การพัฒนาโปรแกรมเสริมสร้างสมรรถนะครูด้านการบริหารจัดการชั้นเรียน สำหรับโรงเรียนในสังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น จังหวัดหนองคาย จังหวัดอุดรธานีและจังหวัดบึงกาฬ

ผู้แต่ง

  • ภัทริน ไชยวงศ์ สาขาวิชาการบริหารและพัฒนาการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม
  • ธรินธร นามวรรณ สาขาวิชาการบริหารและพัฒนาการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม

คำสำคัญ:

การพัฒนาโปรแกรม, สมรรถนะครู, การบริหารจัดการชั้นเรียน

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีจุดมุงหมายเพื่อ 1) ศึกษาองค์ประกอบของสมรรถนะครูด้านการบริหารจัดการชั้นเรียน 2) ศึกษาสภาพปัจจุบัน สภาพที่พึงประสงค์และวิธีการเสริมสร้างสมรรถนะครูและ 3) พัฒนาโปรแกรมเสริมสร้าง สมรรถนะครู กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ครูจำนวน 200 คน โดยการเทียบจำนวนประชากรทั้งหมดกับตารางกำหนดขนาด กลุ่มตัวอย่างของ Krejcie & Morgan เครื่องมือที่ใช้ แบบสอบถามมาตราสวนประมาณค่า 5 ระดับ แบบสัมภาษณ์ และแบบประเมินความเหมาะสมและความเปนไปได้ สถิติที่ใชในการวิเคราะหข้อมูล ไดแก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าดัชนีความต้องการจำเปน (PNI Modified) ผลการวิจัยพบวา 1) องค์ประกอบของสมรรถนะครู ด้านการบริหารจัดการชั้นเรียน มีจำนวน 4 องค์ประกอบ 2) สภาพปัจจุบัน โดยรวมอยู่ในระดับมาก สภาพที่พึงประสงค์ โดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด และวิธีการเสริมสร้าง มี 6 วิธี และ 3) โปรแกรมเสริมสร้างสมรรถนะครู โดยรวมมีความเหมาะสมอยู่ในระดับมาก และความเป็นไปได้ของโปรแกรมอยู่ในระดับมากที่สุด

เอกสารอ้างอิง

กฤษณา คิดดี. (2547). การพัฒนารูปแบบการประเมินการจัดการเรียนการสอนที่เน้นผูเรียนเป็นสำคัญ. ดุษฎีนิพนธ์ ครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและะการสอน. กรุงเทพฯ: บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยจุฬาลงกรณมหาวิทยาลัย.

ฆนัท ธาตุทอง. (2552). การจัดการชั้นเรียน : ห้องเรียนแห่งความสุข (Classroom Management : Happiness Classroom). กรุงเทพฯ: เพชรเกษมการพิมพ์.

ชาญชัย อาจิณสมาจาร. (2544). การบริหารการศึกษา. กรุงเทพฯ: พิมพ์ดี.

เดือนเพ็ญ สุขสมาน. (2549). การศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อการสรรค์สร้างบรรยากาศการเรียนรู้ทางบวกในห้องเรียน ของครูผู้สอนในโรงเรียนกลุ่มเขตเจ้าพระยา. วิทยานิพนธ์ การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตร และการสอน. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

ทวีศิลป สารแสน. (2543). ความสัมพันธ์ระหว่างองค์ประกอบของสภาพแวดล้อมทางการเรียนในห้องเรียน ด้านครูผู้สอนกับความพึงพอใจของนักเรียนในโรงเรียนมัธยมศึกษา. วิทยานิพนธ การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ

ประดินันท์ อุปรมัย. (2543). จิตวิทยาการศึกษา. กรุงเทพฯ: เพชรเกษมการพิมพ์.

ยุวดี ยางสวย. (2550). ศึกษาสมรรถนะด้านการบริหารการจัดการในห้องเรียนของครูอาชีวศึกษา จังหวัดกาญจนบุรี. วิทยานิพนธ์ การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัย ศรีนครินทรวิโรฒ.

