การสื่อสารสุขภาพและการรู้เท่าทันสื่อในการเตรียมความพร้อมเข้าสู่สังคมสูงอายุ ของประชากรในเขตอำเภอเมือง จังหวัดร้อยเอ็ด

ผู้แต่ง

  • อรัญ อรัญมาตย์ สาขาวิชานวัตกรรมการสื่อสารดิจิทัล คณะศิลปศาสตร์และวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏร้อยเอ็ด

คำสำคัญ:

การรู้เท่าทันสื่อ, การสื่อสารสุขภาพ, สังคมสูงอายุ

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาการสื่อสารสุขภาพและการรู้เท่าทันสื่อ เพื่อเตรียมความพร้อมเข้าสู่สังคมสูงอายุ และ 2) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างพฤติกรรมการใช้สื่อกับทักษะการรู้เท่าทันสื่อของประชาชนอายุ 60 ปีขึ้นไป ในอำเภอเมืองร้อยเอ็ด จังหวัดร้อยเอ็ด เป็นการวิจัยเชิงปริมาณแบบสำรวจ กลุ่มตัวอย่างจำนวน 400 คน ใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูล วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และทดสอบสมมติฐานด้วยสถิติสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์เพียร์สัน

              ผลการวิจัยพบว่า กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่ใช้สื่อดิจิทัลมาแล้ว 1–3 ปี เปิดรับข้อมูลสุขภาพผ่านสื่อวันละ 4–6 ชั่วโมง โดยใช้อุปกรณ์หลักคือ สมาร์ทโฟน และมีวัตถุประสงค์หลักเพื่อการติดต่อสื่อสาร เนื้อหาด้านสุขภาพที่เปิดรับส่วนใหญ่เกี่ยวข้องกับการป้องกันโรคและความรู้เกี่ยวกับโรค กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่ตระหนักว่าภาพหรือเนื้อหาสุขภาพในสื่อดิจิทัลอาจถูกดัดแปลงก่อนเผยแพร่ และพบข่าวปลอมมากที่สุดผ่านแอปพลิเคชัน LINE ทั้งนี้ กลุ่มตัวอย่างมีการตรวจสอบข้อมูล โดยพิจารณารูปภาพ วิดีโอ หรือหลักฐานประกอบก่อนเชื่อหรือส่งต่อ

              ผลการทดสอบสมมติฐานพบว่า ความถี่ในการใช้สื่อและการรู้เท่าทันการสื่อสารสุขภาพมีความสัมพันธ์เชิงบวก
กับทักษะการรู้เท่าทันสื่ออย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ข้อเสนอแนะสำคัญคือ ควรส่งเสริมให้ประชาชนอายุ 60 ปีขึ้นไป   มีทักษะในการวิเคราะห์ ตรวจสอบ และประเมินความน่าเชื่อถือของข้อมูลข่าวสารด้านสุขภาพ เพื่อเตรียมความพร้อม
เข้าสู่สังคมสูงอายุอย่างมีคุณภาพ

เอกสารอ้างอิง

กาญจนา แก้วเทพ. (2552). ศาสตร์แห่งสื่อและวัฒนธรรมศึกษา. ภาพพิมพ์.

ธนากร ภูมิรัตน์. (2563). การรู้เท่าทันสื่อสุขภาพของผู้สูงอายุในยุคดิจิทัล. วารสารสุขภาพและการพัฒนา, 38(3), 45–59.

เพ็ญศรี วัฒนสุข. (2561). พฤติกรรมการใช้สื่อกับการรู้เท่าทันสื่อของผู้สูงอายุในเขตเทศบาลเมืองนครราชสีมา. วารสารนิเทศศาสตร์, 36(2), 77–94.

วิมลศิริ เกษประทุม. (2562). การรับรู้ข้อมูลข่าวสารสุขภาพของผู้สูงอายุในเขตเทศบาลเมือง จังหวัดขอนแก่น. วารสารสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์, 45(1), 112–129.

ศิริวรรณ อรุณทิพย์ไพฑูรย์. (2567). ข้อเสนอเชิงนโยบายเพื่อรองรับสังคมผู้สูงอายุของประเทศไทย. กลุ่มการพัฒนามาตรการกลไก สำนักส่งเสริมและพิทักษ์ผู้สูงอายุ กรมกิจการผู้สูงอายุ กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์.

สำนักงานสถิติจังหวัดร้อยเอ็ด. (2561). รายงานสถิติจังหวัดร้อยเอ็ด. สำนักงานสถิติจังหวัดร้อยเอ็ด. https://roiet.nso.go.th/images/61.pdf

สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2565, 21 กุมภาพันธ์). เศรษฐกิจไทยไตรมาสที่สี ทั้งปี 2564 และแนวโน้มปี 2565. สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. https://www.nesdc.go.th/thai-economy-in-the-fourth-quarter-of-2021-and-outlook-for-2022/

สุรพงษ์ โสธนะเสถียร. (2556). ทฤษฎีการสื่อสาร. ระเบียงทอง.

UNESCO. (2013). Global media and information literacy assessment framework. UNESCO.

World Health Organization. (2021, January 14). Decade of healthy ageing: Baseline report. World Health Organization. https://www.who.int/publications/i/item/9789240017900

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-08-28

รูปแบบการอ้างอิง

อรัญมาตย์ อ. (2026). การสื่อสารสุขภาพและการรู้เท่าทันสื่อในการเตรียมความพร้อมเข้าสู่สังคมสูงอายุ ของประชากรในเขตอำเภอเมือง จังหวัดร้อยเอ็ด. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏร้อยเอ็ด, 20(2), 19–30. สืบค้น จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/reru/article/view/294348

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย