แนวทางการส่งเสริมการศึกษาเด็กที่มีความบกพร่องทางการได้ยินในท้องถิ่น : กรณีศึกษาจังหวัดมุกดาหาร

กรณีศึกษาจังหวัดมุกดาหาร

ผู้แต่ง

  • แพรพรรณ จรูญพิทักษ์พงศ์ วิทยาลัยการปกครองท้องถิ่น มหาวิทยาลัยขอนแก่น
  • ประชาสรรค์ แสนภักดี ดร. อาจารย์ สาขาวิชาการปกครองท้องถิ่น วิทยาลัยการปกครองท้องถิ่น มหาวิทยาลัยขอนแก่น

คำสำคัญ:

แนวทางการส่งเสริมการศึกษาเด็กที่มีความบกพร่องทางการได้ยินในท้องถิ่น : คนพิการ, ผู้มีความบกพร่องทางการได้ยิน, ภาษามือ

บทคัดย่อ

บทความนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาปัญหาและอุปสรรคในการได้รับการศึกษาของเด็กที่มีความบกพร่อง ทางการได้ยิน 2) ศึกษาแนวทางการแก้ปัญหาและอุปสรรค ในการได้รับการศึกษาของเด็กที่มีความบกพร่องทางการได้ยิน 3) ศึกษาแนวทางในการส่งเสริมการศึกษาของเด็กที่มีความบกพร่องทางการได้ยินในจังหวัดมุกดาหาร โดยใช้วิธีการศึกษา เชิงคุณภาพด้วยการศึกษาเอกสาร การสัมภาษณ์ จากผู้อำนวยการ คุณครู ผู้ปกครอง นักเรียนโรงเรียนโสตศึกษาจังหวัดมุกดาหาร 21 คน ผู้อำนวยการศูนย์การศึกษาพิเศษจังหวัดมุกดาหาร 1 คน พัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์จังหวัดมุกดาหาร 1 คน ผู้บริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจังหวัดมุกดาหาร 14 คน และการสนทนากลุ่ม 12 คน จากการศึกษาพบว่า 1) ปัญหาและอุปสรรคในการได้รับการศึกษาของเด็กที่มีความบกพร่องทางการได้ยิน คือ ผู้ปกครองของเด็กที่มี ความบกพร่องทางการได้ยินเข้าไม่ถึงข้อมูลข่าวสารของภาครัฐ ทำให้เด็กเสียสิทธิและประโยชน์จากการได้รับบริการจากภาครัฐ 2) แนวทางการแก้ปัญหาและอุปสรรค ในการได้รับการศึกษาของเด็กที่มีความบกพร่องทางการได้ยิน คือ จัดรูปแบบ การประชาสัมพันธ์ในเชิงรุก ให้ผู้ปกครองสามารถเข้าถึงข้อมูลข่าวสารได้ง่ายขึ้น 3) แนวทางในการส่งเสริมการศึกษาของเด็ก ที่มีความบกพร่องทางการได้ยิน คือ พัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ควรประสานกับโรงเรียนโสตศึกษาจังหวัดมุกดาหาร เพื่อให้เด็กได้มีโอกาสแสวงหาความรู้ความสามารถ เพื่อทัดเทียมกับบุคคลทั่วไป

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงศึกษาธิการ. (2543). การคัดแยกและส่งต่อคนพิการเพื่อการศึกษา. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์คุรุสภา.

ชาญ สุปินะ. (2555). บทบาท ของเทศบาลนครปากเกร็ดในการพัฒนาคุณภาพชีวิตของคนพิการ. วิทยานิพนธ์ รัฐประศาสนศาสตร
มหาบัณฑิต สาขาวิชาวิทยาการจัดการ. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

ธนาชัย สุนทรอนันตชัย. (2553). สิทธิ เสรีภาพและความเสมอภาคทางด้านการศึกษาของคนพิการในระดับอุดมศึกษา:
ศึกษากรณีผู้ที่มีความบกพร่องทางการได้ยิน. วิทยานิพนธ์ นิติศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชานิติศาสตร์. กรุงเทพฯ:
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

พระราชบัญญัติส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการ พ.ศ. 2550. (2550). ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 124 ตอนที่ 61 ก.
สืบค้นเมื่อ 27 มีนาคม 2559, จาก https://www.moe.go.th/moe/nipa/ed_law/p.r.g.edu38.pdf

วาสนา สินทรัพย์. (2554). บทบาทขององค์การบริหารส่วนตำบลในการฟื้นฟูสมรรถภาพคนพิการตำบลคำเขื่อนแก้ว อำเภอสิรินธร
จังหวัดอุบลราชธานี. วิทยานิพนธ์ รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการปกครองท้องถิ่น. ขอนแก่น:
มหาวิทยาลัยขอนแก่น.

สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2559). รายงานข้อมูลสถานการณ์ด้านคนพิการในประเทศไทยประจำเดือนธันวาคม 2559.
สืบค้นเมื่อ 5 เมษายน 2559, จาก https://dep.go.th/th/home

อัมพิกา อนวัช. (2554). การส่งเสริมพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการของเทศบาลตำบลหนองเบน อำเภอเมืองนครสวรรค์
จังหวัดนครสวรรค์. วิทยานิพนธ์ รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการปกครองท้องถิ่น. ขอนแก่น: มหาวิทยาลัยขอนแก่น.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2019-08-30

รูปแบบการอ้างอิง

จรูญพิทักษ์พงศ์ แ., & แสนภักดี ป. (2019). แนวทางการส่งเสริมการศึกษาเด็กที่มีความบกพร่องทางการได้ยินในท้องถิ่น : กรณีศึกษาจังหวัดมุกดาหาร: กรณีศึกษาจังหวัดมุกดาหาร. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏร้อยเอ็ด, 13(2), 12–19. สืบค้น จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/reru/article/view/183688

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย