โมเดลเชิงสาเหตุของอัตมโนทัศน์ของนักเรียนที่เกิดจากอิทธิพล ของการรับรู้ความสามารถของตน และคุณธรรมจริยธรรม

ผู้แต่ง

  • แสงจันทร์ กะลาม สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น
  • ประกฤติยา ทักษิโณ สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น

คำสำคัญ:

อัตมโนทัศน์, การรับรู้ความสามารถของตน, คุณธรรมจริยธรรม

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาและตรวจสอบความตรงของโมเดลเชิงสาเหตุ ของอัตมโนทัศน์ของนักเรียน ที่เกิดจากอิทธิพลการรับรู้ความสามารถของตน และคุณธรรม จริยธรรม กับข้อมูลเชิงประจักษ์ และเพื่อวิเคราะห์อิทธิพล ของอัตมโนทัศน์ของนักเรียนที่เกิดจากอิทธิพลการรับรู้ความสามารถของตน และคุณธรรม จริยธรรม โดยเครื่องมือวิจัย เป็นแบบสอบถามมาตราส่วน 5 ระดับ กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ในประเทศไทย จำนวน 785 คน โดยการสุ่มแบบหลายขั้นตอน การวิเคราะห์ข้อมูลโดยการตรวจสอบความตรงของโมเดลเชิงสาเหตุ และวิเคราะห์อิทธิพล โดยใช้โมเดลสมการโครงสร้าง (SEM) ผลการวิจัยสรุปว่า โมเดลเชิงสาเหตุของอัตมโนทัศน์นักเรียนที่เกิดจากอิทธิพลการรับรู้ ความสามารถของตน และคุณธรรม จริยธรรม มีความตรงกับข้อมูลเชิงประจักษ์ ค่าดัชนีที่แสดงความตรงของโมเดลดังนี้ คือ ค่า gif.latex?\bar{X}2 = 46.662, df = 33, p-value = 0.0579, gif.latex?\bar{X}2/df = 1.414, CFI = 0.997, TLI = 0.992, RMSEA = 0.025 และ SRMR = 0.017 และค่าอิทธิพลทางตรงของตัวแปรการรับรู้ความสามารถของตนที่มีต่อตัวแปรอัตมโนทัศน์ มีค่า 0.886 ส่วนค่าอิทธิพลทางตรงของตัวแปรคุณธรรม จริยธรรมที่มีต่อตัวแปรอัตมโนทัศน์ (Self-Concept) มีค่า 0.149 ค่าอิทธิพล ทางอ้อมของตัวแปรคุณธรรม จริยธรรมที่มีต่อตัวแปรอัตมโนทัศน์ ส่งผ่านตัวแปรการรับรู้ความสามารถของตน มีค่า 0.557 ดังนั้นอิทธิพลรวมทั้งทางตรงและทางอ้อมที่เกิดจากตัวแปรคุณธรรม จริยธรรม มีค่า 0.706

เอกสารอ้างอิง

ประกฤติยา ทักษิโณ และคณะ. (2559). โมเดลการวัดและประเมินคุณลักษณะอันพึงประสงค์รอบด้านตามมาตรฐาน การศึกษาแห่งชาติและการพัฒนาชุดเครื่องมือวัดโครงสร้างด้านเจตคติของนักเรียนระดับการศึกษา ขั้นพื้นฐาน. ทุนอุดหนุนการวิจัยจาก สทศ. (องค์การมหาชน). คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น: ขอนแก่น.

พิมลรัตน์ ธรรมา. (2545). การใช้กิจกรรมกลุ่มเพื่อพัฒนาอัตมโนทัศน์ของวัยรุ่นตอนต้น. วิทยานิพนธ์ ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการแนะแนวและให้คำปรึกษา. ขอนแก่น: บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยขอนแก่น.

ภัคนัฐ วีรขจร. (2555). ความสัมพันธ์ระหว่างพฤติกรรมเชิงจริยธรรมกับความสามารถเชิงสมรรถนะของเจ้าพนักงาน เวชกิจฉุกเฉินในโรงพยาบาล สังกัดกระทรวงสาธารณสุขสามจังหวัดชายแดนภาคใต้. วิทยานิพนธ์ การศึกษามหาบัณฑิต. สาขาวิชาการศึกษาเพื่อพัฒนาทรัพยากรมนุษย์. กรุงเทพฯ: บัณฑิตวิทยาลัย จุฬาลงกรณ์ มหาวิทยาลัย.

