Effects of Active Physical Education Learning Activities Based on Olympism Concept on Sporting Spirit Behaviors of Secondary Students
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research aimed to 1) compare the effects of sporting spirit behaviors before and after the experiment among the experimental group, 2) compare the effects of sporting spirit behaviors between the experimental groups and control group after the experiment. The participants were 64 students from 1st grade secondary Schools under the administration of Pattaya City, Ministry of Interior, divided into 2 groups: an experimental group and a control group, 32 participants each. The experimental group received active physical education learning activities based on Olympism concept on sporting spirit behaviors whereas the control group received a normal physical education instruction. The treatment lasted 8 week. The research instruments were comprised of 8 active physical education learning activities based on Olympism concept on sporting spirit behaviors, (IOC = 0.92 – 0.96) Evaluation of the behavior sporting spirit by sporting spirit behaviors test, (IOC = 0.80 – 1.00) Reliability = 0.92. Data analysis was conducted using mean, standard deviation, and compared using the t – test.
The results were as follows:
1) The mean score of the experimental group were higher than those before the treatment at significance level of .05.
2) The comparison of mean score of the experimental group were higher than the control group at the significance level of 0.5.
It can be concluded that the active physical education learning activities based on Olympism concept could improve sporting spirit behaviors of secondary students.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
Critical thinking in journals is the right of the author. The Association of Health Education, Physical Education and Recreation of Thailand is not always required, to create diversity in ideas and creativity.
ความคิด ข้อวิพากษ์ในวารสารเป้นสิทธิของผู้เขียน สมาคมสุขศึกษา พลศึกษา และสันทนาการแห่งประเทศไทยไม่จำเป็นต้องเห็นชอบด้วยเสมอไป เพื่อให้เกิดความหลากหลายในความคิดและความสร้างสรรค์
References
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). แผนพัฒนาด้านการศึกษาของประเทศไทย. สืบค้นเมื่อ 11 กันยายน 2566, สืบค้นจาก https://www.obec.go.th/archives/813787.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2566). สารสนเทศด้านจำนวนนักเรียน/ผู้เรียน. สืบค้นเมื่อ 19 ธันวาคม 2566, สืบค้นจาก https://edustatistics.moe.go.th/student20.
การกีฬาแห่งประเทศไทย. (2563). กีฬาโอลิมปิก. สืบค้นเมื่อ 10 กันยายน 2566, สืบค้นจาก https://www.sat.or.th/2020/.
จิรกิตติ์ เนาวพงศ์รัตน์ ภารดี ศรีลัด และสุธนะ ติงศภัทิย์. (2566). ผลการจัดการเรียนรู้พลศึกษาตามแนวคิดการเรียนรู้เชิงรุกที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและความสามารถในการแก้ปัญหาของนักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 2. วารสารสุขศึกษา พลศึกษา และสันทนาการ, 49(2), 133–145.
จรูญศรี แสงทอง. (2563). การปลูกฝังคุณธรรมและน้ำใจนักกีฬาในวิชาพลศึกษาโดยใช้การเรียนรู้จากประสบการณ์ตรง. วารสารวิชาการพลศึกษาและกีฬา, 12(1), 55–68.
ดนัย ดวงภุมเมศร์. (2553). ผลของการจัดการเรียนรู้พลศึกษาแบบร่วมมือที่มีต่อความมีน้ำใจนักกีฬาและทักษะวอลเลย์บอล [วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต] จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ธนวิทย์ ช่วยบำรุง. (2566). ผลการจัดการเรียนรู้พลศึกษากีฬาบาสเกตบอลตามแนวคิดอุดมการณ์โอลิมปิกที่มีต่อความบริสุทธิ์ยุติธรรมในการเล่นกีฬา. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ, 15(3), 121–130.
ปัณฑิตา อินทรักษา. (2564). การจัดการเรียนรู้ด้วย Active Learning เพื่อการแก้ปัญหาอย่างสร้างสรรค์. วารสารคุรุศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี, 1(1), 35–43.
พิชัย ผิวคราม. (2561). การวิเคราะห์องค์ประกอบความมีน้ำใจนักกีฬา. วิชาการสถาบันการพลศึกษา, 10(1), 41–52.
ภัทรพงศ์ รัตนกาญจน์. (2563). ผลการจัดการเรียนรู้ตามหลักการทรงงานของรัชกาลที่ 9 และทฤษฎีพัฒนาด้านจิตพิสัยที่มีต่อเจตคติในการเรียนพลศึกษาของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น. วารสารอิเล็กทรอนิกส์ทางการศึกษา, 15(2), 61–62.
ผู้จัดการออนไลน์. (2566). สุดดราม่า ฟุตบอลชายซีเกมส์ชวดเหรียญทองซีเกมส์. สืบค้นเมื่อ 12 กันยายน 2566, สืบค้นจาก https://mgronline.com/sport/detail/9660000045537.
วรศักดิ์ เพียรชอบ. (2548). รวมบทความเกี่ยวกับปรัชญา หลักการ วิธีสอน และการวัดเพื่อประเมินผลทางพลศึกษา. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วุฒินันท์ ศรีแถลง. (2557). ผลของการจัดการเรียนรู้พลศึกษาโดยใช้กิจกรรมกีฬารักบี้ฟุตบอลเพื่อพัฒนาความมีน้ำใจนักกีฬา [วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต] จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ศิวณัฐ เล่อยิ้ม, ภารดี ศรีลัด, และสุธนะ ติงศภัทิย์. (2561). ผลการจัดการเรียนรู้พลศึกษาตามแนวคิดธอร์นไดค์ที่มีต่อความมีระเบียบวินัยของนักเรียนประถมศึกษา. วารสารอิเล็กทรอนิกส์ทางการศึกษา, 13(4), 358–373.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2562). การใช้คุณธรรมจากกีฬาในชีวิตประจำวันของผู้เรียน. กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ. (2565). การปลูกฝังคุณธรรมและค่านิยมด้านกีฬาในเยาวชนไทย. กระทรวงศึกษาธิการ.
สุภาวดี แสงสุวรรณ. (2562). คุณธรรมและจริยธรรมในการเล่นกีฬาเพื่อการอยู่ร่วมกันในสังคมไทย. วารสารศึกษาศาสตร์ไทย, 15(2), 112–125.
ไทยพีบีเอส. (2565). เหตุปะทะแฟนบอลไทย–ต่างชาติหลังการแข่งขันฟุตบอล. สืบค้นจาก https://www.thaipbs.or.th.
เดลินิวส์. (2566). สมาคมฟุตบอลทบทวนมาตรการความปลอดภัยหลังเหตุการณ์ขว้างปาสิ่งของ. สืบค้นจาก https://www.dailynews.co.th.
พิมพร จันทรามาศ. (2562). สื่อสังคมออนไลน์กับพฤติกรรมเลียนแบบของวัยรุ่นไทย. วารสารนิเทศศาสตร์และนวัตกรรม, 7(2), 45–59.
Bandura, A. (2001). Social cognitive theory of mass communication. Media Psychology, 3(3), 265–299.
Groza, M. I. A., Ceobanu, M. C., & Tofan, C. M. (2007). A fair play intervention program in school Olympic education. European Journal of Psychology of Education, 22, 99–114.
International Olympic Committee. (2015). Olympism. Retrieved from https://olympics.com/ioc/overview.
Lee, S., & Lim, S. (2019). Sportsmanship behavior and moral reasoning in youth sports: A systematic review. Journal of Physical Education and Sport, 19(4), 2301–2309.
