ผลการจัดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้เทคนิคการเรียนรู้ร่วมกันแบบออนไลน์สำหรับนักศึกษา คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏร้อยเอ็ด
คำสำคัญ:
กิจกรรมการเรียนรู้, เทคนิคการเรียนรู้ร่วมกัน, การเรียนรู้ออนไลน์บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อพัฒนากิจกรรมการจัดการเรียนรู้โดยใช้เทคนิคการเรียนรู้ร่วมกันแบบออนไลน์ สำหรับนักศึกษา คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏร้อยเอ็ด ให้เป็นไปตามเกณฑ์ 80/80 2) เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์
ของกิจกรรมการจัดการเรียนรู้โดยใช้เทคนิคการเรียนรู้ร่วมกันแบบออนไลน์ 3) เพื่อศึกษาทักษะการทำงานเป็นทีมของผู้เรียน
ที่เรียนด้วยกิจกรรมการจัดการเรียนรู้โดยใช้เทคนิคการเรียนรู้ร่วมกันแบบออนไลน์ 4) เพื่อศึกษาความคิดเห็นของผู้เรียนที่มีต่อการจัดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้เทคนิคการเรียนรู้ร่วมกันแบบออนไลน์ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย เป็นนักศึกษาคณะครุศาสตร์
ชั้นปีที่ 1 จำนวน 28 คน ได้มาโดยวิธีการสุ่มแบบกลุ่ม (Cluster Sampling) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย กิจกรรม
การจัดการเรียนรู้โดยใช้เทคนิคการเรียนรู้ร่วมกันแบบออนไลน์ แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนซึ่งมีค่าความเชื่อมั่น 0.86
แบบประเมินทักษะการทำงานเป็นทีมซึ่งมีค่าความเชื่อมั่น 0.79 และแบบสอบถามความคิดเห็นที่มีต่อกิจกรรมการจัดการเรียนรู้
โดยใช้เทคนิคการเรียนรู้ร่วมกันแบบออนไลน์ ซึ่งมีค่าความเชื่อมั่น 0.82 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ค่าร้อยละ
ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติทดสอบค่าที ผลการวิจัยพบว่า 1) ประสิทธิภาพของการจัดการเรียนรู้โดยใช้เทคนิคการเรียนรู้ร่วมกันแบบออนไลน์ เท่ากับ 81.99/78.93 ซึ่งเป็นไปตามเกณฑ์ 80/80 ที่ตั้งไว้ 2) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3) ทักษะการทำงานเป็นทีมของผู้เรียนที่เรียนด้วยเทคนิคการเรียนรู้ร่วมกันแบบออนไลน์ภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด 4) ความคิดเห็นของผู้เรียนที่มีต่อการจัดการเรียนรู้โดยใช้เทคนิคการเรียนรู้ร่วมกันแบบออนไลน์ภาพรวมอยู่ในระดับมาก
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม. (2561). กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม. สืบค้นเมื่อ 10 พฤษภาคม 2565, จาก http://www.mdes.go.th/ uploads/tinymce/source/รายงานผลการดำเนินงาน
เขมณัฏฐ์ มิ่งศิริธรรม. (2554). การบูรณาการวิธีการเรียนแบบร่วมมือกับการเรียนร่วมกัน. วารสาร Veridian E-Journal SU, 4(1), 435-444.
จินตนา ถ้ำแก้ว, ภาคภูมิ อัศววงศ์อารยะ, พนิดา หอมแพน และกนกศักดิ์ ศรีเมฆ. (2565). การออกแบบและพัฒนาระบบการเรียนการสอนออนไลน์: วิชาวัสดุวิศวกรรม. วารสาร วิชาการสถาบันการอาชีวศึกษาภาคใต้ 1, 7(1), 152-161.
ฐิติชัย รักบำรุง. (2565). การพัฒนารูปแบบการฝึกอบรมออนไลน์ร่วมกับการใช้สถานการณ์จริงเพื่อส่งเสริมการทำงานเป็นทีม สำหรับนิสิตปริญญาตรี สาขาเทคโนโลยีการศึกษา: The Development of Online Training with Real Situations to Encourage Team Working for Undergraduate Students in Educational Technology Major. HRD JOURNAL, 13(1), 94-114.
ธงชัย แกละมงคล. (2560). การพัฒนาสื่อสังคมออนไลน์ร่วมกับการเรียนแบบร่วมมือ เรื่อง การออกแบบกราฟิก ด้วยโปรแกรมคอมพิวเตอร์ที่มีต่อความสามารถในการออกแบบของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนสารสาสน์ประชาอุทิศพิทยาคาร. การค้นคว้าอิสระศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาเทคโนโลยีการศึกษา. นครปฐม: มหาวิทยาลัยศิลปากร.