เยาวรัตน์ ศรีพราย. (2550). รูปแบบการส่งเสริมคุณธรรมจริยธรรมแก่เยาวชนในชุมชนขององค์การบริหารส่วนตำบล อำเภอเดชอุดม จังหวัดอุบลราชธานี. รายงานการศึกษาอิสระ รัฐประศาสนศาสตรบัณฑิต สาขาวิชา การปกครองท้องถิ่น. ขอนแก่น: วิทยาลัยการปกครองท้องถิ่น มหาวิทยาลัยขอนแก่น.

วราภรณ์ กุประดิษฐ์. (2551). การพัฒนาการรับรู้ความสามารถของตนเองและการควบคุมตนเองเพื่อหลีกเลี่ยงการใช้ สารเสพติดของเยาวชน. วิทยานิพนธ์ ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน. ขอนแก่น: บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยขอนแก่น.

วิมล ประจงจิตร. (2553). ปัจจัยเชิงสาเหตุที่มีอิทธิพลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาวิทยาศาสตร์ของนักเรียน ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาชัยภูมิ เขต 1. วิทยานิพนธ์ ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาวิจัยและประเมินผลการศึกษา. ชัยภูมิ: สถาบันบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ.

วิวรรศน์ เถาว์พันธ์. (2552). การประยุกต์ใช้ทักษะชีวิตร่วมกับทฤษฎีความสามารถตนเองเพื่อป้องกันโรคเอดส์ในนักเรียน ชายชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 จังหวัดขอนแก่น. วิทยานิพนธ์ สาธารณสุขศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาสุขศึกษา และการส่งเสริมสุขภาพ. ขอนแก่น: บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยขอนแก่น.

สินีนาฎ เนาว์สุวรรณ. (2553). การศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างพฤติกรรมเชิงจริยธรรมกับความสามารถเชิงสมรรถนะหลัก ของพยาบาลวิชาชีพงานอุบัติเหตุในโรงพยาบาลชุมชนภาคใต้. สงขลา: วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนีสงขลา.

อัญชลี รักษมณี. (2550). ความสัมพันธ์ระหว่างคุณลักษณะของงาน ความฉลาดทางจริยธรรม กับความสามารถในการ ปฏิบัติงานของพยาบาลห้องผ่าตัด โรงพยาบาลของรัฐภาคใต้. วิทยานิพนธ์ พยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการพยาบาล. กรุงเทพฯ: บัณฑิตวิทยาลัย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. Bandura Albert. (1986). Social Foundation of Thought and Action. Englewood Cliffs: Prentice–Hall.

________. (1997). Self-Efficacy The Exercise of Control. Freeman Company. New York: USA.

Hair, Anderson, Black, Babin, Aderson&Tatham. (2006). Multivariate Data Analysis. Ohio: USA.

Muthen & Muthen. (2012). Mplus Version 7.11: USA.

Simonis, Joan M. A (2009). The relationship between music educators' ethical awareness and students' sense of belonging and academic achievement. Bowling Green State U.; USA. ProQuest Dissertations Publishing, 3371121.

Stottlemyer, Barbara Grace. (2002). An examination of emotional intelligence: Its relationship to achievement and the implications for education. Texas A&M U. – Kingsville; USA, ProQuest.

Vela, Robert H., Jr. (2003). The role of emotional intelligence in the academic achievement of first year college students. Texas University – Kingsville; USA. ProQuest Dissertations Publishing.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2018-06-01

รูปแบบการอ้างอิง

กะลาม แ., & ทักษิโณ ป. (2018). โมเดลเชิงสาเหตุของอัตมโนทัศน์ของนักเรียนที่เกิดจากอิทธิพล ของการรับรู้ความสามารถของตน และคุณธรรมจริยธรรม. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏร้อยเอ็ด, 12(1), 86–95. สืบค้น จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/reru/article/view/164809

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย