การพัฒนาโปรแกรมเสริมสร้างสมรรถนะครูในการจัดการเรียนรู้โดยเน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ สำหรับสถานศึกษาในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 24

ผู้แต่ง

  • ไพรวรรณ ดอนกระสินธุ์ สาขาวิชาการบริหารและพัฒนาการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม
  • อำนำจ ชนะวงศ์ สาขาวิชาการบริหารและพัฒนาการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม

คำสำคัญ:

การพัฒนาโปรแกรม, สมรรถนะครู, การจัดการเรียนรู้ที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาองค์ประกอบและตัวชี้วัดสมรรถนะครูในการจัดการเรียนรู้ โดยเน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ 2) ศึกษาสภาพปัจจุบันและสภาพที่พึงประสงค์ของสมรรถนะครูในการจัดการเรียนรู้ โดยเน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ และ 3) พัฒนาโปรแกรมการเสริมสร้างสมรรถนะครูในการจัดการเรียนรู้โดยเน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ ประชากรที่ใช้ในการวิจัยคือ ผู้บริหารสถานศึกษาและครูผู้สอน โดยคัดเลือกกลุ่มตัวอย่างจำนวน 335 คน จากประชากร ทั้งสิ้น 2,139 คน สุ่มกลุ่มตัวอย่างแบบชั้นภูมิ (Stratified Random Sampling technique) ต่อจากนั้นจึงใช้วิธีการ สุ่มอย่างง่าย (Simple Random Sampling) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบประเมินองค์ประกอบและตัวชี้วัด สมรรถนะครูในการจัดการเรียนรู้โดยเน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ แบบสอบถามสภาพปัจจุบันและสภาพที่พึงประสงค์ของ สมรรถนะครูในการจัดการเรียนรู้โดยเน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ และแบบประเมินโปรแกรมการเสริมสร้างสมรรถนะครูใน การจัดการเรียนรู้โดยเน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ สถิติที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สรุป ผลการวิจัย ดังนี้ 1) องค์ประกอบสมรรถนะครูในการจัดการเรียนรู้โดยเน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ พบว่ามี 3 องค์ประกอบ 16 ตัวชี้วัด 2) สภาพปัจจุบันและสภาพที่พึงประสงค์ของสมรรถนะครูในการจัดการเรียนรู้โดยเน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ พบว่าสภาพปัจจุบันโดยรวมอยู่ในระดับน้อย และสภาพที่พึงประสงค์โดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด และ 3) โปรแกรม การเสริมสร้างสมรรถนะครูในการจัดการเรียนรู้โดยเน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ โดยรวมมีความเหมาะสมมากที่สุด

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว

ชูชัย สมิทธิไกร. (2550). การฝึกอบรมบุคลากรในองค์การ (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

บุญชม ศรีสะอาด. (2541). การพัฒนาการสอน (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: ชมรมเด็ก.

ปัญญา แกล้วกล้า. (2547). การพัฒนาชุดฝึกอบรม เรื่อง กระบวนการจัดทาหลักสูตรสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศิลปากร.

พัชรินทร์ พืชสิงห์. (2547). การพัฒนาครูด้านการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ โรงเรียน สิงห์โคกดงมันเห่างามวิทยาคม อำเภอเกษตรวิสัย จังหวัดร้อยเอ็ด. วิทยานิพนธ์ การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 24. (2560). ข้อมูลสารสนเทศปีการศึกษา 2560. กาฬสินธุ์: สานักงาน เขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 24.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2553). แผนการศึกษาแห่งชาติ ฉบับที่ 10 (พ.ศ. 2545-2559). กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.

อาภรณ์ ภู่วิทยพันธ์. (2548). Competency Dictionary. กรุงเทพฯ: เอช อาร์ เซนเตอร์.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2018-12-01

รูปแบบการอ้างอิง

ดอนกระสินธุ์ ไ., & ชนะวงศ์ อ. (2018). การพัฒนาโปรแกรมเสริมสร้างสมรรถนะครูในการจัดการเรียนรู้โดยเน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ สำหรับสถานศึกษาในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 24. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏร้อยเอ็ด, 12(2), 194–203. สืบค้น จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/reru/article/view/165297

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย