การพัฒนาชุดฝึกทักษะการอ่านและการเขียนภาษาไทย เพื่อแก้ปัญหาการอ่านไม่ออกเขียนไม่ได้ ของนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 5

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) สำรวจคำพื้นฐานภาษาไทยที่เป็นปัญหาต่อการอ่านออกเขียนได้ของนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 2) เพื่อพัฒนาชุดฝึกทักษะการอ่านและเขียนภาษาไทย ให้มีประสิทธิภาพตามเกณฑ์ 80/80 และ 3) เพื่อศึกษาผลการใช้ชุดฝึกทักษะการอ่านและการเขียนภาษาไทย กลุ่มเป้าหมาย คือ นักเรียนที่อ่านไม่ออกเขียนไม่ได้ ระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 ในเขตอำเภอบุณฑริก จังหวัดอุบลราชธานี จำนวน 33 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ 1) แบบบันทึกเอกสาร 2) แบบสัมภาษณ์ครูผู้สอน 3) ชุดฝึกทักษะ 4) แบบประเมินชุดฝึกทักษะ และ 5) แบบประเมินการใช้ชุดฝึกทักษะโดยครูผู้สอนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบทีกำลังสองของโฮเทลลิ่ง ผลการวิจัยพบว่า 1) คำพื้นฐานภาษาไทยที่เป็นปัญหาต่อการอ่านออกเขียนได้ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 มากที่สุด มีจำนวน 150 คำ 2) ชุดฝึกทักษะการอ่านและการเขียนภาษาไทย ประกอบด้วยชุดฝึกทักษะจำนวน 15 ชุดฝึก โดยมีความเหมาะสม อยู่ระหว่าง 4.27–4.58 โดยรวมมีความเหมาะสมอยู่ในระดับมากที่สุด (× ̅ =4.54, S.D. = 0.61) และมีประสิทธิภาพเท่ากับ 80.72/80.33 3) นักเรียนที่เรียนรู้ด้วยชุดฝึกทักษะมีผลคะแนนทักษะการอ่านหลังเรียน (× ̅= 12.76 , S.D. = 1.32) และทักษะการเขียนหลังเรียน (× ̅=14.27, S.D. = 1.13) สูงกว่าทักษะการอ่านการเขียนก่อนเรียน อย่างนัยสำคัญทางสถิติ ที่ระดับ .01 และผลการประเมินความเหมาะสมของชุดฝึกทักษะ โดยครูผู้สอนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โดยรวมอยู่ระดับมากที่สุด (× ̅=4.63, S.D. = 0.48)