อิทธิพลของส่วนประสมทางการตลาดบริการที่มีต่อการตัดสินใจเลือกใช้บริการ วิดีโอสตรีมมิ่ง Netflix ของผู้บริโภคในประเทศไทย
คำสำคัญ:
พฤติกรรมมผู้บริโภค, วิดีโอสตรีมมิ่ง, Netflix, ประเทศไทยบทคัดย่อ
ภูมิหลังและวัตถุประสงค์: การศึกษาค้นคว้าอิสระฉบับนี้มุ่งเน้นวิเคราะห์กระบวนการตัดสินใจสมัครใช้บริการ Netflix ในประเทศไทย โดยมีวัตถุประสงค์หลักเพื่อศึกษาพฤติกรรมการใช้งานที่มีผลต่อการตัดสินใจ ตรวจสอบความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดบริการกับการตัดสินใจเลือกใช้บริการ และวิเคราะห์ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาด (7Ps) เฉพาะด้านที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจสมัครใช้บริการวิดีโอสตรีมมิ่ง Netflix ของผู้บริโภคในประเทศไทย
ระเบียบวิธีการวิจัย: การศึกษานี้ใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงปริมาณ โดยเก็บรวบรวมข้อมูลผ่านแบบสอบถามจากกลุ่มตัวอย่างผู้บริโภคในประเทศไทยที่เคยมีประสบการณ์การใช้งานแพลตฟอร์ม Netflix จำนวน 400 คน ข้อมูลที่ได้รับนำมาวิเคราะห์ด้วยสถิติเชิงพรรณนา ประกอบด้วย ค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สำหรับสถิติเชิงอนุมานที่ใช้ในการทดสอบสมมติฐาน ได้แก่ การวิเคราะห์สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สันและการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ
ผลการวิจัย: ในด้านพฤติกรรมผู้บริโภค พบว่าความแตกต่างของพฤติกรรมการใช้บริการไม่ส่งผลให้กระบวนการตัดสินใจสมัครใช้บริการในภาพรวมมีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 สำหรับด้านความสัมพันธ์ พบว่าปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดมีความสัมพันธ์เชิงบวกกับการตัดสินใจเลือกใช้บริการอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 โดยมีค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ ($r$)
อยู่ระหว่าง 0.677 ถึง 0.922
สรุปผล: ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดบริการ (Service Marketing Mix) เฉพาะด้านที่มีอิทธิพลอย่างมีนัยสำคัญต่อการตัดสินใจสมัครใช้บริการวิดีโอสตรีมมิ่ง (Subscription Decision) ในประเทศไทยประกอบด้วย 5 ด้านหลัก ได้แก่ ด้านผลิตภัณฑ์ ด้านราคา ด้านช่องทางการจัดจำหน่าย ด้านการส่งเสริมการตลาด และด้านกระบวนการ โดยชุดตัวแปรอิสระเหล่านี้สามารถร่วมกันอธิบายความแปรผันของการตัดสินใจสมัครใช้บริการได้สูงถึงร้อยละ 96.1 (R2 = 0.961) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05
เอกสารอ้างอิง
ต้นน้ำ นิยมาภา และ กรัณย์พัฒน์ อิ่มประเสริฐ. (2564). ส่วนประสมทางการตลาดออนไลน์และคุณภาพการให้บริการ Netflix ในเขตกรุงเทพมหานคร. วารสารบริหารธุรกิจและสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง, 4(2), 45–58.
นันทิชา ปติคม. (2566). ความพึงพอใจต่อการเลือกรับชมภาพยนตร์และซีรีส์ Netflix Original ที่มีผลต่อการตัดสินใจเป็นสมาชิกผู้ใช้บริการ Netflix Thailand [การค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
วนิชา แสไพศาล. (2563). ส่วนประสมทางการตลาดออนไลน์ที่ส่งผลต่อกระบวนการตัดสินใจเลือกชมNetflix ของกลุ่ม Generation Y ในเขตกรุงเทพมหานคร [การค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยมหิดล.
วิทยา เลิศพนาสิน. (2564). ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดบริการ (7P’s) ที่มีผลต่อการตัดสินใจซื้อ สินค้าผ่านแอปพลิเคชัน AliExpress ของผู้บริโภคในกรุงเทพมหานคร. วารสารวิชาการนวัตกรรมและการจัดการ, 6(1), 12–25.
วิชญวรรน์ ธนวรรณวินิจ. (2566). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการตัดสินใจสมัครสมาชิกวิดีโอสตรีมมิ่ง Netflix ในประเทศไทย [การค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.
สิงหา เจริญสุพงศ์ และ สมชาย เล็กเจริญ. (2564). ปัจจัยเชิงสาเหตุที่มีผลต่อพฤติกรรมการใช้บริการรับชมละครและภาพยนตร์บนแอปพลิเคชัน Netflix ของผู้บริโภคในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยธนบุรี, 15(2), 89–102.
สุภาวดี ขุมทองจันทร์. (2560). ทักษะการวิจัยทางหลักสูตรและการสอน (พิมพ์ครั้งที่ 1). สำนักพิมพ์ แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Cochran, W. G. (1977). Sampling techniques (3rd ed.). John Wiley & Sons.
Cronbach, L. J. (1951). Coefficient alpha and the internal structure of tests.Psychometrika, 16(3), 297–334. https://doi.org/10.1007/BF02310555
Grand View Research. (2024). Video streaming market size, share & trends analysis report, 2025 - 2030. https://www.grandviewresearch.com/industry-analysis/video-streaming-market
Kotian, A. (2025). Southeast Asia video content industry landscape 2024/25. Media Partners Asia (MPA). https://www.media-partners-asia.com
Meltwater. (2025). Digital 2025: Thailand. https://www.meltwater.com/en/reports/digital-2025-thailand
Netflix. (2025). Netflix releases fourth-quarter 2024 financial results. https://ir.netflix.net
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 Journal for Developing the Social and Community

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์เป็นของผู้ประพันธ์บทความ
