ความสัมพันธ์ระหว่างรูปแบบสื่อดิจิทัลและความรู้ทางการเงินของผู้ใช้บริการทางการเงิน
คำสำคัญ:
ความรู้ทางการเงิน, สื่อดิจิทัล, การสื่อสารบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับความรู้ทางการเงินของผู้ใช้บริการทางการเงิน 2) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างรูปแบบสื่อดิจิทัลและระดับความรู้ทางการเงินของผู้ใช้บริการทางการเงิน ในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล โดยใชการเลือกแบบเจาะจง (Purposive Sampling) จำนวน 400 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถามเกี่ยวกับรูปแบบสื่อดิจิทัลในสถาบันการเงินและแบบวัดความรู้ทางการเงินของผู้ใช้บริการทางการเงิน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ การแจกแจงความถี่ ค่าเฉลี่ย ร้อยละ ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์เพียร์สัน ผลการวิจัยพบว่า กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่ มีประสบการณ์การใช้อินเทอร์เน็ตมากกว่า 5 ปีขึ้นไป และใช้โทรศัพท์มือถือในการเปิดรับชมสื่อเกี่ยวกับความรู้ทางการเงิน สำหรับความรู้ทางการเงิน พบว่า 1) ผู้ใช้บริการทางการเงินมีระดับความรู้ทางการเงินอยู่ในระดับต่ำ 2) ความสัมพันธ์ระหว่างรูปแบบสื่อดิจิทัลและระดับความรู้ทางการเงินของผู้ใช้บริการทางการเงิน มีความสัมพันธ์ในระดับสูง (r = 0.610) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 01 กล่าวคือ เมื่อผู้ใช้บริการทางการเงินได้รับข้อมูลและข่าวสารเกี่ยวกับความรู้ทางการเงินจากสื่อดิจิทัลของสถาบันการเงินในระดับสูง ระดับความรู้ทางการเงินก็จะสูงตามไปด้วย โดยที่สื่อภาพเคลื่อนไหว ได้แก่ โฆษณา ผ่านแหล่งความรู้ทางการเงินช่องทาง ยูทูบ (YouTube) มีระดับความสัมพันธ์กับความรู้ของผู้ใช้บริการทางการเงินมากที่สุด สำหรับข้อเสนอแนะในการวิจัยครั้งต่อไป ควรศึกษาครอบคลุมองค์ประกอบของทักษะทางการเงิน ซึ่งประกอบไปด้วย ความรู้ทางการเงิน พฤติกรรมทางการเงิน ทัศนคติทางการเงิน เข้ามาศึกษาร่วมด้วย และควรขยายขอบเขตการศึกษาการไปยังกลุ่มตัวอย่างพื้นที่อื่นๆ เพิ่มเติม เช่น ผู้ใช้บริการทางการเงินเขตเมืองพิเศษ หรือจังหวัดอื่นๆ
เอกสารอ้างอิง
Angkawanich, E. (2020). Gamified Financial Communication System for Enhance Investment Intention of Retail Investors. Journal of Communication Arts Review, 24(2), 91-104.
Bank of Thailand. (2018). Thai Financial Skill Survey. Retrieved June 18, 2021, from https://www.1213.or.th/th/aboutfcc/knownfcc/Documents/2561ThaiFLsurvey.pdf
Bank of Thailand. (2016). Thai Financial Skill Survey. Retrieved June 18, 2021, from http:// doh.hpc.go.th/data/HL/ThaiFinancialSkillSurvey2559.pdf
Charoenchotithum, A. et al. (2016). Strategic communication: using new media to disseminate research work to the new generation. Bangkok: Rangsit University.
Damjub, W. (2017). Digital Communication. Interdisciplinary Sripatum Chonburi Journal, 3(1), 46-50.
Jumlongrat, T. (2018). The Factors of Digital Marketing Communication that Affect Stock E-Learning. Retrieved June 20, 2021, from http://dspace.bu.ac.th/jspui/bitstream
/1234 56789/4104/1/Tanatcha_juml.pdf
Kerdvibulvech, C. (2017). New digital media media for the future. Bangkok: National Institute of Development Administration.
Kenan Institute Asia. (2015). Literacy Improvement for better Finance in Thailand. Retrieved June 20, 2021, from https://thaipublica.org/wpcontent/uploads/2015
/03/1.Citi-LIFT-FL-Research-Report-THAI_Draft.pdf [in Thai]
Lusardi, A., & Mitchell, O.S. (2011). Financial literacy: Implications for retirement security and the financial marketplace Eds., Oxford: Oxford University Press.
Organization for Economic Cooperation and Development. (2012). Measuring Financial Literacy: Questionnaire and Guidance Notes for Conducting and Internationally Comparable Survey of Financial Literacy. Retrieved June 20, 2021, from https://www.oecd.org/finance/financial-education/49319977.pdf
Phosai, K. (2015). Financial Literacy of Thai people. Savings and Investment Journal, 2(34), 1-2.
Pornsakulvanich, V. (2018). New Media and Communication Management. Bangkok: Thammasat University.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2022 วารสารสถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์เป็นของผู้ประพันธ์บทความ
