Development of a Measurement Instrument for Desirable Characteristics of Discipline among Students Enrolled in the Disaster Survival Course, Office of General Education, Mahasarakham University
Keywords:
Assessment tools, Self-discipline assessment, Higher educationAbstract
This study aims to: 1) develop and examine the quality of an instrument for measuring the desirable characteristic of discipline among undergraduate students, and 2) assess the desirable characteristic of discipline among undergraduate students. The sample group consisted of 539 undergraduate students enrolled in the course Disaster Survival at the General Education Division, Mahasarakham University. The sample size was determined using Yamane’s formula, and participants were selected through simple random sampling.
Data were collected using a self-discipline assessment form specifically constructed for the course. The statistics employed to examine the quality of the instrument and analyze the data included mean, percentage, indexes of Item–Objective Congruence (IOC), and reliability testing using Cronbach’s alpha.
The findings revealed that the discipline assessment instrument was a situational-based assessment instrument consisting of three parts: Part 1, general information; Part 2, a 20-item self-discipline questionnaire using a five-point Likert scale; and Part 3, an open-ended question prompting students to identify the aspect of discipline they believed required the most improvement and explain why. The instrument demonstrated strong content validity, with indices of Item–Objective Congruence (IOC) ranging from 0.67 to 1.00, and high reliability, with a Cronbach’s alpha coefficient of 0.92, indicating that the instrument was of high quality. The overall mean score of students’ self-discipline was 4.24 (S.D. = 0.34), indicating that students perceived themselves as having a good level of self-discipline.
References
กาญจนา ร้อยนาค, ดวงแข พิทักษสิน, และพิชฌายวีร์ สินสวัสดิ์. (2554). ความมีวินัยในตนเองของนักศึกษาพยาบาลศาสตร์ วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี ราชบุรี. ใน ภัทรวรรธน์ จีรพัฒน์ธนธร (บ.ก.), คลังความรู้ดิจิทัล มหาวิทยาลัย
เกษตรศาสตร์. การประชุมทางวิชาการของมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ครั้งที่ 49 (น. 123–128). KU Knowledge Repository.
กองทะเบียนและประมวลผล มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. (2568, 30 มิถุนายน). ระบบบริการการศึกษา. https://reg.msu.ac.th/registrar/manual_subject.asp?backto=home&avs799531324=4
จักรพันธ์ กิตตินรรัตน์ และอรณัฏฐ์ อชีรญาวัฒน์. (2567). การสุ่มตัวอย่างในงานวิจัย: หลักการ วิธีการ และการประยุกต์ใช้. วารสารนวัตกรรมการบริหารและการจัดการศึกษา, 2(1), 39-55.
https://so11.tci-thaijo.org/index.php/IAEM/article/view/1111
จุฑาภรณ์ มาสันเทียะ. (2565). ความลำเอียงในการประเมินตนเอง. วารสารการวัดผลการศึกษา มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 28(2), 1–12. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/jemmsu/article/view/250184
ชไมพร สีมา. (2562). พฤติกรรมการมีวินัยในตนเองของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายโรงเรียนกรพิทักษ์ศึกษา. รายงานการวิจัยรายวิชา 463401 การวิจัยรายบุคคล (Individual Research. มหาวิทยาลัยศิลปากร. https://www.researchgate.net/publication/341999507_phvtikrrmkarmiwinaynitnxengkhxngnakreiynradabchanmathymsuksatxnplay_rongreiynkrphithakssuksa.pdf
ชูศรี วงศ์รัตนะ. (2558). เทคนิคการเขียนเค้าโครงการวิจัย: แนวทางสู่ความสำเร็จ (ฉบับปรับปรุง) (พิมพ์ครั้งที่ 3). อมรการพิมพ์.
ซูฮัยลา มาหะมิง. (2564). ความมีวินัยในตนเอง และอิทธิพลของตัวแบบกับพฤติกรรมการแต่งกายตามระเบียบของนักศึกษามหาวิทยาลัยเกษมบัณฑิต. โครงงานพิเศษทางจิตวิทยา. มหาวิทยาลัยเกษมบัณฑิต.
