การพัฒนารูปแบบการส่งเสริมศักยภาพด้านการสอนทักษะอาชีพของครู โรงเรียนกุตาไก้วิทยาคม สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา มัธยมศึกษานครพนม
คำสำคัญ:
การพัฒนารูปแบบ, การส่งเสริมศักยภาพ, การสอนทักษะอาชีพบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาองค์ประกอบของศักยภาพด้านการสอนทักษะอาชีพของครู 2) พัฒนารูปแบบการส่งเสริมศักยภาพด้านการสอนทักษะอาชีพของครู โรงเรียนกุตาไก้วิทยาคม และ 3) ประเมินประสิทธิผลของรูปแบบการส่งเสริมศักยภาพด้านการสอนทักษะอาชีพของครู โรงเรียนกุตาไก้วิทยาคม กลุ่มเป้าหมาย ได้แก่ ครู โรงเรียนกุตาไก้วิทยาคม จำนวน 25 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสังเคราะห์องค์ประกอบของศักยภาพการสอนทักษะอาชีพ
ของครู แบบประเมินความต้องการจำเป็นของการพัฒนาศักยภาพด้านการสอนทักษะอาชีพของครู แบบทดสอบความรู้
ความเข้าใจด้านการสอนทักษะอาชีพของครู แบบประเมินความพึงพอใจของครูผู้สอนต่อรูปแบบการส่งเสริมศักยภาพ
ด้านการสอนทักษะอาชีพของครู สถิติที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าดัชนีประสิทธิผล
ของรูปแบบ ผลการวิจัย พบว่า 1) องค์ประกอบของศักยภาพด้านการสอนทักษะอาชีพของครู มี 5 องค์ประกอบ ได้แก่
ความยืดหยุ่นและการปรับตัว ทักษะทางสังคม ความคิดริเริ่มสร้างสรรค์ การเป็นผู้สร้างและผู้ผลิต และทักษะภาวะผู้นำ
2) รูปแบบการส่งเสริมศักยภาพด้านการสอนทักษะอาชีพของครูโรงเรียนกุตาไก้วิทยาคม ประกอบด้วย หลักการ วัตถุประสงค์ เนื้อหา กระบวนการพัฒนา และ การวัดและการประเมินผล และ 3) ครูมีศักยภาพด้านการสอนทักษะอาชีพหลังเข้าร่วมทดลองใช้รูปแบบเพิ่มขึ้น โดยค่าดัชนีประสิทธิผล เท่ากับ 0.8499 คิดเป็นร้อยละ 84.99 และมีความพึงพอใจต่อรูปแบบ
การส่งเสริมศักยภาพด้านการสอนทักษะอาชีพของครู ในระดับมากที่สุด
เอกสารอ้างอิง
กรมวิชาการ. (2542). กระบวนการเรียนรู้และยุทธศาสตร์การเรียนรู้. กรุงเทพฯ: เดอะมาสเตอร์กรุ๊ปแมนเนจเม้นท์.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุม
สหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). ตัวชี้วัดและหลักสูตรแกนกลาง กลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ (ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2560)
ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตร
แห่งประเทศไทย จำกัด.
กัญญภัทร จำปาทอง. (2559). แนวทางการส่งเสริมการเรียนรู้ของเยาวชนเรื่องทักษะอาชีพผ่านสื่อโทรทัศน์ในศตวรรษที่ 21.
วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยอีสเทิร์นเอเชีย, 6(3), 69-79.
ชัยศาสตร์ คเชนทร์สุวรรณ. (2563). การพัฒนาภาวะผู้นำของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษา. วารสารบรรณศาสตร์ มศว.
(1), 18-28.
โชติญา เผ่าจินดา. (2560). การตรวจสอบความตรงของโมเดลทักษะชีวิตและอาชีพในศตวรรษที่ 21 สำหรับนักเรียน
ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6. วารสารมหาวิทยาลัยศิลปากร, 10(1), 458-470.