บุญชม ศรีสะอาด. (2546). การพัฒนาหลักสูตรและการวิจัยเกี่ยวกับหลักสูตร. กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
ประภาภรณ์ พลเยี่ยม. (2561). การพัฒนาทักษะการทำงานเป็นทีมโดยใช้การจัดการเรียนรู้แบบจิ๊กซอว์ ร่วมกับสื่อสังคมออนไลน์ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาป่ที่ 5. วิทยานิพนธ์ ครุศาสตมหาบัณฑิต สาขาวิชาคอมพิวเตอร์ศึกษา. มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
ประสาท เนืองเฉลิม. (2558). การเรียนรู้วิทยาศาสตร์ในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ปรัชญนันท์ นิลสุข. (2547). อีเลินนิ่ง (e-Learning). วารสารวิทยบริการ, 15(2), 1-6.
มนสิชา เปล่งเจริญศิริชัย. (2558). การเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 ที่เรียนด้วยการเรียนแบบร่วมมือกับการเรียนแบบผสมผสานร่วมกับการเรียนแบบร่วมมือ. วารสารบัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศิลปากร, 8(2), 950-966.
เรวดี ศรีสุข. (2561). การประยุกต์ใช้ทฤษฎกีารเรียนรู้แบบร่วมมือ (Co-operative learning) ในการออกแบบจัดการเรียนการสอน. วารสารวิทยาลัยการพยาบาลบรมราชชนนี, 2(1), 5-16.
วิทยา วาโย, อภิรดี เจริญนุกูล, ฉัตรสุดา กานกายันต์ และจรรยา คนใหญ่. (2563). การเรียนการสอนแบบออนไลน์ภายใต้
สถานการณ์แพร่ระบาดของไวรัส COVID-19: แนวคิดและการประยุกต์ใช้จัดการเรียนการสอน. วารสารส่งเสริม
สุขภาพและอนามัยสิ่งแวดล้อม, 14(34), 285-298.
วิไลลักษณ์ แช่โล้ว, พิชญาภา ยวงสร้อย และภาสกร เรืองรอง. (2565). การเรียนการสอนออนไลน์โดยรูปแบบ TPACK
เพื่อส่งเสริมการทำงานเป็นทีม สำหรับนิสิตปริญญาตรี. วารสารศึกษาศาสตร์ มสธ., 15(2), 102-116.
วัฒนาพร ระงับทุกข์. (2545). แผนการสอนที่เน้นผู้เรียนเป็นศูนย์กลาง (พ. 2 Ed.). กรุงเทพฯ: แอล ที เพรส.
สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2559). การจัดสรรทรัพยากรสัมพันธ์กับผลการเรียนรู้อย่างไร. สืบค้นเมื่อ 14 พฤษภาคม 2565, จาก http://pisathailand.ipst.ac.th/issue-2016-1
สุริยะ วชิรวงศ์ไพศาล, วิบูลย์ ผกามาศ, ปรางทิพย์ เสยกระโทก, ประพัฒน์พงศ์ สนทฤทธิ์ และพงษ์ศักดิ์ ผกามาศ. (2565). การพัฒนาแพลตฟอร์มการเรียนการสอนออนไลน์วิชาการบัญชีเบื้องต้น โดยใช้เทคนิคการจัดการเรียนรู้ร่วมกัน
ร่วมกับการเรียนการสอนกรณีศึกษาสำหรับผู้เรียนระดับอาชีวศึกษา. วารสารคุรุสภาวิจารย์, 3(2), 79-93.
สุวิมล ติรกานันท์. (2549). การใช้สถิติในงานวิจัยทางสังคมศาสตร์: แนวทางสู่การปฏิบัติ (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ. (2553). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 และแก้ไขฉบับเพิ่มเติม ครั้งที่ 3 (2553). กรุงเทพฯ: สํานักนายกรัฐมนตรี.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2561). ยุทธศาสตร์ชาติ พ.ศ. 2561-2580. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
หนึ่งฤทัย มะลาไวย์, อรพินทร์ ชูชม และนริสรา พึ่งโพธิ์สภ. (2565). การทำงานเป็นทีมของนักเรียน: ปัจจัยเชิงสาเหตุข้อเสนอแนะในการวิจัย. Journal of Roi Kaensarn Academi, 7(3), 425-438.
Johnson, D. W. and Johnson, R. T. (2004). Cooperation and the Use of Technology. In D. H. Jonassen (Ed.), Handbook of research on educational communications and technology.
Nickel, C. E. (2010). The effects of cooperative and collaborative strategies on student achievement
and satisfaction in blended and online learning environments. Norfolk: Old Dominion University.
Palloff, R. M. and Pratt, K. (2010). Collaborating online: Learning together in community (32nd). New York: John Wiley & Sons.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2023 มหาวิทยาลัยราชภัฏร้อยเอ็ด
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารมหาวิทยาลัยราชภัฎร้อยเอ็ด
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยราชภัฎร้อยเอ็ด และคณาจารย์ท่านอื่นๆในมหาวิทยาลัยฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
