การปฏิบัติตามจรรยาบรรณวิชาชีพครูในโรงเรียนสังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดนครราชสีมา
คำสำคัญ:
จรรยาบรรณ, วิชาชีพครู, โรงเรียนสังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดนครราชสีมาบทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาระดับการปฏิบัติตามจรรยาบรรณวิชาชีพครูในโรงเรียนสังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดนครราชสีมา และ 2) เพื่อเปรียบเทียบการปฏิบัติตามจรรยาบรรณวิชาชีพครูในโรงเรียนสังกัดองค์การบริหาร
ส่วนจังหวัดนครราชสีมา จำแนกตาม เพศ ระดับการศึกษา และประสบการณ์การทำงาน กลุ่มตัวอย่าง คือ ครูโรงเรียนในสังกัด จำนวน 317 คน เครื่องมือในการวิจัยเป็นแบบสอบถามมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ มีค่า IOC (Index of Item-objective Congruence) อยู่ระหว่าง 0.80–1.00 มีค่าความเชื่อมั่นโดยวิธีของครอนบาค (Cronbach) เท่ากับ 0.961 สถิติที่ใช้ใน
การวิเคราะห์ข้อมูล คือ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การเปรียบเทียบค่า t-test และ F-test และทดสอบรายคู่
โดยวิธีการของเชฟเฟ่ (Scheffe’s Method) ผลการวิจัยพบว่า
- 1. การปฏิบัติตามจรรยาบรรณวิชาชีพครูในโรงเรียนสังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดนครราชสีมา โดยภาพรวม
อยู่ในระดับมากที่สุด (= 4.59) และรายด้านเรียงตามลำดับ คือ ด้านจรรยาบรรณต่อวิชาชีพ ด้านจรรยาบรรณต่อผู้ร่วมประกอบวิชาชีพ ด้านจรรยาบรรณต่อสังคม ด้านจรรยาบรรณต่อผู้รับบริการ และด้านจรรยาบรรณต่อตนเอง
- 2. การเปรียบเทียบพบว่า 1) ครูที่มีเพศต่างกันมีการปฏิบัติตามจรรยาบรรณโดยภาพรวมไม่แตกต่างกัน
และด้านจรรยาบรรณต่อตนเองแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 2) ครูที่มีระดับการศึกษาต่างกันมีการปฏิบัติตามจรรยาบรรณโดยภาพรวม และรายด้านไม่แตกต่างกัน 3) ครูที่มีประสบการณ์การทำงานต่างกันมีการปฏิบัติตามจรรยาบรรณโดยภาพรวม และรายด้านไม่แตกต่างกัน
เอกสารอ้างอิง
คุณัชญา สมจิตร และผดุง พรมมูล. (2561). การปฏิบัติตนตามจรรยาบรรณวิชาชีพของครูโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา จังหวัดชุมพร. บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยสวนดุสิต, 14(2), 17-31.
จำเริญรัตน์ จิตต์จิรจรรย์. (2561). ขอบฟ้าใหม่ของภาวะผู้นำเชิงจริยธรรม. นครราชสีมา: สมบูรณ์การพิมพ์.
เฉลิมพล พลมุข. (2561). จริยธรรมครู. สืบค้นเมื่อ 15 ตุลาคม 2561, จาก https://www.matichon.co.th/columnists/news_828839
ดุจดาว กลัดสุข. (2555). การจัดการศึกษาขั้นพื้นฐานขององค์การบริหารส่วนจังหวัดชลบุรี. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยปทุมธานี, 4(3), 191-211.
ทวีกาญจน์ ตั้งวีระพรพงศ์. (2556). คุณลักษณะที่พึงประสงค์ของครูฝึกฝีมือแรงงาน กรมพัฒนาฝีมือแรงงาน กระทรวงแรงงาน. วารสารวิชาการ Veridian E-Journal, Silpakorn University, 6(2), 426-439.
ธัญลักษณ์ รุจิภักดิ์, เอมม่า อาสนจินดา และสุมนทิพย์ จิตสว่าง. (2556). จริยธรรมในวิชาชีพครู. นครปฐม: มหาวิทยาลัยมหิดล.
ธานินทร์ ศิลป์จารุ. (2549). การวิจัยและวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติด้วย SPSS. กรุงเทพฯ: อินเตอร์ พริ้นท์.
ปนัดดา วัฒโน, ปรีชา วิจิตรธรรมรส และพาชิตชนัต ศิริพานิช. (2555). จรรยาบรรณวิชาชีพของครูในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. วารสารนาคบุตรปริทรรศน์, 4(2), 59-70.
ผกาทิพย์ ทรัพย์วิริยะกุล. (2560). การปฏิบัติตนตามจรรยาบรรณวิชาชีครู ของครูกลุ่มโรงเรียนสหวิทยาเขตเบญจสิริ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 2. วารสารบัณฑิตศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง, มิถุนายน 2560, 1-13.
พัธราชัย พัฒนสุวรรณา. (2554). โรงเรียน อบจ.: บทบาทขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในการบริหารจัดการศึกษา. วิทยานิพนธ์ รัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาบริหารรัฐกิจ. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
พินโย พรมเมือง, ฐิติยา เรือนนะการ และวิชิต ทองประเสริฐ. (2562). คุณลักษณะของครูตามจรรยาบรรณวิชาชีพครู ของนักศึกษาระดับมหาบัณฑิตศึกษา สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน มหาวิทยาลัยวงษ์ชวลิตกุล. สิกขาวารสารศาสตร์, 6(2), 11-20.
พิมพ์พันธ์ เตชะคุปต์ และพเยาว์ ยินดีสุข. (2560). ทักษะ 7c ของครู 4.0. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ไพศาล หวังพานิช. (2555). สถิติเพื่อการวิจัย. นครราชสีมา: มหาวิทยาลัยวงษ์ชวลิตกุล.
สุภัคชญา โลกิตสถาพร. (2557). พฤติกรรมเชิงจริยธรรมของครูกับบทบาทของครูในการส่งเสริมจริยธรรมของนักเรียนโรงเรียนมัธยมสาธิตวัดพระศรีมหาธาตุ มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร. สารนิพนธ์ รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยเกริก.
สุวิมล บุญลี และสุวิมล โพธิ์กลิ่น. (2557). การปฏิบัติตนตามจรรยาบรรณวิชาชีพของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุบลราชธานี เขต 1. วารสารบัณฑิตวิทยาลัย พิชญทรรศน์, 9(1), 95-104.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2560). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 12 (พ.ศ. 2560–2564). สืบค้นเมื่อ 15 กันยายน 2561, จาก http://www.nesdb.go.th/ewt_news.php?nid=6420
สำนักงานเลขาธิการคุรุสภา. (2550). ข้อบังคับคุรุสภา ว่าด้วยแบบแผนพฤติกรรมตามจรรยาบรรณของวิชาชีพ พ.ศ. 2550. ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 127 ตอนพิเศษ 51 ง. กรุงเทพฯ: คุรุสภา.
สำนักงานเลขาธิการคุรุสภา. (2556). ข้อบังคับคุรุสภา ว่าด้วยมาตรฐานวิชาชีพ พ.ศ. 2556. ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 130 ตอนพิเศษ 130 ง. กรุงเทพฯ: คุรุสภา.
สำนักงานเลขาธิการคุรุสภา. (2556). ข้อบังคับคุรุสภา ว่าด้วยจรรยาบรรณของวิชาชีพ พ.ศ. 2556. ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 130 ตอนพิเศษ 130 ง. กรุงเทพฯ: คุรุสภา.
สำนักงานเลขาธิการคุรุสภา. (2559). ข้อบังคับคุรุสภา ว่าด้วยการพิจารณาการประพฤติผิดจรรยาบรรณของวิชาชีพ (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2559. ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 133 ตอนพิเศษ 188 ง. กรุงเทพฯ: คุรุสภา.
หทัยรัตน์ ดุจจานุทัศน์. (2559). ความสัมพันธ์ระหว่างพฤติกรรมเชิงจริยธรรมกับความตระหนักในจรรยาบรรณ วิชาชีพครู ของครูผู้สอนในระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาประจวบคีรีขันธ์ เขต 1. วิทยานิพนธ์ ศึกษาศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.
องค์การบริหารส่วนจังหวัดนครราชสีมา. (2561). ข้อมูลเบื้องต้นองค์การบริหารส่วนจังหวัดนครราชสีมา. สืบค้นเมื่อ 15 กันยายน 2561, จาก http://www.koratpao.go.th
องค์การบริหารส่วนจังหวัดนครราชสีมา. (2561). แผนอัตรากำลัง 3 ปี (รอบปีงบประมาณ 2561-2563) องค์การบริหารส่วนจังหวัดนครราชสีมา. สืบค้นเมื่อ 15 กันยายน 2561, จาก http://www.koratpao.go.th
อดุลย์ ไทรเล็กทิม. (2550). พฤติกรรมการสอนภาษาไทย 2. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
อาชญากรรม. (2559). ประมวลเหตุการณ์ทั้งหมด "ดร.วันชัย"เป่าขมับลาโลก. เดลินิวส์. สืบค้นเมื่อ 15 ตุลาคม 2561, จาก https://www.dailynews.co.th/crime/398741
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2022 มหาวิทยาลัยราชภัฏร้อยเอ็ด
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารมหาวิทยาลัยราชภัฎร้อยเอ็ด
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยราชภัฎร้อยเอ็ด และคณาจารย์ท่านอื่นๆในมหาวิทยาลัยฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
