ผลการจัดการเรียนรู้โดยใช้เทคนิคกลุ่มร่วมกันคิดร่วมกับการจัดการเรียนรู้แบบโครงงาน เพื่อส่งเสริมทักษะการทำงานเป็นทีมของนักศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี
คำสำคัญ:
เทคนิคกลุ่มร่วมกันคิด, , การจัดการเรียนรู้แบบโครงงาน, ทักษะการทำงานเป็นทีมบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของผู้เรียนก่อนและหลังเรียนโดยใช้เทคนิคกลุ่มร่วมกันคิดร่วมกับการจัดการเรียนรู้แบบโครงงาน 2) เพื่อเปรียบเทียบทักษะการทำงานเป็นทีมของผู้เรียนก่อน
และหลังเรียนโดยใช้เทคนิคกลุ่มร่วมกันคิดร่วมกับการจัดการเรียนรู้แบบโครงงาน กลุ่มตัวอย่างคือนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรีที่ลงทะเบียนเรียนรายวิชาการออกแบบโปรแกรมการสอนผ่านเว็บภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2563 จำนวน 37 คน ได้มาโดยการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยได้แก่ 1) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนก่อนและหลังเรียน
2) แบบประเมินทักษะการทำงานเป็นทีม การวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าที (t-test)
ผลการวิจัยพบว่า 1) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของผู้เรียนสูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 และ
2) ทักษะการทำงานเป็นทีมของผู้เรียนหลังเรียนโดยใช้เทคนิคกลุ่มร่วมกันคิดร่วมกับการจัดการเรียนรู้แบบโครงงานสูงขึ้น
อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 เมื่อพิจารณาพบว่า ด้านความสมัครใจและเต็มใจทำงาน ด้านความเสมอภาคในการทำงาน ด้านเป้าหมายในการทำงาน ด้านความรับผิดชอบร่วมกัน และด้านการใช้ทรัพยากรร่วมกัน สูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ
ที่ระดับ .01 ทุกด้าน
เอกสารอ้างอิง
กัญญาภัทร แสงแป้น. (2562). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้โดยใช้โครงงานร่วมกับสื่อสังคมออนไลน์เพื่อเสริมสร้างทักษะการพูดเพื่อการสื่อสาร สำหรับนักศึกษาครู. ดุษฎีนิพนธ์ ศึกษาศาสตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ทิพวิมล ชมภูคำ และอภิชาติ เหล็กดี. (2560). ผลการจัดการเรียนรู้โดยใช้โครงงานเป็นฐาน เพื่อพัฒนาทักษะด้านการเขียนโปรแกรมในระบบเว็บสำหรับนักศึกษาระดับปริญญาตรี. รายงานสืบเนื่องการประชุมวิชาการระดับชาติ การจัดการเทคโนโลยีและนวัตกรรม ครั้งที่ 3. มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
มนต์ชัย เทียนทอง. (2554). การออกแบบและพัฒนาบทเรียนคอมพิวเตอร์. กรุงเทพฯ: ศูนย์ผลิตตำราเรียน สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ.
วัชรินทร์ โพธิ์เงิน, พรจิต ประทุมสุวรรณ และสันติ หุตะมาน. (2557). การจัดการเรียนการสอนแบบโครงงานเป็นฐาน. สืบค้นเมื่อ 20 กรกฎาคม 2563, จาก http://www.fte.kmutnb.ac.th/km/project-based%20learning.pdf
ศิริพล แสนบุญส่ง, ธันว์รัชต์ สินธนะกุล และกฤช สินธนะกุล. (2561). การสังเคราะห์รูปแบบการเรียนการสอนแบบโครงงานเป็นฐานผ่านสิ่งแวดล้อมทางการเรียนรู้บนคลาวด์คอมพิวติง เพื่อส่งเสริมผลงานสร้างสรรค์และทักษะการทำงานร่วมกันเป็นทีมของนักศึกษาระดับปริญญาตรี. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏภูเก็ต, 14(2), 299-324.
อรพรรณ คิอินธิ และไพบูลย์ ลิ้มมณี. (2562). การพัฒนาแนวทางการทำงานเป็นทีมของครูสำหรับสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 21. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏร้อยเอ็ด, 13(3), 94-103.
Aksela, M. K. and Haatainen, O. M. (2019). Project-Based Learning (PBL) in practise: Active teachers’ views of its advantages and challenges. Proceedings of the 5th International STEM in Education conference: Integrated Education for the Real World. 9–16.
Alves, A. C., Mesquita, D., Moreira, F. and Fernandes, S. (2012). Teamwork in Project-Based Learning: engineering students’ perceptions of strengths and weaknesses. International Symposium on Project Approaches, S. Paulo. 26-27 July. Retrieved July 20, 2020, from http://hdl.handle.net/1822/36308
Autapao, K. and Minwong, P. (2018). Effects of basic character design and animation concepts using the flipped learning and project-based learning approach on learning achievement and creative thinking of higher education students. AIP Conference Proceedings 1923, 030003 (2018); https://doi.org/10.1063/1.5019494.
Çakici, Y. and Turkmen, N. (2013). An investigation of the effect of project-based learning approach on children’s achievement and attitude in science. The online journal of science and technology, 3(2), 9-17.
Child, S. F. J. and Shaw, S.D. (2016). Collaboration in the 21st century: Implications for assessment. Research Matters: A Cambridge Assessment publication, 22, 17–22. Retrieved July 20, 2020, from https://www.academia.edu/30976138/Collaboration_in_the_21st_century_Implications_for _assessment.
Indarti, D. and Pramudya, I. (2017, December). Numbered head together with scientific approach in geometry learning. In Journal of Physics: Conference Series, 943(1), 012028. IOP Publishing.
Lamhot N. (2019). The Effectiveness of Number Head Together Strategy on Improving Students’ English Achievement at XYZ School. International Journal of Research–Granthaalayah, 7(10), 362-370. DOI: https://doi.org/10.29121/granthaalayah.v7.i10.2019.406
Maman, M. and Rajab, A. (2016). The Implementation of Cooperative Learning Model ‘Number Heads Together (NHT)’ in Improving the Students’ Ability in Reading Comprehension. International Journal of Evaluation and Research in Education (IJERE), 5(2), 174-180. DOI: 10.11591/ijere.v5i2.4536.
Nasrun. (2016). The Use of Cooperative Learning With Number Head Together Model to Improve the Students’ Mathematics Subject. IOSR Journal of Mathematics (IOSR-JM), 12(5), 113-117. DOI: 10.9790/5728-120501113117.
Nursyamsi, S.Y. and Aloysius, D. C. (2016). The Effect of Numbered Heads Together (NHT) Learning Strategy on The Retention of Senior High School Students in Muara Badak, East Kalimantan, Indonesia. 10.5281/zenodo.154450. Retrieved July 30, 2020, from https://zenodo.org/record/154450#.YBV_zej7SUk
UNICEF MENA Regional Office. (2017). The Twelve Core Life Skills. Retrieved July 27, 2020, from http://education2030-arab-states.org/PDF/d816129f-5d08-40d1-9984-d587631e1b14_report1.pdf
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2022 มหาวิทยาลัยราชภัฏร้อยเอ็ด
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารมหาวิทยาลัยราชภัฎร้อยเอ็ด
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยราชภัฎร้อยเอ็ด และคณาจารย์ท่านอื่นๆในมหาวิทยาลัยฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
