ปัจจัยที่มีผลต่อภาวะหกล้มของผู้สูงอายุ ชุมชนบ้านท่าม่วง อำเภอเสลภูมิ จังหวัดร้อยเอ็ด

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาอุบัติการณ์หกล้ม และปัจจัยเสี่ยงที่มีความสัมพันธ์กับภาวะหกล้มในผู้สูงอายุ ในชุมชนบ้านท่าม่วง หมู่ 3 ตำบลท่าม่วง อำเภอเสลภูมิ จังหวัดร้อยเอ็ด ประชากร เป็นผู้สูงอายุจำนวน 112 คน กลุ่มตัวอย่าง จำนวน 83 คน ได้มาโดยการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย เป็นแบบสอบถามข้อมูลทั่วไป และแบบสอบถามเกี่ยวกับปัจจัยเสี่ยงที่สัมพันธ์กับภาวะหกล้ม วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา และการทดสอบไค-สแควร์ ผลการวิจัยพบว่าผู้สูงอายุส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง 51 คน คิดเป็นร้อยละ 61.40 ส่วนใหญ่มีช่วงอายุระหว่าง 60–69 ปี และ 70-79 ปี จำนวน 31 คน คิดเป็นร้อยละ 37.20 เท่ากัน อุบัติการณ์หกล้มในรอบ 1 ปีพบว่า ผู้สูงอายุเคยหกล้ม 47 คน คิดเป็นร้อยละ 56.60 สาเหตุที่ทำให้หกล้มมากที่สุด คือ การลื่นล้มร้อยละ 61.70 ปัจจัยเสี่ยงที่มีความสัมพันธ์กับภาวะหกล้มของผู้สูงอายุ ได้แก่ ปัจจัยเสี่ยงด้านชีวภาพ พบว่าภาวะกลั้นปัสสาวะไม่อยู่ การมองเห็น และอุปกรณ์ช่วยเดินและการเคลื่อนที่ มีความสัมพันธ์ต่อภาวะหกล้มอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p-value < .05) และอาการไม่สุขสบายใจ หดหู่ เหงา เปล่าเปลี่ยว มีความสัมพันธ์ต่อภาวะหกล้มอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p-value = .01) ปัจจัยเสี่ยงด้านสิ่งแวดล้อม พบว่าการมีเด็กเล็ก อยู่ในบ้าน ลักษณะห้องน้ำมีลักษณะเปียก/ลื่น ตลอดเวลา มีความสัมพันธ์ต่อภาวะหกล้มอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p-value < .05) และประตูบ้านมีลักษณะเลื่อน/ดึงเปิดปิด และมีสัตว์เลี้ยง (สุนัข/แมว) มีความสัมพันธ์ต่อภาวะหกล้มอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p-value = .01) ปัจจัยเสี่ยงด้านเศรษฐกิจและสังคม และปัจจัยเสี่ยงด้านพฤติกรรม ไม่มีความสัมพันธ์ต่อภาวะหกล้ม ในผู้สูงอายุ ผลการวิจัยใช้เป็นข้อมูลพื้นฐานในการวางแผนดูแลผู้สูงอายุ และนำข้อไปใช้สำหรับหมู่บ้านอื่น ๆ ในตำบลท่าม่วง