วัชรีวรรณ ไชยแสนทา. (2550). การพัฒนาตัวชี้วัดประสิทธิภาพการบริหารจัดการชั้นเรียน สำหรับครูประจำชั้น ระดับปฐมวัยศึกษา โรงเรียนวัดบางปะกอกกรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธ์ การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

สารสนเทศองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. (2559). แผนปฏิบัติการองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น จังหวัดหนองคาย จังหวัดอุดรธานี และจังหวัดบึงกาฬ. จังหวัดหนองคาย จังหวัดอุดรธานี และจังหวัดบึงกาฬ.

สุพจน์ อิงอาจ. (2548). อิทธิพลของสภาพแวดลอมการเรียนรู้ที่มีผลตอผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักศึกษา นิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยเอกชน. ดุษฎีนิพนธ์ ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชานิเทศศาสตร์. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยรามคาแหง.

สุวิทย์ ยอดสละ. (2557). การพัฒนาภาวะผู้นำเชิงวิสัยทัศน์ของผู้บริหารโรงเรียนประถมศึกษา สังกัดสำนักงาน คณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. ดุษฎีบัณฑิต การศึกษาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

กฤษณา คิดดี. (2547). การพัฒนารูปแบบการประเมินการจัดการเรียนการสอนที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ. ดุษฎีนิพนธ์ ครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและะการสอน. กรุงเทพฯ: บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยจุฬาลงกรณมหาวิทยาลัย.

ฆนัท ธาตุทอง. (2552). การจัดการชั้นเรียน : ห้องเรียนแหงความสุข (Classroom Management : Happiness Classroom). กรุงเทพฯ: เพชรเกษมการพิมพ์.

ชาญชัย อาจิณสมาจาร. (2544). การบริหารการศึกษา. กรุงเทพฯ: พิมพ์ดี.

เดือนเพ็ญ สุขสมาน. (2549). การศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อการสรรค์สร้างบรรยากาศการ. เรียนรู้ ทางบวกในห้องเรียน ของครูผู้สอนในโรงเรียนกลุ่มเขตเจ้าพระยา. วิทยานิพนธ์ การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตร และการสอน. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

ทวีศิลป สารแสน. (2543). ความสัมพันธ์ระหว่างองค์ประกอบของสภาพแวดล้อมทางการเรียนในห้องเรียน ด้านครูผู้สอนกับความพึงพอใจของนักเรียนในโรงเรียนมัธยมศึกษา. วิทยานิพนธ การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ

ประดินันท์ อุปรมัย. (2543). จิตวิทยาการศึกษา. กรุงเทพฯ: เพชรเกษมการพิมพ์.

ยุวดี ยางสวย. (2550). ศึกษาสมรรถนะดานการบริหารการจัดการในหองเรียนของครูอาชีวศึกษา จังหวัดกาญจนบุรี. วิทยานิพนธ์ การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัย ศรีนครินทรวิโรฒ.

วัชรีวรรณ ไชยแสนทา. (2550). การพัฒนาตัวชี้วัดประสิทธิภาพการบริหารจัดการชั้นเรียน สำหรับครูประจำชั้น ระดับปฐมวัยศึกษา โรงเรียนวัดบางปะกอกกรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธ์ การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

สารสนเทศองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. (2559). แผนปฏิบัติการองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น จังหวัดหนองคาย จังหวัดอุดรธานี และจังหวัดบึงกาฬ. จังหวัดหนองคาย จังหวัดอุดรธานี และจังหวัดบึงกาฬ.

สุพจน์ อิงอาจ. (2548). อิทธิพลของสภาพแวดล้อมการเรียนรูที่มีผลตอผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักศึกษา นิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยเอกชน. ดุษฎีนิพนธ์ ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชานิเทศศาสตร์. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยรามคาแหง.

สุวิทย์ ยอดสละ. (2557). การพัฒนาภาวะผู้นำเชิงวิสัยทัศน์ของผู้บริหารโรงเรียนประถมศึกษา สังกัดสำนักงาน คณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. ดุษฎีบัณฑิต การศึกษาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2018-12-01

รูปแบบการอ้างอิง

ไชยวงศ์ ภ., & นามวรรณ ธ. (2018). การพัฒนาโปรแกรมเสริมสร้างสมรรถนะครูด้านการบริหารจัดการชั้นเรียน สำหรับโรงเรียนในสังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น จังหวัดหนองคาย จังหวัดอุดรธานีและจังหวัดบึงกาฬ. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏร้อยเอ็ด, 12(2), 228–238. สืบค้น จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/reru/article/view/165334

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย