ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมการท่องเที่ยววิถีใหม่ (New Normal) ของนักท่องเที่ยวชาวไทยในเขตอำเภอเมืองระนอง จังหวัดระนอง
คำสำคัญ:
ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาด, การท่องเที่ยววิถีใหม่, พฤติกรรมของนักท่องเที่ยวในรูปแบบท่องเที่ยววิถีใหม่บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมการท่องเที่ยววิถีใหม่ (New Normal) ของนักท่องเที่ยวชาวไทยในเขตอำเภอเมืองระนอง จังหวัดระนอง โดยเป็นการศึกษางานวิจัยเชิงปริมาณ
กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย คือ นักท่องเที่ยวชาวไทยที่เดินทางมาท่องเที่ยวในเขตอำเภอเมืองระนอง จังหวัดระนองจำนวน 400 คน ผู้วิจัยใช้แบบสอบถามในการเก็บรวมรวมข้อมูล และนำข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์ด้วยโปรแกรมทางสถิติ โดยใช้สถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ ด้วยเทคนิควิธี Enter ใช้ระดับความเชื่อมั่น 95% เพื่ออธิบายพฤติกรรมของนักท่องเที่ยวในการท่องเที่ยววิถีใหม่ (New Normal)
ผลการวิจัยพบว่า ระดับความคิดเห็นของปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดในการท่องเที่ยววิถีใหม่ (New Normal) ของนักท่องเที่ยวชาวไทยในเขตอำเภอเมืองระนอง จังหวัดระนอง โดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด เมื่อวิเคราะห์เป็นรายด้าน พบว่าปัจจัยที่มีค่าเฉลี่ยมากที่สุด คือ ด้านกระบวนการให้บริการ รองลงมา คือ ด้านลักษณะทางกายภาพ ด้านบุคลากรหรือพนักงานด้านผลิตภัณฑ์ ด้านช่องทางการจัดจำหน่าย ด้านราคา และด้านการส่งเสริมการตลาด ตามลำดับ และผลการทดสอบสมมติฐาน พบว่าปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมการท่องเที่ยววิถีใหม่ (New Normal) ของนักท่องเที่ยวชาวไทยในเขตอำเภอเมืองระนอง จังหวัดระนอง ได้แก่ ด้านผลิตภัณฑ์ ด้านราคา ด้านช่องทางการจัดจำหน่าย ด้านบุคลากร หรือพนักงานด้านกระบวนการให้บริการ และด้านลักษณะทางกายภาพ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ที่ระดับ 0.05 ส่วนด้านการส่งเสริมการตลาดไม่มีผลต่อพฤติกรรมการท่องเที่ยววิถีใหม่ (New Normal) ภายใต้วิกฤตโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2566). สถิติด้านการท่องเที่ยวปี 2566 (Tourism Statistics 2023). สืบค้นเมื่อ 20 กุมภาพันธ์ 2566, จาก https://www.mots.go.th/news/category
กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2564). สรุปสถานการณ์พักแรม จำนวนผู้เยี่ยมเยือน และรายได้จากผู้เยี่ยมเยือน เดือนมกราคม- ธันวาคม 2564. สืบค้นเมื่อ 29 กันยายน 2564, จากhttps://www.mots.go.th/more_news_new.php?cid=639&fbclid
ชนิสรา กุลสันติวงศ์. (2564). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจเดินทางท่องเที่ยวของนักท่องเที่ยวชาวไทย Generation Y หลังโรคระบาดโควิด-19. การค้นคว้าอิสระ บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการ. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.
ณรงค์ โพธิ์พฤกษานันท์. (2551). ระเบียบวิธีวิจัย. กรุงเทพฯ: ส.เอเซียเพรส.
ดาวเดือน อินเตชะ, พิมพ์พิศา จันทร์มณี และภูดิส เหล็งพั้ง. (2565). ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดที่ส่งผลต่อพฤติกรรมการท่องเที่ยวของนักท่องเที่ยวที่เดินทางเข้ามาท่องเที่ยวในจังหวัดลำปาง. ลำปาง: วิทยาลัยอินเตอร์เทคลำปาง.
บุญเลิศ จิตตั้งวัฒนา. (2548). อุตสาหกรรมการท่องเที่ยว. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ธงชัย สันติวงษ์. (2540). พฤติกรรมการบริโภคทางการตลาด (พิมพ์ครั้งที่ 9). กรุงเทพฯ: ไทยวัฒนาพานิช.
ธนันธร มหาพรประจักษ์. (2563). ปรับธุรกิจให้อยู่รอดในยุค New Normal. ฝ่ายนโยบายการเงินธนาคารแห่งประเทศไทย. สืบค้นเมื่อ 20 สิงหาคม 2564, จาก https://www.bot.or.th/th/research-and-publications/articles-and-publications/articles/Article_19Oct2020.html
ธานินทร์ ศิลป์จารุ. (2548). การวิจัยและการวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติด้วย SPSS (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ: วี.อินเตอร์ พริ้นท์.
ปฐมพงษ์ บำเริบ. (2564). ปัจจัยส่วนประสมทางด้านการตลาดบริการ ที่มีผลต่อการเลือกเส้นทางการท่องเที่ยวย่านริมน้ำ
ฝั่งธนบุรี. วารสารเกษตรศาสตร์ธุรกิจประยุกต์, 15(23), 59-78.
โพสต์ทูเดย์. (2021). Klook แนะ 7 เทรนด์ท่องเที่ยวยุคใหม่. สืบค้นเมื่อ 15 ธันวาคม 2564, จาก https://www.posttoday.com/business/663358
มหาวิทยาลัยมหิดล. (2564). NEO Tourism ท่องเที่ยวมิติใหม่ เจาะอินไซต์นักเดินทาง. สืบค้นเมื่อ 2 มกราคม 2565,
จาก https://techsauce.co/pr-news/cmmu-study-about-neo-tourism-trends
วาธิยา จุนเนียง และสุมาลี สว่าง. (2564). ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดบริการและกลุ่มอ้างอิงที่ส่งผลต่อการตัดสินใจ
เลือกใช้บริการสถานที่พักตากอากาศจังหวัดกาญจนบุรีในช่วงโควิด 19. วิทยานิพนธ์ บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต
สาขาวิชาบริหารธุรกิจ. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยรังสิต.
ศิริมา แก้วเกิด, ภคพล สุนทรโรจน์ และพิชุดา การีเวท. 2565. ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาด 7Ps ที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจเลือกที่พักแรมของนักท่องเที่ยวในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลสุวรรณภูมิ.
สำนักงานจังหวัดระนอง. (2563). แผนพัฒนาจังหวัดระนอง พ.ศ. 2566-2570. ระนอง: สำนักงานจังหวัดระนอง.
เสรี วงษ์มณฑา. (2542). กลยุทธ์การตลาด การวางแผนการตลาด. กรุงเทพฯ: ธีระฟิล์มและไซเท็ก.
Belsley, D. A. 1991. Conditioning diagnostics collinearity and weak data in regression. New York: Willey.
Cronbach, L. J. (1990). Essential of psychological testing (5th ed.). New York: Harper Collins Publisher.
Foxall, G. R. and Yani-de-Soriano, M. M. (2005). Situational influences on consumers' attitudes and behavior. Journal of Business research, 58(4), 518-525.
Kotler, P. (2003). Marketing management (11th ed.). Upper Saddle River, New Jersey: Prentice-Hall.
Likert, R. (1967). The Method of Constructing and Attitude Scale. New York: Wiley & Son.
Yamane, T. (1973). Statistics: An Introductory Analysis (3rd ed.). New York: Harper and Row.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2023 มหาวิทยาลัยราชภัฏร้อยเอ็ด
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารมหาวิทยาลัยราชภัฎร้อยเอ็ด
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยราชภัฎร้อยเอ็ด และคณาจารย์ท่านอื่นๆในมหาวิทยาลัยฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
