอายุ. กรุงเทพฯ: กรมอนามัย.
การสนทนากลุ่ม. (2565). ปัญหาสุขภาพของผู้สูงอายุในตำบลปงแสนทอง อำเภอเมือง จังหวัดลำปาง. สนทนากลุ่มเมื่อวันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2565.
กำจร หลุยยะพงศ์. (2553). การสื่อสารกับวาทกรรมอัตลักษณ์ผู้สูงอายุในสังคมไทย. ปริญญานิพนธ์ดุษฎีบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ครรชิต พุทธโกษา. (2554). คู่มือการพัฒนาชุมชนแห่งการเรียนรู้ ฉบับสมบูรณ์. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ.
ทิศนา แขมมณี. (2553). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
นุชนาฎ ยูฮันเงาะ. (2562). การเสริมพลังอำนาจชุมชนเพื่อพัฒนาคุณภาพชีวิตผู้ต้องขังหลังพ้นโทษ. วารสารสังคมภิวัฒน์, 10(2), 101–116.
บุญชม ศรีสะอาด. (2553). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 8). กรุงเทพฯ: สุวีริยสาสน์.
ปิยะธิดา ปัญญา. (2565). สถิติสำหรับการวิจัย. มหาสารคาม: ตักสิลาการพิมพ์.
พินทุสร โพธิ์อุไร. (2562). แนวคิดว่าด้วยการเสริมพลังชุมชนเพื่อการสร้างเสริมสุขภาพ. วารสารพัฒนาสังคม, 21(2), 64–77.
มิ่งขวัญ คงเจริญ. (2555). การพัฒนารูปแบบการเสริมสร้างพลังอำนาจชุมชนเพื่อเสริมสร้างจิตสำนึกของความเป็นพลเมืองดีในวิถีชีวิตประชาธิปไตย. กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร.
วิเชียร วิทยอุดม. (2558). ภาวะผู้นำ (ฉบับแนวใหม่) (พิมพ์ครั้งที่ 1). กรุงเทพฯ: ธนธัชการพิมพ์.
วีณา เที่ยงธรรม และคณะ. (2558). การพัฒนาศักยภาพชุมชน: แนวคิดและการประยุกต์ใช้ (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยมหิดล.
สำนักงานเทศบาลเมืองเขลางค์นคร. (2567). ข้อมูลศูนย์ผู้สูงวัย. สืบค้นเมื่อ จากhttps://www.kelangnakorn.go.th/kelang/?cat=193
สำนักงานพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์จังหวัดลำปาง. (2563). รายงานสถานการณ์ทางสังคมจังหวัด ลำปาง ประจำปี 2563. ลำปาง: หน่วยงานผู้จัดทำ.
สุเวศ กลับศรี. (2556). การพัฒนากิจกรรมลูกเสือเพื่อสร้างภาวะผู้นำของเยาวชนไทย. ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎี บัณฑิต, มหาวิทยาลัยวงษ์ชวลิตกุล.
อภิญญา เวชยชัย. (2555). การเสริมพลังอำนาจในการปฏิบัติงานสังคมสงเคราะห์. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
อัศวิน หนูจ้อย, ชไมพร ดิสถาพร และสนอง โลหิตวิเศษ. (2560). การพัฒนาศักยภาพผู้นำชุมชนให้เป็นผู้นำชุมชนแห่งการเรียนรู้. วารสารวิชาการอุตสาหกรรมศึกษา, 11(1), 119–130.
อาพัทธ์ เตียวตระกูล. (2560). การพัฒนาผู้นำกิจกรรมทางกายโดยใช้กระบวนการเรียนรู้แบบจิตตปัญญาศึกษาเพื่อส่งเสริมสุขภาพผู้สูงอายุ. รายงานการวิจัย, มหาวิทยาลัยนเรศวร.
Kieffer, C. H. (1984). Citizen empowerment: A developmental perspective. In J. Rappaport, C. Swift, & R. Hess (Eds.), Studies in empowerment: Steps toward understanding and action (pp. 9–36). Binghamton, NY: Haworth Press.
Lee, J. A. B. (1996). The empowerment approach to social work practice. In F. J. Turner (Ed.), Social work practice: Interlocking theoretical approaches (pp. 192–208). New York: Free Press.
Nonaka, I., & Takeuchi, H. (2011). The wise leader. Harvard Business Review, 89(5), 50–58.
Rovinelli, R. J., & Hambleton, R. K. (1977). On the use of content specialists in the assessment of criterion-referenced test item validity. Journal of Educational Research, 71(1), 49–60.
Taba, H. (1962). Curriculum development: Theory and practice. New York: Harcourt, Brace & World.
Tyler, R. W. (1950). Basic principles of curriculum and instruction. Chicago: University of Chicago Press.
Tyler, R. W. (1986). Educational evaluation: New roles, new means. Chicago: University of Chicago Press.
Whitmore, E. (1988). Participation, empowerment, and welfare. Canadian Review of Social Policy, 22, 51–60.
