การพัฒนาตัวบ่งชี้วัฒนธรรมคุณภาพของโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน
คำสำคัญ:
ตัวชี้วัด, วัฒนธรรมคุณภาพบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีความมุ่งหมายเพื่อ 1) พัฒนาตัวบ่งชี้วัฒนธรรมคุณภาพของโรงเรียนมัธยมศึกษาสังกัดสานักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน และ 2) ตรวจสอบความสอดคล้องของโมเดลการวิเคราะห์ องค์ประกอบเชิงยืนยันของตัวบ่งชี้วัฒนธรรมคุณภาพของโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน ที่พัฒนาขึ้นกับข้อมูลเชิงประจักษ์การดำเนินการวิจัย มี 3 ระยะ ประกอบด้วย ระยะที่ 1การกำหนดกรอบแนวคิดการวิจัย โดยศึกษาเอกสารงานวิจัย และการสัมภาษณ์ผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 5 คนระยะที่ 2 การพัฒนาตัวบ่งชี้วัฒนธรรมคุณภาพของโรงเรียนมัธยมศึกษา โดยสอบถามผู้เชี่ยวชาญ จำนวน 21 คนใช้เทคนิคเดลฟายแบบปรับปรุง 3 รอบ และระยะที่ 3การตรวจสอบความสอดคล้องของโมเดลโครงสร้างตัวบ่งชี้วัฒนธรรมคุณภาพของโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน ที่พัฒนาขึ้นกับข้อมูล
เชิงประจักษ์ กลุ่มตัวอย่าง เป็นผู้บริหารสถานศึกษา และครูในโรงเรียนมาตรฐานสากล ปีการศึกษา 2559 จำนวน674 คน ใช้วิธีการสุ่มตัวอย่างแบบแบ่งชั้น (Stratified Random Sampling) เครื่องมือที่ใช้ในการรวบรวมข้อมูลเป็นแบบสอบถามประมาณค่า 5 ระดับ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการหาค่าสถิติพื้นฐาน วิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยันด้วยโปรแกรมลิสเรลผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. วัฒนธรรมคุณภาพของโรงเรียนมัธยมศึกษาสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานประกอบด้วย 8 องค์ประกอบหลัก 31 องค์ประกอบย่อยและ 123 ตัวบ่งชี้ ประกอบด้วย ด้านผู้นำเน้นคุณภาพจำนวน 17 ตัวบ่งชี้ ด้านครู และบุคลากรคุณภาพ จำนวน16 ตัวบ่งชี้ ด้านผู้เรียนคุณภาพ จานวน 13 ตัวบ่งชี้ กลยุทธ์การพัฒนาคุณภาพ จานวน 14 ตัวบ่งชี้ ด้านการพัฒนาคุณภาพอย่างต่อเนื่อง จำนวน 14 ตัวบ่งชี้ ด้านทีมคุณภาพจำนวน 9 ตัวบ่งชี้ ด้านกระบวนการคุณภาพ จำนวน 19 ตัวบ่งชี้และผลลัพธ์แห่งคุณภาพ จำนวน 21 ตัวบ่งชี้2. โมเดลการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยันของตัวบ่งชี้วัฒนธรรมคุณภาพของโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน มีความสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์ (Chi-Square=48.53 df=49 p=0.49394
GFI=0.97 AGFI=0.94 RMSEA=0.000 CN=827.92) เมื่อพิจารณาค่าน้าหนักขององค์ประกอบเรียงลำดับจากมากไปหาน้อยเป็น ดังนี้ ผลลัพธ์แห่งคุณภาพ (1.00) กระบวนการคุณภาพ (0.96) ทีมคุณภาพ (0.59) ผู้เรียนคุณภาพ (0.23)การพัฒนาคุณภาพอย่างต่อเนื่อง (0.14 ) ผู้นำเน้นคุณภาพ (0.03)ครู และบุคลากรคุณภาพ (0.03) และกลยุทธ์การพัฒนาคุณภาพ(0.02) ตามลำดับ
เอกสารอ้างอิง
การศึกษา (องค์การมหาชน).
ช่วงโชติ พันธุเวช. (2552). การจัดการคุณภาพ TQM (Total Quality Management). พิมพ์ครั้งที่ 2 กรุงเทพฯ:
มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา.
นิภาพร แสนเมือง. (2557). การพัฒนาตัวบ่งชี้ภาวะผู้นำเชิงรุกของผู้บริหารโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา
สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วิทยานิพนธ์ ปร.ด. สกลนคร : มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
รัตนา ดวงแก้ว. (2556ก). “การประยุกต์ใช้งานวิจัยเพื่อพัฒนาคุณภาพการศึกษา” ในประมวลสาระชุดวิชาการวิจัย
การบริหารการศึกษา. หน่วยที่ 14 หน้า 1-79 นนทบุรี สาขาวิชาศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
วัชราภรณ์ ทีสุกะ. (2557). การพัฒนาตัวบ่งชี้การบริหารเชิงกลยุทธ์ของผู้บริหารการศึกษา สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา
ประถมศึกษา. วิทยานิพนธ์ ปร.ด. สกลนคร : มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
วิไลวรรณ มีแหยม. (2551). วัฒนธรรมโรงเรียน :กรณีศึกษาโรงเรียนศรีกระนวนวิทยาคม สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา
ขอนแก่น เขต 4. วิทยานิพน์ ค.ม. (การบริหารการศึกษา). ขอนแก่น : มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
สำนักงานรางวัลคุณภาพแห่งชาติ. (2553). เกณฑ์รางวัลคุณภาพแห่งชาติ ประจาปี 2553-2554 (TQA Criteria for
Performance Excellence 2553-2554). กรุงเทพฯ : บริษัท ศิวา โกลด์ มีเดีย จำกัด.
สำนักบริหารงานการมัธยมศึกษาตอนปลาย. (2553). แนวทางการดำเนินงานโรงเรียนมาตรฐานสากล. กรุงเทพฯ :
โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
David Parker. (2007). Organizational TheoryDesign and Change. New Jersey : Pearson Education.
Denison Daniel R. (1990). Corporate Culture and organizational Effectiveness. New York : John Wiley & Son.
Grover, V. & Darvenport T. (2001). General perspective on knowledge management: fostering
a research addenda. General of management information system, 18(1): 5-21.
Porter, Lyman W. et. al. (1975). Behavior in Organization. Tokyo : McGraw-Hill.
Schein, E.H. (1992). Organizational Culture and Leadership. San Francisco : jossey-Bass
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารมหาวิทยาลัยราชภัฎร้อยเอ็ด
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยราชภัฎร้อยเอ็ด และคณาจารย์ท่านอื่นๆในมหาวิทยาลัยฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