ณิชา อาจเดช, อรัญ ซุยกระเดื่อง, และธีรชัย บุญมาธรรม. (2555). การสร้างแบบวัดคุณลักษณะอันพึงประสงค์ ด้านการมีวินัยสำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 27. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์, 4(1), 36–49. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/bruj/article/view/75694
ธิดารัตน์ ธนะคําดี. (2552). การพัฒนาแบบวัดความมีวินัยในตนเองสําหรับนักเรียนช่วงชั้นที่ 2 โรงเรียนในสังกัดสํานักงาน
เขตพื้นที่การศึกษา กรุงเทพมหานคร เขต 1 [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ]. SWU Discovery. http://thesis.swu.ac.th/swuthesis/Ed_Mea/Thidarat_T.pdf
ธีรเมธ เสาร์ทอง. (2561). ความมีวินัยในตนเองของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1-3 โรงเรียนสตึก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 32 [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยบูรพา]. Burapha University Research Information. https://buuir.buu.ac.th/bitstream/1234567890/7738/1/Fulltext.pdf
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). วินัยในตนเองและงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง. วารสารการวัดผลการศึกษา, 23(1), 3–15. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/jemmsu/article/view/149163
ปิยะธิดา วรญาโณปกรณ์, ณัฐกฤตา งามมีฤทธิ์, และสรพงษ์ เจริญกฤตยาวุฒ. (2563). การพัฒนาตัวบ่งชี้จิตสาธารณะ
สําหรับนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนต้น ในเขตภาคตะวันออก. ศึกษาศาสตร์ มมร, 8(1), 125–136. https://search.tci-thailand.org/author.html?b3BlbkF1dGhvciZpZD01MTI5MiZhcnRpY2xl
X2lkPTY0OTQwMw
พรศักดิ์ ทิพย์วงษ์ทอง. (2563). การพัฒนาความมีิวินัยของนักเรียน โดยใช้ “WINAI MODEL” โรงเรียนวัดป่าประดู่ จังหวัดระยอง ปีการศึกษา 2562-2563. สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 18 สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ.
พิศิษฐ ตัณฑวณิช และพนา จินดาศรี. (2561). ความหมายที่แท้จริงของค่า IOC. วารสารการวัดผลการศึกษา มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 24(2), 3–12. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/jemmsu/article/view/174521
ลัดดาวัลย์ วิชิต, วรรณ์นิสา เสนาะสรรพ, ธีรังกูร วรบำรุงกุล, และเริงวิชญ์ นิลโคตร. (2566). ภาวะผู้นำที่มีจิตสำนึกสาธารณะในยุคศตวรรษที่ 21. วารสารคุณภาพชีวิตกับกฎหมาย, 19(1), 121–134.
https://so05.tci-thaijo.org/index.php/QLLJ/article/view/261882
ศิวพงศ์ ไชยพร. (2548). การศึกษาวินัยในตนเองของนักศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง สาขาวิชาพาณิชยการ
สังกัดสถาบันเทคโนโลยีราชมงคล ในเขตกรุงเทพมหานคร [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัย
ศรีนครินทรวิโรฒ]. SWU Discovery. http://thesis.swu.ac.th/swuthesis/Bus_Ed/Sivaphong_C.pdf
สำนักงานปลัดกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม. (2565, 13 ธันวาคม). กรอบนโยบายและยุทธศาสตร์การอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม พ.ศ. 2566–2570.
https://www.mhesi.go.th/index.php/all-media/book-ministry/8310-2022-12-13-06-27-40.htm
Baumeister, R. F., & Vohs, K. D. (2016). Handbook of self-regulation: Research, theory, and applications (3rd ed.). The Guilford Press.
Duckworth, A. L., & Seligman, M. E. P. (2005). Self-Discipline Outdoes IQ in Predicting Academic Performance of Adolescents. Psychological Science, 16(12), 939–944. https://doi.org/10.1111/j.1467-9280.2005.01641.x
Eisenberg, N., Spinrad, T. L., & Eggum, N. D. (2010). Emotion-Related Self-Regulation and Its Relation to Children's Maladjustment. Annual Review of Clinical Psychology, 6, 495–525. https://doi.org/10.1146/annurev.clinpsy.121208.131208
Erol, I., Cayak, S., & Karsantik, I. (2024). The relationship between academic self-discipline perceptions and quiet quitting levels of undergraduate students. Sinop Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 8, 457–481. https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/4354254
Joshi, A., Kale, S., Chandel, S., & Pal, D. K. (2015). Likert Scale: Explored and Explained. British Journal of Applied Science & Technology, 7(4), 396–403. https://doi.org/10.9734/BJAST/2015/14975
Mischel, W., Shoda, Y., & Rodriguez, M. I. (2011). Delay of Gratification in Children. Science, 244(4907), 933–938. https://doi.org/10.1126/science.2658056
Sal, F. (2022). Development of an academic self-discipline questionnaire for university students. Pedagogical Perspective, 1(2), 76–88. https://doi.org/10.29329/pedper.2022.493.1
Schonert-Reichl, K. A., & Lawlor, M. S. (2010). The Effects of a Mindfulness-Based Education Program on
Pre- and Early Adolescents’ Well-Being and Social and Emotional Competence. Mindfulness,
(3), 137–151. https://doi.org/10.1007/s12671-010-0011-8
Tangney, J. P., Baumeister, R. F., & Boone, A. L. (2004). High Self-Control Predicts Good Adjustment, Less Pathology, Better Grades, and Interpersonal Success. Journal of Personality, 72(2), 271–324. https://doi.org/10.1111/j.0022-3506.2004.00263.x
Yamane, T. (1973). Statistics: An Introductory Analysis (3rd ed.). Harper and Row.
Zimmerman, B. J., & Schunk, D. H. (2011). Self-regulated learning and academic achievement: Theoretical perspectives (2nd ed.). Routledge.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2026 Roi Et Rajabhat University
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารมหาวิทยาลัยราชภัฎร้อยเอ็ด
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยราชภัฎร้อยเอ็ด และคณาจารย์ท่านอื่นๆในมหาวิทยาลัยฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
