กลยุทธ์การใช้สื่อสังคมออนไลน์และช่องทางการตลาดเพื่อเพิ่มยอดขายของผู้ประกอบการทุเรียนหลงลับแล หลินลับแล จังหวัดอุตรดิตถ์
คำสำคัญ:
ทุเรียนหลงลับแลและหลินลับแล, การตลาดผ่านสื่อสังคมออนไลน์, ผู้ประกอบการรายย่อยบทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษารูปแบบการใช้สื่อสังคมออนไลน์และช่องทางการตลาดของกลุ่มผู้ประกอบการทุเรียนหลงลับแล และหลินลับแล จังหวัดอุตรดิตถ์ 2) วิเคราะห์ปัจจัยเชิงกลยุทธ์ที่มีอิทธิพลต่อยอดขายผ่านการตลาดออนไลน์ และ 3) เสนอแนวทางการพัฒนาการใช้สื่อออนไลน์เพื่อเพิ่มศักยภาพการแข่งขันอย่างยั่งยืน งานวิจัยใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสมผสาน (Mixed Methods Research) โดยเก็บข้อมูลเชิงคุณภาพจากการสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้าง และข้อมูลเชิงปริมาณจากแบบสอบถามมาตรประมาณค่า 5 ระดับ กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้ประกอบการทุเรียนหลงลับแล และหลินลับแลที่ใช้สื่อสังคมออนไลน์ในการจำหน่ายสินค้า จำนวน 30 ราย คัดเลือกโดยวิธีการเลือกแบบเจาะจง วิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา และข้อมูลเชิงปริมาณด้วยสถิติเชิงพรรณนา และค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน
ผลการวิจัยพบว่า 1) ผู้ประกอบการส่วนใหญ่ใช้ Facebook เป็นช่องทางหลักในการจำหน่ายสินค้า โดยใช้กลยุทธ์สำคัญ ได้แก่ การถ่ายทอดสด การนำเสนอภาพสินค้า การใช้เนื้อหาเชิงเรื่องเล่า การจัดโปรโมชั่น และการตอบกลับลูกค้า อย่างรวดเร็ว 2) กลยุทธ์การตลาดผ่านสื่อสังคมออนไลน์มีความสัมพันธ์เชิงบวกกับยอดขาย โดยการใช้โปรโมชั่นออนไลน์เป็นปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับยอดขายสูงที่สุด รองลงมาคือการตอบกลับลูกค้าอย่างรวดเร็ว และความถี่ในการโพสต์ขายสินค้า และ 3) แนวทางเชิงกลยุทธ์ในการพัฒนาเพื่อความยั่งยืน ควรเน้นการบูรณาการความร่วมมือระหว่างหน่วยงานภาครัฐ
ที่เชี่ยวชาญเฉพาะทาง และสถาบันการศึกษาในการถ่ายทอดเทคนิคการตลาดดิจิทัลเชิงลึก การสร้างระบบสืบย้อนกลับ
ผ่านสัญลักษณ์ GI เพื่อสร้างความเชื่อมั่นในคุณภาพสินค้า และการส่งเสริมการรวมกลุ่มวิสาหกิจชุมชนเพื่อสร้างอำนาจต่อรอง และบริหารจัดการระบบขนส่งร่วมกัน อันจะนำไปสู่การเพิ่มศักยภาพการแข่งขันอย่างมั่นคง
เอกสารอ้างอิง
กฤษณ์กรวิชญ์ จันทขันธ์สกุล. (2561). ปัจจัยการสื่อสารการตลาดออนไลน์ที่มีผลต่อการตัดสินใจซื้อของผู้บริโภค. มหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ.
ณชัยศักดิ์ จุณณะปิยะ. (2566). การตลาดสื่อสังคมออนไลน์. วารสารนวัตกรรมการบริหารและการจัดการ, 11(1), 64–76.
ณัฐธิดา เสถียรพันธุ์. (2562). กลยุทธ์การสื่อสารทางการตลาดที่ส่งผลต่อการตัดสินใจซื้อและใช้บริการโรงภาพยนตร์ลิโด้ คอนเน็คท์ ของวัยรุ่นในเขตกรุงเทพมหานคร [การค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยกรุงเทพ]. DSpace at Bangkok University. http://dspace.bu.ac.th/bitstream/123456789/4494/5/nattida_sath.pdf
ธัญธัช วิภัติภูมิประเทศ. (2562). สังคมวิทยาดิจิทัล แนวคิดและการนำไปใช้. วารสารราชภัฏสุราษฎร์ธานี, 6(1), 43–56.
ปิยะบุตร โกศลกิตติพงศ์. (2565). การศึกษาปัจจัยการสื่อสารทางการตลาดดิจิทัลที่มีผลต่อพฤติกรรมการตัดสินใจซื้อโครงการจัดสรร ของกลุ่มลูกค้าเจเนอเรชันวาย ในเขตกรุงเทพมหานคร [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหิดล]. CMMU Digital Archive. https://archive.cm.mahidol.ac.th/handle/123456789/4670
ศูนย์ส่งเสริมเทคโนโลยีการเกษตรด้านการพืชที่ 3 จังหวัดพิษณุโลก. (2566). รายงานแนวโน้มตลาดผลไม้ภาคเหนือ. กระทรวงเกษตรและสหกรณ์.
สายสุนีย์ เกษม. (2566). การตลาดเชิงเนื้อหาเพื่อเปลี่ยนกลุ่มเป้าหมายให้กลายเป็นลูกค้า. วารสารมหาวิทยาลัยพายัพ, 33(2), 227–242. https://doi.org/10.14456/pyuj.2023.31
สินีนาถ วิกรมประสิทธิ์, ภาศิริ เขตปิยรัตน์, ธิดารัตน์ เหมือนเดชา, ธนกร สิริสุคันธา, สุกัญญา สุจาคำ, และเพิ่มศักดิ์ พันธ์แตง. (2563). การสื่อสารการตลาดคุณภาพทุเรียนหลงลับแล–หลินลับแล จังหวัดอุตรดิตถ์. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏลำปาง, 9(2), 76–86. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/JLPRU/article/view/247833
Chaffey, D., & Ellis-Chadwick, F. (2019). Digital marketing (7th ed.). Pearson Education.
Kotler, P. (2003). Marketing management (11th ed.). Pearson Prentice Hall.
Kotler, P., & Keller, K. L. (2016). Marketing management (15th ed.). Pearson Education.
Tuten, T. L., & Solomon, M. R. (2018). Social media marketing (3rd ed.). Sage Publications.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 มหาวิทยาลัยราชภัฏร้อยเอ็ด
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารมหาวิทยาลัยราชภัฎร้อยเอ็ด
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยราชภัฎร้อยเอ็ด และคณาจารย์ท่านอื่นๆในมหาวิทยาลัยฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