ดวงรัตน์ บุญวัน. (2552). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความคิดสร้างสรรค์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่
การศึกษาสุพรรณบุรี. วิทยานิพนธ์ ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิจัยและประเมินผลการศึกษา. กาญจนบุรี:
มหาวิทยาลัยราชภัฏกาญจนบุรี.
ทองม้วน โยธชัย. (2561). โปรแกรมพัฒนาครูด้านการจัดการเรียนรู้ที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญสําหรับสถานศึกษาสังกัดสำนักงาน
เขต พื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 21. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏร้อยเอ็ด, 13(3), 139-148.
พันธ์ ทองชุมนุม. (2547). การสอนวิทยาศาสตร์ระดับประถมศึกษา. กรุงเทพฯ: โอเดียนสโตร์.
เพ็ญนภา กุลนภาดล. (2562). การพัฒนาทักษะอาชีพและการดำรงชีพสำหรับการเรียนรู้ศตวรรษที่ 21 ด้วยกระบวนการ
เชิงจิตวิทยาเสริมสร้างศักยภาพแห่งตน. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
มนสิช สิทธิสมบูรณ์. (2563). การจัดการเรียนรู้และการสอน. พิษณุโลก: มหาวิทยาลัยนเรศวร.
มาลี จุฑา. (2544). การประยุกต์จิตวิทยาเพื่อการเรียนรู้. กรุงเทพฯ: พัฒนาศึกษา.
วิจารณ์ พานิช. (2556). วิถีสร้างการเรียนรู้เพื่อศิษย์ในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ: ตถาตาพลับลิเคชั่น จำกัด.
ศุภโชค ปิยะสันติ์. (2558). รูปแบบการจัดการศึกษาขั้นพื้นฐานเพื่อการประกอบอาชีพสำหรับ โรงเรียนในพื้นที่สูง
และถิ่นทุรกันดาร บทเรียนจากโรงเรียนที่มีวิธีปฏิบัติที่ดี. วารสารการวิจัยกาสะลองคำ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่,
(2), 175-189.
สุรินทร์ ภูสิงห์. (2562). การพัฒนารูปแบบการจัดการศึกษาโดยบูรณาการปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง ในโรงเรียนมัธยมศึกษา
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาอุบลราชธานี. ดุษฎีนิพนธ์ การศึกษาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารและพัฒนา
การศึกษา. มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2557). แนวทางการจัดทักษะการเรียนรู้สำหรับผู้เรียนในศตวรรษที่ 21
สำนักนโยบายและแผนการศึกษาขั้นพื้นฐาน. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2563). นโยบาย สพฐ.วิถีใหม่ วิถีคุณภาพ. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการ
การศึกษาขั้นพื้นฐาน.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานครพนม. (2563). นโยบายสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานครพนม
ประจำปีการศึกษา 2563. นครพนม: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานครพนม.
สำนักเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแหงชาติ พ.ศ. 2560-2579. กรุงเทพฯ: พริกหวานกราฟฟิค.
อนุสรา พิพิทธภัณฑ์, ศิกานต์ เพียรธัญญกรณ์ และสุรัตน์ ดวงชาทม. (2564). รูปแบบการพัฒนาภาวะผู้นำเชิงบูรณาการของครู
โรงเรียนประถมศึกษา สังกัดสำนักงานศึกษาธิการภาค 11. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏรอยเอ็ด, 15(2), 32-41.
Nwogu, V. C. (2016). Parenting styles and social interaction of senior secondary school student in IMO
state, Nigeria. International Educational Applied Scientific Research Journal, 1(1), 17-26.
Stogdill, R. M. (1974). Handbook of Leadership: A survey of theory and research. New York: Free Press.
Wang, Y. S., Wang, H. Y. and Shee, D. Y. (2014). Measuring E-learning Systems Success in an Organizational
Context: Scale Development and Validation. American Educational Research Journal, 41(2),
-269.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2023 มหาวิทยาลัยราชภัฏร้อยเอ็ด
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารมหาวิทยาลัยราชภัฎร้อยเอ็ด
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยราชภัฎร้อยเอ็ด และคณาจารย์ท่านอื่นๆในมหาวิทยาลัยฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
